Satit CMU 7

 
 

<< Previous Messages

อ่านข้อความเก่า
16 - 31 พฤษภาคม 2547

Next Messages >>

 
     
 

• Home • Webboard 1 • Webboard 2 • Webboard 3 • Chat Room • ทำเนียบรุ่น • อัลบั้มรูปถ่าย • ข่าวประชาสัมพันธ์ • บัญชีการเงิน • คณะกรรมการ • เพลง • Webmaster •

 
 

horizontal rule

 
 

น้องแดง...ข้าเจ้าบ่าชอบดื่ม wine เจ้า สาเหตุเนื่องจากข้าเจ้าเมา wine เวยกว่าเมาเหล้าเจ้า แล้วกิ๋น wine เมื่อใดจะเกิดอาก๋านเซ็กซี่เกินกว่าเหตุ คือต๋าจะหวานหยดย้อย ปากจะฉ่ำแดง ดูเหมือนหื้อท่าสุดฤทธิ์ เพราะจะอั้นน่ากั๋วมาก(เสี่ยงในก๋านเสียตั๋ว) เนื่องจากท่าทางท้าทายแหมะฮาก....เพราะจะอั้นจดเหล้าดีกว่าท่าทางฮ้าวจ๋นปู้จายบ่ากล้าจีบ(ตั้งแต่หน้อยแผวใหญ่-เลยต้องใจ้วิธีจีบเขาแตน) แต่อย่างว่าจดเหล้าก่อจะเป๋นตับแข็ง(อย่างคุณนายแหว้นแก้วทำนาย)....เลยเลือกบ่าถูกว่าจะคบคนฮู้ใจ๋ต่อแล้วรอเป๋นตับแข็ง กาว่าเลิก"กิ๊ก"แล้วร่างก๋ายจะแข็งแรงแต่หัวใจ๋บอบช้ำ(ไค่ฮากก่อ) ลองหื้อกำแนะนำหน้อยรอตัดสินใจ๋บ่าถึกกกก...แฮ่ๆ
From: TOR - 31 พฤษภาคม 2547 - 23:45:10

horizontal rule

Poo เจ้า ต๋อยเมล์ไปหาเข้าไปอ่านด้วยนะจ๊ะ ลูกเปิดเทอมก็เลยยุ่ง ๆ อยู่ เพิ่งเข้าเวปวันนี้ ก้างจะไปเมืองจีนวันที่ 2 - 5 มิถุนายนนี้ กว่าจะได้เข้าเวปอีกทีก็คงเป็นวันอาทิตย์
From: Toy - 31 พฤษภาคม 2547 - 21:53:57

horizontal rule

อุฟฟ์ พิมพ์"หมด"เป็น"หมอ"ไป ขออำภัยจ้า
From: ถวัลย์ - 31 พฤษภาคม 2547 - 14:45:02

horizontal rule

คุณอ้อมใจฝากบอกมาว่าชั่วโมงอินเตอร์เนตหมอแล้ว ขอเวลานอกไปซื้อก่อนเน่อ ถ้าเรียบร้อยค่อยเข้ามาเจอกันใหม่...///...คุณนายจะรีบจบเรื่องไปทำไม อ่านแล้วมีความรู้สึกว่าเรื่องยังเพิ่งดำเนินไป อย่าเพิ่งรีบจบเลยนะ แฟนๆขอร้อง....///...เรื่องของน้องแอร์ก็น่าอ่าน อ่านแล้วก็อยากเห็นหน้าเจ้าสปีดดี้จัง ว่าจะจ๊าบเหมือนเจ้าฟินซ์รึเปล่า...///...อ่านChala's talk ภาคสมบูรณ์แล้ว ยอดเยี่ยมครับ ยอดเยี่ยมมากก
From: ถวัลย์ - 31 พฤษภาคม 2547 - 14:42:17

horizontal rule

ลม - บัวชมพู ฟอร์ต (ลมพัดคืนนี้ทำไมมันหนาวจางงง T_T)
From: poo - 31 พฤษภาคม 2547 - 13:30:05

horizontal rule

สวัสดีค้า ส่งเสียงสูงมาในเวปนะคะ แม่นางแหว้นแก้วแววใจก่อนเลย ตั้งกระทู้ว่า ข้าเจ้าซักผ้าตึงวัีน แล้วหยังหยั่งใด ลูกบ่ม่เตี่ยวใส่ ตอบว่าเรื่องซักผ้าเป็นเรื่องของใครของมันค่ะ ข้าเจ้าซักเฉพาะของข้าเจ้ากับคุณรอดนี ส่วนโคดี้กับน้องเบนรับผิดชอบเรื่องของตัวเองไป ใส่เองต้องซักเองนะจ๊ะ
From: จันทร์เจ้าขา - 31 พฤษภาคม 2547 - 12:59:09

horizontal rule

อูย...น่าเสียดายจังเลย....พลาดโอกาสได้เจอหนูอ้อมหน้าจอ...
From: คุณนายเจ้า - 31 พฤษภาคม 2547 - 11:59:58

horizontal rule

ต๋ายแล้วน้องอ้อม...เมาแต่พิมพ์นิยายเมินไปหน่อย แล้วกิ๊กขาจรโทรเข้ามาจากเมืองไทย...เลยฝอยยาวไปน่อย... ไม่รู้ว่าน้องอ้อมอยู่หน้าจอ...ยังอยู่หรือเปล่าเนี้ย
From: คุณนายเจ้า - 31 พฤษภาคม 2547 - 11:57:57

horizontal rule

"ดิฉัน...นักเรียนนอก"....ตอนที่ 3..."แล้วก้อถึงเวลาเดียวดาย"...............เวลาหนึ่งมาถึง...เพื่อนรักจำต้องจากลา กลับเมืองไทยเพื่อไปเป็นเจ้าสาว...ฉันรู้ดีถึงปัญหา และเข้าใจเพื่อนได้เป็นอย่างดี....และเพื่อให้เธอได้มีชีวิตใหม่ซึ่งน่าจะสดใสกว่าเดิม.....ส่งเพื่อนก็ตรงที่หน้าบ้านน้ำตาไหลเป็นธรรมดา...ทีนี้ละเจ้าข้าเอ๋ย...ได้อยู่เองแบบโดดเดี่ยวและเดียวดายจริงๆ....ชีวิตฉันก็เศร้านะคะทีนี้น่ะ .....แล้วกลับมานั่งคิดว่า แล้วฉันจะทำอย่างไรล่ะทีนี้ ค่าเช่าบ้านเดือนละ $600 แล้วค่าน้ำ ค่าไฟ รวมค่าอะไรต่อมิอะไรจิปาถะ....ไม่ไหวแล้วเจ้าค่ะ ขืนเรียนต่อ"ปินยาโท" มีหวังป๋าฉันคงต้องขายนาส่งลูกเพิ่ม หรืออาจจะต้องมีการหมดตัวตามมา.....จัดการเปลี่ยนแผนชีวิต....ชีวิตฉันกำหนดเอง...ไม่เอาแล้วปินยาโทที่ว่า ไม่เอาแล้วเจ้าค่ะอีกตั้งสองปี ขอกลับตามเพื่อนไปเมืองไทยดีกว่า...ตัดสินใจเข้าศึกษา Hotel & Restaurant Management มีสถาบันโรงแรมแห่งสหรัฐอเมริกาเป็นประกัน....ขอเอาแค่ Diploma เอาไว้ประดับฝากันเหนียวก็คงจะพอ...ร่นเวลาเป็นแค่ 14 เดือนจบ....อย่างน้อยก็ยังคงมีดีกรี "ดิฉัน...เด็กนอก"ล่ะน่ะ ....พยายามคิดเข้าข้างตัวเองเข้าไว้ ..........//.......ทำงานพิเศษไปด้วย(เพราะตอนนี้แค่ได้กลิ่นมาม่า ของเก่าก็แทบจะออกมาด้วย) เลยต้องหารายได้เพิ่มจุนเจือ...."waitress" นี่แหละค่ะงานยอดฮิตติดอันดับนักเรียนไทย....ภาษาอังกฤษก็ยังไม่ค่อยจะแข็ง ร้านอาหารไทยนี่แหละค่ะ...อะฮ๊า...อึฮือ...ลุยได้เลย...อาหารยอดฮิตแสนจะติดอันดับ "ต้มยำกุ้งหม้อไฟ" สั่งกันได้สั่งกันดี....ฉันเองหวิดหนวดกับขนจมูกไหม้ก็ตั้งจะหลายหน...แต่ต้องอดทนเพื่อจะได้มีเงินใช้"เด็กนอก" บ่ยั่นงานนี้ .....จำได้ส่งข่าวให้คุณป๋าทราบ...ป๋าฉันบอกอยากจะเป็นลม ถามงานอื่นมันไม่มีแล้วหรือลูก ทำใมต้องไปเป็น"นางเสิร์ฟ"ร้านอาหาร....ป๋าฉันเรียกซะฉันอ่อนใจ....แต่ก็ช่างเถอะอย่าคิดมาก...อย่างน้อยก็ยังได้มีเงินมาจับจายใช้สอย.....หลังจากสะสมวิทยายุทธ...ก็เลยเขยิบไปเสิร์ฟร้านอาหารญี่ปุ่นเพิ่มอีกหนึ่งที่...ทีนี้ละเจ้าประคุณ ได้ใส่กิโมโนสดสวยงดงาม แถมได้ตังมากกว่าอีกสามเท่า...แล้วทีนี้ก็เลยติดลม แล้วถึงมาถึงบางอ้อว่าทำใมคนเขาถึงนิยมเป็นเด็กเสิร์ฟร้านอาหาร เพราะเงินที่ทำได้อันหมายถึง "ทิป"ที่แขกให้อันเป็นประเพณีสากลของที่อเมริกา....เป็นเงินสดๆไม่ต้องเสียภาษี...ศุกร์ เสาร์ งี้เหรอคะเฉพาะสี่โมงถึงสี่ทุ่ม...ร้อยห้าสิยเหรียญไม่หนีห่างไกลต่อหนึ่งคืน....เพลินละค่ะงานนี้.....คิดทบคิดทวนหลายร้อยตลบ อยากเล้กล้มโครงการ "นักเรียนนอก" เสิร์ฟอย่างเดียวเสียเลยนี่....แต่ก็ด้วยติดคำมั่นและสัญญาให้ไว้กับบิดาก่อนเดินทาง ก็เลยต้องกัดฟันเรียนไปด้วย ทำงานไปด้วย เก่งซะไม่มีละฉัน.....แล้วที่สำคัญ....ประสพการณ์ฉันละมากมี....ทำงานร้านไทยขายคนจีน....สวัสดีค่ะ คุณสบายดีหรือ.... ต้องพูด "หนี่ ห่าว มา...." พอถึงร้านญี่ปุ่น "คอน นิ ชิวะ เซมัส ซัง...".....เวลาเสิร์ฟฝรั่ง..."Hello how are you?......แล้วถ้าแขกเป็นพี่แหม็ก....สบายมากค่ะ "Como Estas...โคโมเอสตาส"...เห็นหรือยังคะว่าโชคดีจังที่อยู่ L.A. ..........................
From: คุณนายค่ะ - 31 พฤษภาคม 2547 - 11:50:50

horizontal rule

น่ารักจริงๆ สำหรับครอบครัวชาวเกาะ แต่พี่ว่า ...ดูเหมือนน้องจันทร์เจ้าขาจะเอียงๆไปทางน้องเบนไปหน่อยไหมคะ ...คุณอ้อยใจเช่นกัน ...รักทั้งสองแต่เอียงๆไปที่น้องกันยา ข้อหา..จริตเธอน่ารัก เร้าใจ
From: อ้อม - 31 พฤษภาคม 2547 - 10:25:44

horizontal rule

สวัสดีเจ้า ...คนงามเราพบกันอีกแล้ว ...เห็นมั๊ย !! ดวงสมพงษ์!
From: อ้อม - 31 พฤษภาคม 2547 - 10:21:33

horizontal rule

ขออภัยที่ไม่ทันได้เห็นน้องคนงามแห่งแอลเอเข้าเวบพร้อมพี่ ...ช่วงดวงสมพงษ์จริงๆ
From: อ้อม - 31 พฤษภาคม 2547 - 10:19:35

horizontal rule

ว่าวันนี้จะทำการพักผ่อน...จะขอไม่ทำอะไรจะดูหนังลูกเดียว...หลังจากเห็นนักเขียนหน้าใหม่เข้ามาแล้ว คุณนายขอรีบๆจบประสพการณ์เด็กนอกเร็วๆแล้วค่ะ.....ก่อนที่เรตติ้งจะร่วง
From: คุณนายค่ะ - 31 พฤษภาคม 2547 - 10:17:01

horizontal rule

อ้อยใจหวานจ๋อย....โห อะหยังมายุ่งแต๊ะยุ่งว่าน้องเหย....ซีดียังบ่ได้ฮับเตื้อเน่อ
From: คุณนายเจ้า - 31 พฤษภาคม 2547 - 10:11:32

horizontal rule

หลังจากที่ร้องกรี๊ด...... จนคุณรูมเมท(คุณสา)ต้องทำการสั่นหัว นึกว่าภรรยาอาการกำเริบอีกครั้ง ที่กรี๊ดครั้งนี้ ก้อเพาะเปิดอ่านนิตยสารฉบับอีเลคโทรนิคที่คุณน้องต๋อยแนะนำ.....น่ารักมากที่สุดสำหรับการทำรูปเล่ม โอยนี่ถ้าพี่ชาลามีร้านอาหารในฝันต้องขอให้คุณน้องต๋อยกะคุณหนูแต๋มช่วยออกไอเดียให้แล้วละค่ะ...เพราะเพิ่งจะคุยกับพี่เจนนีเมื่อตอนเช้านี่ว่าคงต้องรีบหาอะไรทำแล้วเพราะเราสองคนมีแผนการจะรีไทร์ตอนอายุทีห้าสิบค่ะ....ขอขอบคุณสำหรับความน่ารักและน้ำใจดีของคุณพี่กะคุณน้องทั้งสองคน....รอรับขนมจากพี่ชาลานะคะ
From: คุณพี่ชาลา - 31 พฤษภาคม 2547 - 10:07:47

horizontal rule

สัญญายามสายัณห์ว่าจะเข้ามาคุยกะเพื่อนรัก หลังจากได้ไปย้อนยุคที่เอื้องผึ้งฯ มา น้องแดง น้องแอร์ น้องปู เหย...มันยุคจของพวกเราแท้แท้..(กำเมืองว่าแต๊ๆ
From: Aoy - 31 พฤษภาคม 2547 - 8:33:12

horizontal rule

คุณจันทร์เจ้าขา ดีดี แต้ๆ สามแม่ลูก ได้ร่วมกิจกรรมตีกลอฟพลอยฮื้อแม่ได้ตีฟรี แล้วป๋ายบ่าปอมีโอกาสออกกำลังก๋ายโตย ถึงแม้ว่านึกภาพจะยักแย่ยักยันเปลี่ยนกั๋นลากถุงฯก่อทำให้สุขภาพแข็งแรงเน่อ ตั๋วเฮาบ่าไค่ได้ออกกำลังกายเลย เพราะความขี้คร้านเป๋นเหตุ ซ้ำลูกก่อชอบกีฬาเล่นเกมคอมพิวเตอร์ แม่ก่อเลยตุ้ยออกๆ.......//แล้วจันทร์กระจ่างฟ้า บอกว่าซักผ้า ตึงวัน ใยว่าลูกได้นุ่งเตี่ยวตี้รูดซิปบ่าหมดจ๊ะ.......????????
From: แหว้น - 31 พฤษภาคม 2547 - 8:28:19

horizontal rule

พี่น้องอ้อมจ๋า......เพื่อนแต๋มกัยน้องต๋อย ถกกันนานมากว่าจะเอารูปพี่อ้อมเดิม ประกอบเรื่องราวเจ็ดดอกจิกดีไหม...แต่ก็กลัวว่าเรตติ้งจะสูงอีกเลยชะลอไว้ก่อน...ส่งรูปใหม่ที่ถูกใจเจ้าตัวมาให้ด้วยนะจ๊ะ....แล้วน้องแอร์คงต้องเริ่มลงมือเขียนแล้วมั้งจ๊ะ...รออยู่เสมอ
From: Tam - 31 พฤษภาคม 2547 - 8:09:59

horizontal rule

พี่น้องแอร์คะ ขออนุญาตนำขึ้นก่อนนะคะ แต่สามารถแก้ไขภาพใหม่ได้ค่ะ ไม่เป็นไร ให้เจ้าของภาพได้แก้ตัว เปิดเป็นเวทีประชันได้เลยค่ะสำหรับเจ็ดดอกจิด...//... พิเศษค่ะ แถมคอลัมน์ของพี่น้องแอร์รออยู่ด้วยเหมือนกันค่ะ..//
From: น้องต๋อย - 31 พฤษภาคม 2547 - 7:49:05

horizontal rule

พี่ปูคะ กระดานข่าวของรุ่นแปดค่ะ เป็นช่องทางสื่อสารกันได้เหมือนของรุ่นเจ็ดเลยค่ะ.. // ถ้าเมื่อไรเข้าใช้งานไม่ได้ก็แปลว่าของพี่ ๆ ก็เข้าไม่ได้เหมือนกัน เพราะตามไปลงทะเบียนเวบบอร์ดฟรีไว้ที่เดียวกันค่ะ รุ่นแปดเค้าค่อนข้างกลัวเทคโนโลยีมาก ๆ ค่ะ เลยไม่ค่อยยอมใช้คอมฯกัน.. // เดี๋ยวตามไปดู นิตยสารอิเล็กทรอนิกส์ฉบับพี่ชาลาเป็นบรรณาธิการนะคะ
From: น้องต๋อย - 31 พฤษภาคม 2547 - 7:45:40

horizontal rule

ทั้งโคดี้และน้องเบนเข้าจูเนียร์กลอฟปีนี้ เมื่อปีที่แล้ว น้องเบนไม่ยอมไป เขาว่า มีแต่คนจู้จี้ใ้ห้เขาทำนู่นทำนี่ เขาสอนน่ะนะ ไปว่าเขาจู้จี้ พอปีนี้ มาบ่นว่าเขาไม่สอน ที่ดีมากๆของโปรแกรมนี้ก้อคือ สนามกลอฟเขาไห้จูเนียร์ตีฟรีหลังบ่ายสามโมง รวมทั้งผู้ปกครองที่พาจูเนียร์ไปด้วย ปกติสนามที่ตีอยู่จะแพงพอสมควร ราคาของคนที่อยู่ฮาวายคือ 70กว่าเหรียญ ไม่ค่อยมีปัญญาจะตี ตีทีอดข้าวไปสามวัน พอลูกเข้าจูเ่นียร์กลอฟแม่ได้ตีฟรี ดีใจ เสียอย่างเีดียวต้องเดินนะจ๊ะ ใช้รถกลอฟไม่ได้ ความจริงใช้ไ้ด้เหมือนกันแต่เขาำไม่อนุญาติไห้นั่งสามคน ฉะนั้นเวลาไปกันสามคนแม่ลูก ก้อต้องเดินกันทั้งหมด เด็กๆเขาหิ้วถุงกลอฟเดินกันเอง ส่วนแม่มีอายุ มีล้อลากถุงตัวเอง ค่อยยังชั่ว เดินไปเดินมา น้ิองเบนมาขอไห้แม่หิ้วถุงไห้เขา ส่วนเขาหันมาลากรถแทน ซวยไป เกิดเป็นแม่ก้อเนี่ยหละ กว่าจะครบเก้าหลุมโคดี้ต้องมาช่วยลากแม่ เป็นที่น่าเวทนาสงสารของผู้คนที่นั่งรถกลอฟผ่านไปมา แต่ที่สำิคัญคือ สามแม่ลูกได้ใช้ quality time together แบบนี้ให้เดินทุกวันก้อยอมจ๊ะ
From: จันทร์เจ้าขา - 31 พฤษภาคม 2547 - 3:17:51

horizontal rule

โคดี้เห็นน้องตีไม่ค่อยโดนลูก เข้าไปช่วยจับ ช่วยแนะนำ นู๋ยืนดูอยู่ห่างๆนึกภูมิใจอยู่เงียบๆว่า พอถึงเวลาที่น้องต้องการความช่วยเหลือ พี่ชายก้อมีกะใจช่วย แบบนี้ทำให้มีกำลังใจ มีแรงเลี้ยงลูกต่อ แล้วพอพี่ชายตีพลาด น้องชายก้อยังอุตส่าห์เชียร์ That's ok... ยังอยู่บนแฟร์เวย์อยู่เลย น่ารักดีทั้งพี่ทั้งน้อง
From: จันทร์เจ้าขา - 31 พฤษภาคม 2547 - 3:07:03

horizontal rule

น้องเบนเขาแต่งตัวเข้าท่า ใส่เสื้อมีปก มีลวดลายเป็นลูกกลอฟกับทีบนเสื้อ ยัดชายเสื้อในกางเกงแถมเข็มขัด ดูเหมือนนักกลอฟจริงๆ เสียแต่ตีลูกไม่ค่อยถูก พอตีพลาดก้อหัวฟัดหัวเหวี่ยงเหมือนนักกลอฟทั่วไป ดี่ที่ยังไม่สบถสาบานออกมา ยังมีหวัง เขาว่า ตั้งแต่เขาเริ่มตีกลอฟเนี่ย ไม่มีใครสอนเลย ไห้เขาตีผิดตีถูก มัมมี๋ก้อ อ้าว แล้วที่ส่งไปจูเนียร์กลอฟทุกวันพุธ เค้าไม่สอนอะไรเลยเหรอ เบนก้อว่า เขาก้อสอนแต่มันไม่เห็นจะตีดีขึ้น น่าน มาอีกแล้ว เลยช่วยแนะนำวงสวิงไป เก๊าะตีดีขึ้น
From: จันทร์เจ้าขา - 31 พฤษภาคม 2547 - 3:01:57

horizontal rule

ก่อนจะออกบ้าน โคดี้เข้ามาถามว่า ใส่กางเกงยีนส์ขายาวได้ป่าว มัมมี๋ก้อว่า แล้วแต่ซิจ๊ะ จะใส่ขาสั้น ขายาว หรือไม่ใส่อะำไรเลย ให้โคดี้ตัดสินใจเอง ซักพักเห็นใส่ขาสั้นมาแต่ไม่ยัดเสื้อเข้ากางเกง ใจนึกว่า พอไปถึงสนามกลอฟแล้วควจะยัดใส่เอาตอนนั้น ปรากฏว่า เล่นไปได้สองหลุมยังเห็นชายเสื้ออยู่ข้างนอกกางเกง มองกางเกงเห็นว่าซิปรูดขึ้นมาแค่ครึ่ง กระดุมก้ิอไม่เห็นติด ถามถึงเหตุผล โคดี้ว่า กางเกงมันคับ ติดกระดุมไม่ได้ ซิปก้อรูดได้แค่นั้น ผลกระทบที่ตามมาเก๊าะคือ เสื้ออยู่ข้างนอกกางเกงเพื่อปกปิดซิปและกระดุม ถามต่อว่า กางเกงทุกตัวที่มีอยู่มันคับหมดเลยหรือไง เขาก้อว่า ไม่ แต่ไม่ได้ซักผ้า เลยไม่มีกางเกงใส่ มัมมี๋ก้อ อือดี สมควรแล้วลูก
From: จันทร์เจ้าขา - 31 พฤษภาคม 2547 - 2:55:56

horizontal rule

พอรู้มีคนอ่าน จะเล่้าต่อละนะ หลังจากรีดผ้าปาร์ตี้ เก๊าะเปลี่ยนร่างเป็นนักกลอฟ ฝีมือดีไม่ดีเราไม่พูดถึง ขอแต่งตัวดีมีราศีข่มคู่ต่อสู้ ( โคดี้ ) ไว้ก่อน โคดี้เกริ่นว่า เขาอาจจะแพ้วันนี้เพราะเขาปวดขาและปวดหลัง เห็นมะ ยังไม่ทันถึงสนามกลอฟเลย คู่ต่อสู้บอกมีแววแพ้ ต้องยอมรับว่า แต่งตัวดีมีชัยไปกว่าครึ่ง
From: จันทร์เจ้าขา - 31 พฤษภาคม 2547 - 2:39:20

horizontal rule

ปูซี่ร๊ากกกก แม้ ขอขอบคุณบวกขอบใจที่ตอบรับมาว่าชอบอ่านเรื่องประจำวันไร้สาระของข้าเจ้า ฟามจริงแล้วถ้าไม่นั่งนึกตรองดูดีๆ ใครมาถามว่า วันๆทำอะไร ก้อบอกได้แค่ว่า ทำงานที่ทำงาน ทำงานบ้านที่บ้าน ละก้อ เล่นกับลูก ทะเลาะกับลูก แค่นี้ก้อเต็มเอี๊ยดแล้วหนึ่งวัน แต่พอเก็บรายละเอียด เก๊าะทำให้รู้ว่า สิ่งเล็กๆน้อยๆที่แทรกอยู่ในสองสามสิ่งที่ทำอยู่ทุกวัน มันเป็นสิ่งที่กระจายความสุขที่ทำให้เรามีแรงยืนหยัดสู้โลกในวันต่อไป ขอบคุณที่ไม่รำคาญ อิ อิ รักปูเท่าพร้าจ๊ะ
From: จันทร์เจ้าขา - 31 พฤษภาคม 2547 - 2:25:26

horizontal rule

คุณนางมาร....สุราทำพิษ...กิ๋นไวน์แตนก้อได้เน่อ...ดีกรีต่ำกว่าน่อยนึง ป้องกันอาการปากแห้ง
From: คุณนายเจ้า - 31 พฤษภาคม 2547 - 1:54:54

horizontal rule

ฮัสโหล...อี่น้องนางแหว้นแก้วเจ้า...อูย...คุณนายคนงามแสนจะดีใจ๋ขะหนาด อี่น้องนางปิ้กมาแล้ว....รอจะเป็นจ้าดเมินว่าเมื่อใดอี่น้องจะปิ๊กเข้าจอ...เพราะจะใดก้อยับ(จับ)เอาอี่น้องมาเป็นแฟนคลับขาประจำจอน่ะ.....พอบ่ได้ยินเสียงตอบรับก้อเป็นกระวนหา...กลัวว่าอุตส่าห์นั่งพิมพ์แต่ละเตื้อมันใช้เวลาบ่ต่ำกว่า หนึ่งถึงสองชั่วโมงก่อนนา....แชะที่สำคัญก้อเพราะบ่ได้พิมพ์แบบสัมผัส...พิมพ์โตยแล้วผ่อตัวอักษรแล้วต้องไปผ่อจะโตย....สายตาก้อเลยเกิดอาการชำรุดอย่างตอนเนี้ย....บ่อยากใส่แว่นตาเพราะคุณนายยังบ้าความงาม ใส่แว่นตาแล้วกลัวว่าจะงามน้อยลงน่ะเจ้า............
From: คุณนายเจ้า - 31 พฤษภาคม 2547 - 0:42:33

horizontal rule

ลืมบอกไป ขอต่ออีกนิดเดียวก่อนตี้จะไปต้ม มาม่า รสหมูสับ กิ๋นเพราะต๋อนนี้ท้องมันเริ่มร้องแล้ว //ก่อเรื่องหนูติ๋ม มีความสุขที่สุดในใลกน่ากะ ปล่อยไปก่อนเต๊อะ เมินๆจะสมหวังสักที เพราะ ไอ่ที่อกหักที่ลักเมาเปิ่นข้างเดียวก่อมีมานักแล้ว หวังว่าเพื่อนรัก จะบ่าอกหักอีกรอบเด้อ......!!!!!!!! ไค่ฮื้อคุณอ้อมเตรียมธรรมะ ไว้สนทนาในหัวข้อเรื่องว่า ช่างเขาเถอะนะหัวใจ//อิอิอิอิอ....5555
From: แหว้น - 31 พฤษภาคม 2547 - 0:10:31

horizontal rule

สว้สดีเจ้า พี่สุภาภรณ์ น้องเพิ่งจิ้มดีดภาษาไทยได้ เมื่อ ๒ อาทิตย์ ที่เเล้วนี้ แต่อ่านไทยนั้น อ่านมาแต่เริ่มได้คอม อ่านทุกวัน อ่านมันทุกอย่าง โดยเฉพาะ ที่เกี่ยวกับ ชาวสาธิต มช รุ่นไหนๆ เก็บอ่านเรียบ หนูเป็น satit-mania ค่ะ ตอนเรียนหนังสือ ๕ ปี ขาดโรงเรียน ประมาณ ๒ ปี ครึ่งกว่า ก็เลยมาชดเชยเวลาที่ขาดหายไปในวันนั้น ด้วยวันนี้ พี่สุและพี่ๆทุกๆคน อย่าได้ห่างเหิน เหือดหาย ต่อกันและกัน นะคะ ประเทศไทยจะได้ดี เริ่มจากครอบครัวดี สังคมดี ชุมชนดีๆ รักเเละเคารพ คิดถึงรุ่นพี่ ทุกๆคน
From: ปู - 31 พฤษภาคม 2547 - 0:04:37

horizontal rule

คุณพยาบาลอยู่ไหน จ๊ะ ช่วยด้วย ช่วยแนะนำว่ามียาชนิดใดเป๋นยาลดความสุข ฮื้อหนูติ๋มหน่อยเต๊อะ เพราะต๋อนนี้ตั๋วต้องไปตามหัวใจเสียแล้ว ขอพักเรื่องคนผมยาวไว้ก่อนว่ะ//เมื่อตะคืนนี้ ถูกอ้อยใจหวานเจี๊ยบกรีกฮื้อโตยไปเอื้องผึ้งจันทร์ผา.....ด้วยเหตุตี๋ว่า เพื่อนกิตติอยากไค่กิ๋นข้าวตวยเพื่อนๆ เอ่อนะรักเพื่อนถึงแม้นจะแสนอ่อนล้าเพียงใด ก่อบ่อเป๋นอุปสรรค หากมีใจ๋เรียกร้องมา เราก็จะไปในทันใด .......บรรยากาศบ่าต้องอธิบาย ต้องถาม อ้อยใจ กะ โรเมโอ สาธยายต่อเต๊อะ เพราะอิฉันพูดไม่เก่ง //ส่วนพี่แอ(จันทร์แรม )ได้แต่นั่งเรียบร้อย แล้วยิ้มอย่างเดียว บางกำก่ออู้ว่า บ่าอายกา......... ตั๋วข้าเจ้าตอบ...ว่า บ่าอาย...เพราะบ่าได้ทำอะหยั่งผิดโร้...ก่อมันม้วนเมื่อได้เฮฮากับเพื่อนๆทั้งนั้น ซ้ำได้พังเพลงถูกใจ๋เด้อ จะบอกให้::::%%%%
From: แหว้น - 30 พฤษภาคม 2547 - 23:54:25

horizontal rule

ฮัลโหล.........................อ่านข้อความย้อนหลังประมาณเกือบสองชั่วโมงเห็นจะได้ก้า//ปรากฏว่าเพื่อนเราก่อมีฟามสุขท้วมล้นจอ......สรุปว่า นักเรียนนอกของคุณนายยังมีต่ออยู่ใจ้ก่อ เออเนาะช่วงบ่อค่อยมีคนกลับบ่าชำบาย แล้วหายดีสบายดีแล้วหรือค่ะ// น้องแอร์คนงาม ฮื้อกอยดู นางมารว่าท่าตกม้าต๋ายเป๋นจะใด (แต่ต๋อนนี้ กลัวว่าตับจะแข็งก่อนตี้จะตกว่ะ)
From: แหว้นจ๊ะ - 30 พฤษภาคม 2547 - 23:28:46

horizontal rule

Dear Poo T-NA-RAUK MAK-MAK. Thanks and thanks a lot for your motivate. We are fresh when we read your note. Can you read thai words on the pictures at ROON2 's web?. I try more and more for U and all our freind in far away lands.
From: PEE Suphaporn ROON2 - 30 พฤษภาคม 2547 - 22:57:07

horizontal rule


From: - 30 พฤษภาคม 2547 - 22:39:57

horizontal rule

น้องแอเจ้า เรื่องราว ของ ลูก และ / หรือ ลูก กับ นก / นกล้วนๆ // น่ารัก น่าอ่าน ทุก เรื่อง // ที่สำคัญ คือ รู้สึกว่า เราอยู่ ไม่ไกลกัน บ้านเธอ บ้านฉ้น เเค่ ๑ ซอยกั้น /////////// ขอบคุณชาลาด้วย ทุกทุกเรื่องราว ที่เธอเขียน โยงใย ให้ เพื่อน มาใกล้ชิด เเละ กระจ่างใจ ข้อความนี้ ขอรวบตึงถึงทุกทุกคน มาก หรือ น้อย เเม้เพียงเเค่ อ่านอย่างเดียว // ก็ นั่นเเหละ ยืนยันว่า เรา ยัง รักใคร่ ปรองดองกัน เหมือนวันวานที่ผ่านมา ( เกือบร่วม ๓๐ ปี ) // เอวัง
From: ปู - 30 พฤษภาคม 2547 - 15:54:35

horizontal rule

น้องตํอย ที่เคารพ ( ในฝีมือและน้ำใจ ) พี่ปูเปิดอ่าน web ใหม่ ของหนู ตั้งเเต่วันที่ พี่เเต๋ม แนะนำ ช่วงนี้เปิดทุกวัน พวกน้องสาธิต ๘ เค้าไม่ค่อยคลั่งทางนี้ เนาะ เเละ รุ่นพี่เยี่ยมรุ่นน้อง เห็นเเต่ พวงมาลัย สวยสดเเละ ข้อความว่า สาธิต ๗ ไม่รู้ควรกรอกข้อความเยี่ยม อย่างไร ตรงไหน พี่ก็เลยอ่านนั่น ดูนี่ เพลินดี เเล้วก็ ลากต่อไปยัง สาธิต รุ่นลูก รุ่นหลาน จึงเรียนมาเพื่อทราบ
From: poo - 30 พฤษภาคม 2547 - 15:28:55

horizontal rule

ยังมีความน่าแปลกในอีกประเด็นที่เกี่ยวข้องกันกับเรื่องนี้ก็คือวิลเลียม ทิลเลอร์ (William Tiller, Ph.D.) ซึ่งเป็นนักฟิสิกส์ที่ทำหน้าที่วิเคราะห์เรื่องคลื่นในโครงการนี้พบว่า "ตัวให้กำเนิดพลังงานไฟฟ้า" หรือ "แหล่งพลังงาน" ที่ว่านี้มาจากส่วนหนึ่งของร่างกายของผู้มีพลังงานพิเศษและส่วนของร่างกายที่ว่านี้คือ "บริเวณท้องน้อย" ซึ่งไปตรงกับจุดตันเถียนล่างในศาสตร์ของซี่กงนั่นเอง (ในแนวคิดของซี่กงร่างกายมีตันเถียนสามจุดที่เป็นแหล่งของพลังงานซี่ (Chi) คือท้องน้อย หัวใจ และตาที่สาม)........................................... งานวิจัยทั้งสองชิ้นนี้ พอจะสรุปได้ว่าการสวดมนต์ทำให้เกิดเป็น "พลังงาน" ที่สามารถวัดค่าออกมาได้จริง และสิ่งที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือ การสวดมนต์ที่ทำให้เกิดผลดีต่อสุขภาพนั้นไม่จำเป็นต้องมาจาก "ผู้มีพลังพิเศษ" หากแต่สามารถเกิดผลขึ้นได้จากปุถุชนธรรมดาอย่างเราๆ ท่านๆ นี้เอง ............................โดย น.พ.วิธาน ฐานะวุฑฒ์ หัวใจใหม่ ชีวิตใหม่ เชียงราย drwithan@hotmail.com
From: poo - 30 พฤษภาคม 2547 - 13:33:36

horizontal rule

ในปี 1991 ยังมีงานทดลองอีกชิ้นหนึ่งที่ช่วยอธิบายเรื่อง "คลื่นพลังงาน" ที่เกิดจากการสวดมนต์นั้นสามารถเดินทางออกจากตัวผู้สวดและออกไป "ก่อผลหรือเกิดผลดี" ภายนอกร่างกายได้ และผมคิดว่าอาจจะนำมาอธิบายถึงสาเหตุที่ทำให้การสวดมนต์นั้นเกิดผลดีต่อสุขภาพของมนุษย์ได้ ก็คืองานวิจัยที่เรียกว่าโครงการกำแพงทองแดง (Copper Wall Project) ของนักวิจัยที่ชื่อเอลเมอร์ กรีน (Elmer Green,Ph.D.) ซึ่งได้ทำการทดลองมาตั้งแต่ช่วงปี 1983 โดยเขาได้รับแรงบันดาลใจจากข้อมูลเรื่องการฝึกสมาธิของพระชาวทิเบตที่ให้ลูกศิษย์นั่งหันหน้าเข้าหากำแพงเรียบ............................................................... การทดลองครั้งนี้ได้นำ "ผู้มีพลังพิเศษ" มาอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมซึ่งผนังทุกด้านนั้นสร้างขึ้นด้วยทองแดง ซึ่งทองแดงนี้จะเป็นตัวกันคลื่นพลังงานจากภายนอกทั้งหมดที่จะมามีผลต่อภายในห้องที่มี "ผู้มีพลังพิเศษ" ทำการนั่งสมาธิอยู่เป็นเวลานานครั้งละ 45 นาที ทำการทดลองทั้งหมด 600 ครั้ง การวัดกระแสไฟฟ้าที่เกิดขึ้นวัดด้วยเครื่องวัดกระแสไฟฟ้าแบบพิเศษที่ติดไว้ที่ผนังห้องทั้งสี่ด้านและที่ติดกับตัวของ "ผู้มีพลังพิเศษ" เอง โดยที่กระแสไฟฟ้าที่วัดได้นี้เกิดขึ้นได้โดยไม่มีการเคลื่อนไหวของตัว "ผู้มีพลังพิเศษ" เลย พบว่า "ผู้มีพลังพิเศษ" นี้สามารถสร้างให้เกิดกระแสไฟฟ้าที่วัดได้ตั้งแต่ 4-221 โวลต์ในขณะที่เขาถูกขอให้เข้าสู่ "สภาวะ" หนึ่งที่ใช้ในการเยียวยาคนไข้ ....................................................................กระแสไฟฟ้าที่วัดได้นี้มีค่ามากกว่ากระแสไฟฟ้าที่วัดได้จากคลื่นไฟฟ้าจากหัวใจ (ECG) 10,000 เท่า และมากกว่ากระแสไฟฟ้าที่วัดได้จากคลื่นไฟฟ้าจากสมอง (EEC) 100,000 เท่า
From: poo - 30 พฤษภาคม 2547 - 13:31:12

horizontal rule

ผมคิดว่างานทดลองของสถาบัน MAHI ชิ้นนี้จะช่วยทำให้ท่านผู้อ่านเกิดความมั่นใจได้และสามารถนำการสวดมนต์มาประยุกต์ในชีวิตประจำวันได้จริงๆ เพราะผลการทดลองก็ชี้ชัดว่า ผู้ที่สวดมนต์ให้ไม่จำเป็นจะต้องเป็นผู้มีพลังอำนาจพิเศษอย่างที่เคยเข้าใจ พูดในอีกนัยหนึ่งก็คือ "พวกเราทุกคน" ล้วนแล้วแต่เป็นผู้มีพลังอำนาจพิเศษกันทั้งนั้น เพียงแต่พวกเราไม่เคยลองใช้ ไม่เชื่อที่จะใช้ ไม่เชื่อที่จะลองทำต่างหาก ซึ่งตรงนี้จะช่วยให้พวกเราสามารถนำเรื่องการสวดมนต์มาใช้งานได้อย่างจริงๆ จังๆ เสียทีและอาจจะมีประโยชน์ในอีกเรื่องหนึ่งตรงที่อาจจะช่วยให้พวกเราได้หลุดพ้นไปจาก "กรณีมิจฉาชีพ" ต่างๆ ที่อ้างเรื่องความวิเศษพิสดารตามที่คนไทยโดยทั่วไปมักจะตกเป็น "เหยื่อ" ได้อย่างง่ายๆ โดยไม่รู้ตัวนั่นเอง
From: poo - 30 พฤษภาคม 2547 - 13:27:51

horizontal rule


From: - 30 พฤษภาคม 2547 - 12:32:28

horizontal rule

น้องอ้อมไปแล้วกาเจ้า...คุณนายก้อจะบ้าย บายเหมือนกันเน่อ
From: คุณนายเจ้า - 30 พฤษภาคม 2547 - 10:23:28

horizontal rule

น้องต๋อยคนดีค่ะ...น่ารักที่สุดค่ะ ....แต๋มก้อไม่ต้องบอกนะคะว่าน่ารักอยู่แล้ว.....อาทิตย์หน้าส่งช้อคโกแล้ตไปให้แน่นอนค่ะ...พี่จิ๋วอีเมลล์รูปไปให้แล้วนะคะ
From: พี่ชาลาค่ะ - 30 พฤษภาคม 2547 - 10:12:41

horizontal rule

วันนี้คุณเจนนีมากินข้าวกลางวันด้วยแต่ตอนนี้ไปทำงานแล้วค่ะ(เสิร์ฟ)ค่ะ....เงินดีค่ะ ทำลาบเหนือบ้านเฮา กะเมี่ยงคำ กับกระเพาะปลาค่ะ...ก่อนไปถ่ายรูปกลัวบ่มีรูปลงในหนังสือรุ่นค่ะ....ดีใจกะหนูติ๋มที่มีความรักอีกแล้วนะคะ...ดีจัง..แล้วบ่ดีลืมดูแลนางมารตวยต๋อนที่หล่อนจะตกม้าน่ะเจ้า...อันนี้ข้าเจ้าเข้าใจ๋ เข้าใจ
From: คุณนายเจ้า - 30 พฤษภาคม 2547 - 9:47:22

horizontal rule

สนใจจะเป็นจอมยุทธทางเพศ และการพัฒนาจิตวิญญาณแบบเต๋า อ่าน TAOIST SECRET OF LOVE Cultivating Male Sexual Energy โดย Mantax Chia and Mechael Winn และ HEALING LOVE THOUGH THE TAO: Cultivating Female Sexual Energy โดย Mentak Chia and Maneewan Chia
From: ปราณแห่งรัก - 30 พฤษภาคม 2547 - 9:36:47

horizontal rule

น้องอ้อมที่รัก....ขอบคุณเจ้าที่ชมเจ้า....ก่อนจะเขียนไปก้อคิดแล้วคิดอีก...แต่ก้อบ่อยากฮื้อคนเข้าใจผิดกันน่ะ...ก้อเลยขอร่วมหน่อยน่ะ เพราะเพื่อนเองปีที่แล้วก้อเป็นประธานสมาคมผู้ปกครองที่โรงเรียนของลูก....หืดขึ้นคอเจ้า....โดยเฉพาะคนที่เก่งมากกับการออกความคิดเห็นแล้วบ่ชอบทำ.....สิ้นปีเพื่อนเลยบ่ขอทำงานต่อ....แล้วก้อบอกในที่ประชุมว่าอยากจะเสนอให้เอาคนหนึ่งซึ่งมีความคิดเห็นเป็นยอด...ความคิดเป็นเยี่ยม มาเป็นประธานกัน...แล้วเพื่อนก้อล้างมือในอ่างทองคำ.....แล้วคนนี้ก้อได้บทเรียนอย่างดี.....จนอาจารย์ใหญ่ต้องมาขอเพื่อนรับเป็นประธานอีกทีปีหน้า....เพื่อนบอกขอคิดดูก่อนเน่อ...เพราะมันเป็นงานที่ว่า "เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง แล้วเอากระดูกมาแขวนคอ" น่ะค่ะ....แถมต้องจกกระเป๋าตัวเองอีกต่างหาก
From: คุณนายเจ้า - 30 พฤษภาคม 2547 - 9:26:55

horizontal rule

การที่จะปรุงแต่งพลังให้สูงส่งขึ้นต้องอาศัยความพยายามการแลกเปลี่ยน พลังระหว่างชายหญิงรวมถึงการรักษาหลังของตนเอาไว้ คือการทำให้บริสุทธิทั้งกายใจ ได้แก่การฝึกหายใจและการทำสมธิ
From: ปราณแห่งรัก - 30 พฤษภาคม 2547 - 9:26:01

horizontal rule

สตรีคือธาตุน้ำ(หยิน) บุรุษคือธาตุไฟ(หยาง) หยินสามารถจะดับไฟได้ และในตัวบุรุษก็มีธาตุหยิน(น้ำอยู่ในตัว)ในตัวคือน้ำอสุจิ เขาจึงใช้การทำสมาธิหรือฝึกจิตที่สามารถเกิดสมดุลย์ในตัวเองได้
From: ปราณแห่งรัก - 30 พฤษภาคม 2547 - 9:21:31

horizontal rule

ดิน ลม น้ำ ไฟ วัตถุ โลกและต้นไม้ เป็นครูของเต๋า กล่าวคือธรรมชาติ เต๋าสังเกตุพืชและสัตว์มีชีวิต อยู่และตายไป อากาศสิ่งแวดล้อมมีผลต่อการเผาผลาญ พลังงานเปลี่ยนไปตามฤดูกาล พระอาทิตย์ พระจันทร์ พลังของธรรมชาติ การที่พืชและสัตว์รักษาสมดุลย์ ชีวิตเป็นสิ่งง่ายๆ และเป็นธรรมดาไม่จำเป็นต้องมีหลักแห่งศาสนาหรือวัฒนธรรมศีลธรรมใดๆ มาสอนเพียงแต่ปฏิบัติตามทางแห่งเต๋าก็พอ
From: ปราณแห่งรัก - 30 พฤษภาคม 2547 - 9:17:30

horizontal rule

Nong Oom....Are you there?
From: Khun Chala - 30 พฤษภาคม 2547 - 9:13:57

horizontal rule

การสูญเสียพลังชีวิตคือการหลั่ง จึงควรเปลี่ยนพลังเซ็กซ์เป็นพลังความร้อน vital heat
From: ปราณแห่งรัก - 30 พฤษภาคม 2547 - 9:11:18

horizontal rule

เซ็กซ์คือความลับเฉพาะของโลก ทางศาสนาพยายามสอนให้คนรู้เรื่อง เซ็กซ์เกี่ยวกับศีลธรรม แต่เต๋าคือการปรุงแต่งพลังในตัวเองให้บริสุทธิและสูงขึ้นคือการใช้เซ็กซ์เป็นการพัฒนาจิตวิญญาณ เพราะความสนใจซึ่งกันและกัน รวมทั้งความใคร่มิได้เป็นบาปและผิดพลาดแต่ประการใด การสมสู่เป็นเรื่องธรรมชาติของสัตว์โลกรวมทั้งมนุษย์
From: ปราณแห่งรัก - 30 พฤษภาคม 2547 - 9:08:47

horizontal rule

เอ็นดูโรคภูมิแพ้ของปูแต๊แต๊ ...ขอให้หายเร็วๆนะจ๊ะ ..อ้อมก็ป่วยเป็นบางเวลา(เอามั่ง) สงสัยว่าจะเป็นเมนโนพอสก่อนกำหนด ส่วนวิธีรักษาก็ต้องพบอาจารย์ตัวเอง ด้วยการนั่งสมาธิและพ่นสมุนไพรบวกพระเวทย์เข้าจมูก และจะหายในหนึ่งอาทิตย์.
From: อ้อม - 30 พฤษภาคม 2547 - 8:59:22

horizontal rule

เจนนี่ที่รัก ..ติดต่อธุรกิจพันล้านกับเลดี้หรือจ๊ะ ...
From: อ้อม - 30 พฤษภาคม 2547 - 8:52:20

horizontal rule

คุณน้องคนงามเจ้า พี่ขอชื่นชมที่น้องเขียน ...ในทุกเรื่อง และโดยเฉพาะเรื่องเรื่องชมรม มันผิดไปนิ๊ดจ๊ะที่รัก ที่เขียนชมรมเป็นสมาคม กับคนอื่นพี่ไม่ท้วงติงให้กลายเป็นวิจารณ์ผิดที่ไป ส่วนน้องนั้นไม่ได้เพราะน้องเป็นที่รักของพี่ เราอยู่ในชมรมศิษย์เก่ายังไม่ได้ขึ้นเป็นสมาคมด้วยยุ่งยากหลายประการ ..ส่วนสมาคมคือสมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่จ๊ะ พี่แสนจะปราบปรื้มในข้อความที่น้องเขียนมา ..พี่ก็คิดอย่างนั้น ..น้องของพี่ฉลาดและทำงานเป็น ...^__^*
From: อ้อม - 30 พฤษภาคม 2547 - 8:44:52

horizontal rule

คุณแม่จันทร์ฉายโปรแกรมเต็มเลยนะจ๊ะ แสดงว่าแข็งแรงมาก เป็นข้าเจ้า "หลับสลบ"
From: อ้อม - 30 พฤษภาคม 2547 - 8:33:23

horizontal rule

Done! ร้านอาหารเปิดแล้วปิดแล้ว จะเปิดอีกทีก้อนู่นเย็นเลยจ๊ะ ใครมาขอกินอะไรก้อไม่ให้กินแล้ว กลางวันออกไปอาศัยร้านอะไรแถวนี้เอา หมดอารมณ์ เอาผ้าไปซักอีกหนึ่งโหลด กะเดี๋ยวจะมีรายการรีดผ้าปาร์ตี้จ๊ะ หลังจากนั้นก้อไปช๊อปปิ้งหาดูของลดราคา ละก้อตีกลอฟกับลูกๆตอนบ่ายจัดๆ เสร็จแล้วเก๊าะจ่ายตลาด กลับมาวาดลวดลายปลายจวักที่บ้าน รับคุณผู้ชายที่แอร์พอร์ต จากนั้นอะไรเป็นอะไร อิเมจินกันเองนะคะ
From: จันทร์เจ้า - 30 พฤษภาคม 2547 - 3:27:42

horizontal rule

กะลังนินทาน้องเบนอยู่ โคดี้เก๊าะมากดกริ่งหน้าบ้านขอเข้าบ้าน อ้าวแล้วกัน ไปงานวันเกิดเพื่อนนึกว่าจะอยู่ยาวถึงเย็น ปรากฏว่ากลับมาตะเช้าเชียว ขอกินข้าวอีกคน ฮ่วย หม่ำกับน้องเบนจนหมดเกลี้่ยงแล้ว ไม่รู้ว่าจะมาเลยไม่ได้เก็บอะไรไว้ไห้ กินมาม่ามั๋ยลูก ม่ายอาว จะกินอย่างอื่น ไปทำกับข้าวรอบสองก่อนนะจ๊ะ
From: จันทร์เจ้าขา - 30 พฤษภาคม 2547 - 3:02:32

horizontal rule

คุณเอ๊กซ์ฮ้สบัน สามีก่าวเอาน้องเบนมาหย่อนไว้หน้าบ้านนู๋แต่เช้า ตัวเล็กเข้าบ้านมาก้อมาขอกินข้าว มัมมี๋เลยต้องไปทำกับข้าวให้ลูกชายสุดที่รักค่ะ เขามาช่วยทำข้าวต้ม ส่วนมัมมี๋เก๊าะทอดหมู กับเปิดผักดองกระป๋อง หม่ำกันหนุบหนับสองคนแม่ลูก น้องเบนว่า ตั้งแต่เราหันมาใช้จานกระดาษเมื่อสองอาทิตย์ที่ผ่านมา มัมมี๋ลดเวลาในการล้างจานไปประมาณ 40-60 เปอร์เซนต์ นู๋ก้ออึ้งไป เออ นี่ลูกชายพูดเป็นเปอร์เซนต์เทจแล้วหรือนี่
From: จันทร์เจ้าขา - 30 พฤษภาคม 2547 - 2:57:15

horizontal rule

ดีใจจังที่นู๋ิติ๋มเจ้าก่าวกลับมาแล้ว กลับมาแบบความสุขล้นฟ้าซะด้วย อุ อุ ดีค่ะดี จัยไปไหนตัวไปด้วย มีความสุขร่วมด้วยคนนะคะ
From: จันทร์แจ่มนภา - 30 พฤษภาคม 2547 - 2:47:21

horizontal rule

กลับมาแล้วนะเจ้าค่ะ หนู๋ติ๋มเจ้าเดิมนะเจ้าค่ะ คืนเนี่ยเพิ่งกลับมาจาากงานเลี้ยงต้อนรับคุณกิตินะเจ้าค่ะ ( แต่หนู๋ติ๋มไม่อยากบอกเลยนะเจ้าค่ะว่าหนู๋ติ๋มแผ่นตั่งแต่ตอน 5 ทุ่มนะเจ้าค่ะ) ก้อไม่อยากบอกนะเจ้าค่ะว่าแผ่นป่ายหน่ายนะเจ้าค่ะ แต่ถ้าไม่บอกก้อต้องโดนเมาส์จนได้นะเจ้าค่ะก้อสารภาพดีกว่านะเจ้าค่ะ ว่าหนู๋ติ๋มยึดสุภาษิตที่ว่า จัยอยู่หน่าย่ตัวก้อจะตามป่ายนะเจ้าค่ะ ก้อจัยหนู๋ติ๋มไม่ได้อยู่ตรงนั่นซักกันหน่อย แต่จัยป่ายอยู๋หน่ายเดียวตัวหนู๋ติ๋มก้อตามป่ายเองนะเจ้าค่ะ ก้อเพื่อนโทรมาตามนะเจ้าค่ะ แล้วหนู๋ติ๋มก้ออ้อนไปทางโทรนิดหน่อยเองนะเจ้าค่ะว่าไม่มีคัยป่ายส่งนะจ้าค่ะ จัยของหนู๋ติ๋มก้อบอกว่าเดียวมารับ แล้วก้อมารัยจิง ๆ นะเจ้าค่ะ แล้วจัยก้อเจอกับตัวจนได้นะเจ้าค่ะ คุณนายเจ้าขาเจ้าจัยมั๊ยเจ้าค่ะ อ้อยจัยเจ้าขา เห็นจัยหนู๋ติ๋มไหมเจ้าค่ะ แล้วหนู๋ติ๋มก้อมีความสุขจนอยากจะบอกให้คัยทั้งโลกรู้ว่า หนู๋ติ๋มมีความสุขสำหรัยคืนเนียนะเจ้าค่ะ คุณนายเจ้าขา อ้อยจัยเจ้าค่ะ เคยรู้สึกมั๊ยเจ้าค่ะ ว่าบางครั้่งเรามีความรู้สึกดีกับคัยบ้างคนโดยที่เค้าไม่ต้องมีคำบรรยายนะเจ้าค่ะ ลูกพี่เจ้าขางวดเนี่ยหนักนะเจ้าค่ะ ก้อหนู๋ติ๋มกำลังตกหลุมรักนะเจ้าค่ะ เฮ้อ คืนเนี่ยไร้สำระนะเจ้าค่ะ ก้อเป็นแค่ความรู้สึกดี ๆ ทีมีต่อคัยบ้างคนเท่านั้นนะเจ้าค่ะ พอแค่เนียนะเจ้าค่ะ เดียวคัยแอบหมั่นไส้นะเจ้าค่ะ ก้อจะยึดสุภาษอตคุณนายอ้อมนะเจ้าค่ะ คัยไม่อ่านก้ออย่าอ่านงั้นเจ้าค่ะ แค่ก้ออยากเขียนมาบอกให้เพื่อนรู้เท่านั้นนะเจ้าค่ะ ว่าหนู่ติ๋มมีความสุขในคืนเนียนะจ้า
From: หนู๋ติ๋ม - 30 พฤษภาคม 2547 - 2:08:53

horizontal rule


From: หนู๋ติ๋ม - 30 พฤษภาคม 2547 - 1:54:48

horizontal rule

วันเสาร์จ๊ะ ข้าเจ้าตื่นแต่เช้า รีบทำความสะอาดบ้าน หมายกำหนดการว่าคุณผู้ชายจะกลับรังคืนนี้ค่ะ กวาดบ้าน ถูบ้าน ล้างห้องน้ำ ล้างจาน แล้วมีความสุขที่บ้านกลับมาเหมือนบ้านอีกที กะเีดี๋ยวต้องไปเอาผ้ายัดใส่เครื่องซักผ้าก่อนแล้วจะกลับมาหน้าจออีกที อยากทำอะไรอีกหลายอย่างแต่ไม่รู้ว่า จะมีอารมณ์มากแค่ไหนเนี่ย
From: จันทร์กระจ่างฟ้า - 30 พฤษภาคม 2547 - 1:35:00

horizontal rule

น้องต๋อย น้องพี่แต๋มคะ ช่วยรอนิ๊ดค่ะ พี่มีรูปดอกจิกอื่นๆอีกหลายรูป ผลัดผ่อนตัวเองอยู่เนี่ยค่ะว่าจะ scan ส่งมาหลายทีแต่ไม่ได้ทำซักที สัญญาว่าจะส่งมาอีกสองสามวันนี้นะคะ อยากให้จิกดอกอื่นไ้ด้มีรูปลงกับเขาด้วย
From: พี่น้องแอร์ จันทร์กระจ่างฟ้า นภาประดับดาวค่ะ - 30 พฤษภาคม 2547 - 1:30:52

horizontal rule

คุณพี่ชาลาคะ ตกแต่งต้นฉบับเจ็ดดอกจิก(ฉบับ E-journal) เกือบเสร็จแล้วนะคะ เหลือตอนจบค่ะ ไม่เกินสิ้นเดือนนี้ ได้กริ๊ดเพิ่มค่ะ ใครไม่มีรูปห้ามเสียใจนะคะ บอกไว้ก่อน จะรอกินช้อกโกแลตค่ะ
From: ต๋อยค่ะ - 29 พฤษภาคม 2547 - 17:49:06

horizontal rule


From: - 29 พฤษภาคม 2547 - 15:43:24

horizontal rule

สวัสดีค่า นู๋ชะแวปเข้ามารายงานตัวก่อนนอนนะคะ ตั้งแต่คุณผู้ชายไม่อยู่นี่ นอนหัวค่ำทู๊กวันค่ะ เมื่อตะคืนน้องเบนเข้ามานอนด้วย เค้าดูทีวีเรื่องโปรดเค้าประมาณ 3 ทุ่ม มัมมี๋นอนหลับไปก่อนลูก เขาเลยปิดทีวี ปิดไฟไห้ด้วย น่ารักอะไรปานนั้น
From: จันทราฉาย - 29 พฤษภาคม 2547 - 13:17:24

horizontal rule


From: - 29 พฤษภาคม 2547 - 10:28:07

horizontal rule

"ดิฉัน...นักเรียนนอก"..........ตอนที่ 3........"บทเริ่มต้น...เด็กนอก"..............ต้องรีบจัดแจงเปลี่ยนแปลงเอกสารพร้อมทั้งโรงเรียนแห่งใหม่.....เรียน ESL (English as a Second Language) ที่ UCLA ค่อยเก๋ขึ้นมาหน่อย เพราะหากสอบ TOFEL ไม่ผ่านก็หมดสิทธิต่อโท...จัดการอยู่หอของพวกมิชชันนารี เดือนละประมาณ 400 US$ แพงค่ะสำหรับฉัน....เอาแล้วทีนี้ชีวิตต้องเป็นแบบต้องสู้แล้ว.....ทุกอย่างเอา 26 คูณเรียบ (คงอดตายหรือหมดปัญญาตั้งแต่เดือนแรกถ้าหากเมื่อตอนนั้นหนึ่งดอลล่าห์เทียบเท่า 40 บาทเช่นตอนนี้)....ทุกอย่างคิดแบบไทย คูณออกมาเป็นเงินไทย ซื้ออะไร กินอะไรแทบจะไม่ลง เพราะเสียดายเงิน(ตอนนั้น)...อยู่อย่างประหยัด ก็ชีวิตเด็กนอกเพิ่งจะได้เริ่มต้นนี่คะ...ก็ยังไม่รู้เลยว่าชีวิตดิฉันจะเป็นเช่นไรในวันข้างหน้า.....ซื้อหม้อต้มน้ำไฟฟ้าหนี่งใบแล้วเอามามา(บะหมี่มามาของไทย)เนี้ยค่ะ แบบลังใหญ่ๆ ตุนเก็บเอาไว้....หนึ่งมื้อต่อวัน....แน่นอนถูกใจ ถูกปากแถมถูกเงินอีกด้วย.....................//.........................เริ่มเรียนภาษา นักเรียนมากมายจากหลายมุมทั่วโลก ดิฉันคนไทย คนเดียวในห้อง ซึ่งก็คงต้องมีการไว้ลายเล็กน้อย ครูพูด ครูสอน พยักหน้าไว้ก่อน อะฮา...อึฮือ.... ผงกหัวเล็กน้อย (กลัวคนอื่นมันว่าเราฉลาดน้อย รู้เรื่องหรือไม่รู้เรื่อง what / where / when / why / อะไรแล้วแต่ อะฮา...อะฮา ลูกเดียวงานนี้) ......ซักผ้า รีดผ้า หุงหาอาหาร เก็บกวาดทำความสะอาด แถมไม่มีรถ ต้องเดินไปโรงเรียนเองอีกต่างหากนึ่ซิ สิ้นไร้เด็กแจ๋ว ป้าแก้วก็ไม่มี ทุกอย่างต้องทำเองทั้งนั้น....เริ่มรู้สึกจะระทม นึกสมน้ำหน้าตัวเองก็อยากดิ้นรนอยากเป็น"เด็กนอก" เองนี่หาใครบังคับ.....อีกอย่างนั้นเล่า เราก็จะใช่ชาติเชื้อเศรษฐี(ถึงพ่อจะมีที่นาก็เถอะน่า) ก็ต้องกินอยู่ประหยัด รัดเข็มขัดตัวกิ่ว....เดี๋ยวเงินหมดไม่ต้องได้จบ"ปินยา".......แล้วก็เป็นบุญหนักหนา สอบ TOFEL ผ่าน ก็เลยได้จัดการเข้า West Coast UNIV. เปลึ่ยนใจไม่ไปแล้วเมืองคาวบอย....เลยอดขี่ม้า ยยยยยยยี.....ฮา ฮา แกว่งแส้..................//..................แล้วจากนั้นอีกไม่นาน เพื่อนรักชักชวนมาเป็นรูมเมทด้วยเธอเกิดมีเหตุกับเจ้านายเธอ...ตกลงขนย้ายแชร์ห้องกับเพื่อน....กลับสู่อ้อมอก Alhambra City อีกครั้ง.....จากนั้นก็เลยอยู่ตลอดไม่ยอมย้ายไปไหนอีกเลย......I love Alhambra ที่ซู้ด!!.....
From: คุณนายค่ะ - 29 พฤษภาคม 2547 - 8:24:03

horizontal rule

"ดิฉัน...นักเรียนนอก"............ตอนที่ 2......"จาก Hangdong City สู่ City of Alhambra" ............................รุ่งขึ้นเพื่อนรัก รับกลับสู่เมืองแกงรวม L.A. ร้อยเอ็ด เอาละหวา ไงๆดูแล้วพี่แหม็กก็ดูน่ารักกว่าพี่มืดละน่า....จบภาษาแล้วค่อยไป Yeee...Haa....ขี่ม้าเมืองคาวบอย ตอนนี้ขอตั้งหลักซักพักซะก่อน....//...เพื่อนรักมีถิ่นพำนักอยู่เมืองชื่อ อัลฮัมบรา (Alhambra) เมืองนี้ดีหน่อยค่ะ พี่มืดมองไม่ค่อยเห็น พี่แหม็กก็พอมีบ้าง แต่....แต่ค่ะ...แต่หัวดำเต็มถนน เต็มบ้านเมือง....ก็เมืองนี้คนจีนครอบครองอย่างกะฮ่องกง หรือหมาเก๊า ยังไงยังงั้น แถมมีสารพันภาษาจีน ไม่ว่า ฮกเกี้ยน แต้จิ๋ว แมนดาลิน แคนโตนิส ไหหลำ ก็ยังมี ....แถมเขมร ลาว ญวน (คนไทยเรียกพวกญวนว่าเหงียน) หลายเผ่าอพยพ...มีให้เลือกคบมากมาย......อินโดจีนพลัดถิ่น... เรารักกัน.........ฟุต ฟิต ฟอ ไฟ.... อิงลิด...พูกม่ายล่าย (ภาษาอังกฤษ พูดไม่ได้) ไม่ต้องกลัวค่ะ....ขอรู้ เจก หนอ ซา สี่ ....หรือ อิ อื้อ ซัน ซือ....รับรองไม่มีอดตาย.........ขับรถในตัวเมืองร้านค้ามากมาย แถมตลาดจีนแสนจะใหญ่....ใส่ป้ายภาษาจีนตัวเบ้อเริ้ม ภาษาอังกฤษ มองแทบไม่เห็น ก็นี่อเมริกาล่ะค่ะ......Land of Liberty.... ประเทศเสรีแห่งสิทธิและเสรีภาพ.....อาเฮียขอยกชาคารวะหนึ่งจอก....อเมริกา จงเจริญ............ ..... //.........แค่นึ้ยังน้อย Alhambra เป็นเมืองแสนจะดี....หากใครเคยดูหนังเรื่อง Born in East L.A. อยู่ที่นี่แหละค่ะ เพราะ East L.A. จะเป็นเมืองพี่เมืองน้องเขตแดนติดต่อกันเหมือนเชียงใหม่กับลำพูน....เห็นแล้วหรือยังว่าฉันนั้นโชคดีเหลือไฉน นอกจากจะเรียนภาษาอังกฤษเป็นหลัก ยังได้แถมสแปนิชกับจีนอีกต่างหาก อีกไม่ต้องกลัวเรื่องการเหยีดผิว เพราะฝรั่งขายบ้านหนีเกือบหมดเมือง........I love Alhambra ไชโย๊ !!
From: คุณนายค่ะ - 29 พฤษภาคม 2547 - 7:26:30

horizontal rule

ต่อจ๋า เป็นจะใด ฮาอู้ม่วนก่อ ได้เป๋นนางเอกแล้วต้องหัดอู้ม่วน หมะอั้นอาจได้กลับไปเป๋นนางร้ายเหมือนเก่า อิ อิ เมื่อใดซมซานปิ๊กมา ฮาก้ออ้าปีกกว้างๆไว้ฮับคิงเน่อ แถมเตรียมผ้าป๊กหลายผืนไว้จ้วยซับน้ำต๋าอีกตะหาก ฮาบ่สมน้ำหน้าใผ ถือว่าตกม้าแล้วก่อเจ็บพอ บ่ต้องซ้ำเติมกั๋นแหม เพราะฉะนั้นคิงฮู้ไว้เหียเน่อว่าตกม้าเมื่อใดก่อเิอิ้นมาได้ ฮามีความฮักสะสมไว้จ๊าดนักสำหรับคิงโดยเฉพาะ เพื่อว่าคิงจะได้มีแฮงฮึดสู้ในการที่จะตกม้าครั้งต่อไป 55
From: จันทร์เจ้าขา - 29 พฤษภาคม 2547 - 6:31:41

horizontal rule

ดีใจ๋เจ้านางมารปิ๊กมาแล้ว...แฮ่....เอาเตอะเจ้าม่วนไปเตอะตอนที่ยังมีไฟอยู่...แต่ก้ออย่างที่ฮู้ของจะนี้...เตรียมบทจบไว้ล่วงหน้าเตอะ...บ่พลาดเจ้า
From: คุณนายคนงามเหมือนเดิม - 29 พฤษภาคม 2547 - 6:27:36

horizontal rule

สวัสดีตอนเช้าค่ะ.....ต้องขออภัยนะคะที่ไปนานไปนิด เรื่องมันเยอะค่ะ ไหนๆก้อออกบ้านก้อเลยไปตลาดเสียเลยค่ะ.....แต่ก่อนจะลืมต้องขอแจ้งข่าวดีหรือไม่ดีก้อไม่รู้สำหรับ "คุณเจนนี" เพราะคุณจอร์นสุดที่รักเธอโทรมาง้องอนขอคืนดี...บอกว่าหากเจนนีไม่ชอบอยู่บ้านนอกอย่างโคโรไรนา ก้อไม่เป็นไร....พี่จอร์นจะย้ายมาอยู่ร้อยเอ็ดกับสุดที่รักก้อได้.....งานนี้หนูเจนหนาวอีกแล้วเจ้าค่ะ..........
From: คุณนายค่ะ - 29 พฤษภาคม 2547 - 6:24:42

horizontal rule


From: - 29 พฤษภาคม 2547 - 3:19:40

horizontal rule

สูมาเต๊อะตี้หายจากเวปไปเมิน เนื่องจากมีไผบางคนจวนแวบไปนั่นนี่อยู่ตลอดเวลา จ๋นบ่ามีเวลาเป๋นของตั๋วเก่า จ๋นมาอาติตย์แล้วต้องไปหาหมอหื้อฉีดยาแก้เจ็บต๊องเหีย 2 เข็ม (สาเหตุจากสุราเป๋นเหตุ แล้วก่ออาหารรสจัด) ต๋อนนี้เลยต้องย้างเหล้าเนื่องจากโรคกระเพาะเป๋นแผล ละแหมอย่างยังกั๋วต๋ายละลูก(ก้ากึ๊ดได้ แฮ่ๆ) แต่เรื่องนอนดึกยังเหมียนเดิม และก่อยังแอ่วกับคนฮู้ใจ๋เหมียนเดิม เพราะดูๆแล้วก่อใกล้จุดอวสานเหมือนน้องแดง(ต๋อนนี้เลยขอตักตวงความฮู้สึกดีๆไว้แหมซักระยะก่อน) แล้วถ้าว่างข้าเจ้าจะแวบมาเข้าเวปใหม่(เพราะก่อกึ๊ดเติงหาเพื่อนซำเหมอ-แต่เวลานี้ขอตักตวงฟามสุขก่อน) เมื่อใดซมซานปิ๊กมาจะมาซบอกเปื่อนๆ(โดยเฉพาะคุณนายกับสาวชาวเกาะ-หื้อสมน้ำหน้าว่าเซียนอาจตกม้าต๋ายต๋อนจบ แฮ่ๆ) บาย...
From: TOR - 29 พฤษภาคม 2547 - 1:43:26

horizontal rule

ยา Zyrtec กับ Loratadine เป๋นยากลุ่มเดียวกั๋น โดยความนิยมจะใจ้ Zyrtec มากกว่า แต่ออกฤทธ์เสริมภูมิแพ้เหมียนกันหง่ะ และก่อใจ้แตนกั๋นได้โตย ภูมิแพ้หายยากแต่ถ้าออกกำลังก๋ายจะจ้วยได้นักขึ้น ข้าเจ้าก่อกิ๋นมาเป๋นปี๋ ต๋อนนี้กิ๋นแล้วแต่อาก๋านมันมา (แต่ปฎิบัติบ่าไค่ถูกนัก) ก่ออย่างว่าเป๋นนางมารนักกว่านางพยาบาลเลยปฎิบัติต๋นแบบรุงรังไปตวย
From: TOR - 29 พฤษภาคม 2547 - 1:27:38

horizontal rule

Khun Aoy, I try to reach with Khun Lady but it's didn't work maybe I had her worng number, would you mind give me her number please, smt to talk to her thank Ja.
From: Jenny - 29 พฤษภาคม 2547 - 1:08:07

horizontal rule

วันนี้คุณนายมีธุระตอนเช้านี้เล็กน้อยนะคะ....แต่จะรีบกลับมาประจำจอทันทีที่ธุระเสร็จ....ตอนที่สองของนักเรียนนอกอยู่ข้างหน้านี่แล้วค่ะ.....จาก "Hangdong City สู่ City of Alhambra" อีกประมาณสองชั่วโมงกลับมานะคะ...ธุระนี้สำคัญค่ะ
From: คุณนายคนงาม - 28 พฤษภาคม 2547 - 22:27:52

horizontal rule

สวัสดีค่ะ.....ไปส่งลูกเรียบร้อยก้อมานั่งที่หน้าจอนี่แหละค่ะ....ขอบคุณจากก้นบึ้งของหัวใจนะคะสำหรับคนที่คอยอ่านตอนคุณนายแบบว่าเป็นเพ้อเจ้อเล็กน้อย....ถือว่าอ่านแก้เซ็งไปละกันนะคะ....ถึงคุณหนูแต๋มก่อนนะคะ....ไม่ต้องอึ้งนะคะ....เขียนเรื่อง หาอะไรๆให้เพื่อนได้มีความสุขทางสายตาต่อเถอะนะคะ......แล้วเรื่อง "พ้อกเก็ตบุค"ของคุณนายและคนอื่นๆจัดการไปเลยนะคะ...ดิฉันจะโอนเงินเข้าบัญชีลูกพี่ให้ก่อน$200 ไม่รู้ว่าหนูแต๋มจะใช้งบประมาณเท่าไรคะ....ดิฉันอยากมีสาเหตุเพื่อเอาเป็นเหตุผลร้อยแปดขออณุญาต"คุณสา"เพื่อจะได้ชะแว็ปไปเมืองเชียงใหม่เดือนตุลาเนี้ยะค่ะ............แล้วจะส่งช้อคโกแล็ตให้หนูแต๋มกะน้องหนูแต๋ม แบบว่าเล่นเส้น อยากเห็น Chala's Talk ค่ะ.....นานๆจะได้มีคนรู้จัก....ขอบคุณค่ะ
From: คุณนายค่ะ - 28 พฤษภาคม 2547 - 22:22:24

horizontal rule

ขอถือโอกาส จากเรื่องเจ็บไข้ได้ป่วย ไปถึงเรื่อง สมาคมสาธิต พวกสาธิต ๗ บางคน ก็วุ่นทำมาหากิน เนาะ ดูแลครอบครัว ลูกหลาน ไอ้ที่มาจิ้มจิ้ม หน้าจอ ทุกวัน เพราะรัก (และ คิดถึง ห่วงใย ) ล้นใจ นะจ๊ะ โดยเฉพาะ ย่าคำปู มีอตีน เอ๊ย เท้า เธอช้า กว่า คนธรรมดา ๑๐ เท่า ในขณะ ที่ การ ทำงานของปาก อยู่ฝั่งตรงกันข้าม ประกอบกับ อายุจวน ๕๐ นี่หนา ขออยู่อย่างเสงี่ยม เตรียม แก่และตาย อย่างสงบ ไผจะบิ่นหัวปิ้นหาง ยะอะหยัง ก่อยะเต้อเจ้า ตํามสบาย จะไปดีทำลาย ทำร้าย คุณเจษฎา เต้าอั้น เป๋นปอ ๕๕๕๕๕๕๕๕
From: ปู - 28 พฤษภาคม 2547 - 16:05:43

horizontal rule

น้องแอจํา เรื่องยา เรื่องยาว จริงจริงเเล้ว เชื่อมั่นในธรรม ( ธรรมชาติ ) ว่าเพราะตามใจ (กิเลส ) ปาก และ ขี้เกียจ ออกกำลังกาย น่ะแหละ ตัวต้นเหตุ กิน Telfast วันละเม็ดเพราะ หมอจัดให้ กินมั่ง ไม่กินมั่ง มา ๓-๔ ปีนี้ ตอนแรกกินเพราะ ผื่นคัน มาอ่าน หมอยา สาธิต รุ่น ๒๑ เลย คิดว่า น่าจะ หวัน ( พ้วพัน ) ไปกับ อาการ หายใจไม่ออก
From: ปู - 28 พฤษภาคม 2547 - 15:36:23

horizontal rule

CPM กับ Attarex เป็นยาแก้แพ้เหมือนๆกัน ใช้ลดน้ำมูกกับใช้แก้แพ้แก้คันเหมือนๆกัน แต่ปกติ CPM เค้าจะนิยมใช้ลดน้ำมูก(ใส) ส่วน Attarex จะนิยมใช้แก้แพ้ ผื่นคัน แต่ทั้งสองตัวนี้กินแล้วง่วงเหมือนกัน กินวันล่ะ 3 เม็ด หลังอาหาร เช้า-กลางวัน-เย็น.......แต่กรูแนะนำ Loratadine หรือ Cetririzine ยาสองตัวนี้เป็นยาแก้แพ้ที่กินแล้วไม่ง่วง กินวันล่ะ 1 เม็ด ราคาพอๆกับ Attarex แหล่ะ เม็ดละ 2 บาท (ส่วน CPM ราคาถูกมาก 100 เม็ด 20 บาท).......มียาอีกตัวที่ดีมากคือ Fexofenadine ชื่อการค้าคือ Telfast เป็นยาแก้แพ้+ลดน้ำมูกที่ดีมาก อาการข้างเคียงน้อยมาก เหมาะจะใช้กับคนท้องและหยิงให้นมบุตร กินวันละ 1 เม็ด ราคาเม็ดละ 10 บาท ..หวังว่าข้อมูลที่ให้คงเป็นประโยชน์นะว่าน /////ตอบน้องขิมที่เคารพ ยาแก้แพ้อากาศมันก้อคือยาแก้แพ้ที่พี่ได้ตอบในผู้ตอบที่ 2 แหล่ะครับ กลไกลการแพ้มันอันเดียวกัน ถ้าให้แนะนำ พี่เชียร์ Telfast(Fexofenadine) นะ เพราะยาแก้แพ้ตัวที่ไม่ง่วงตัวอื่นๆทั้ง Loratadine และ Cetririzine ออกฤทธิ์ช้า และต้องผ่านขบวนการเปลี่ยนแปลง(Metabolism) ที่ตับ....ส่วน Telfast กินเข้าไปแล้วออกฤทธิ์ได้เลย เมื่อก่อนราคาเม็ดละ 14 บาท เพิ่งลดมาเหลือเม็ดละ 10 บาทเมื่อไม่กี่ปีนี่เอง from...ต๊อก หมิงซื่อ ... web satit 21
From: poo - 28 พฤษภาคม 2547 - 15:20:38

horizontal rule

นู๋็ปูเจ้าขา่ น้องแอร์เป็นโรคภูมิแพ้อยู่สองปีเต็มๆจ๊ะ เป็นจนหายหมอก้อยังหาสาเหตุต้นตอไม่เจอ ผื่นขึ้นทุกวัน วันละสามเวลาทั้งก่อนและหลังอาหาร พอผื่นเริ่มขึ้น นู๋ก้อหม่ำยาแก้แพ้ ตอนนั้นมันผสมกับยานอนหลับมาด้วย หือ ทรมานน่าดู เพราะง่วงแต่ต้องนั่งทนทำงานจนเลิก กลับถึงบ้านหัวน๊อคหมอนกรนคร่อกทุกวัน หมอเอาเข็มมาจิ้มๆห้าร้อยกว่าเข็ม ไม่มีบทสรุป หม่ำยามาเรื่อย จนเปลี่ยนหมอ หมอคนนี้คนดีที่หนึ่งเลย ให้ยามาหนึ่งตัวว่า ที่ในท้องมีแบคทีเรีย สั่งยา Zyrtec ให้กินวันละสองเม็ด ยานี้ดีหม่ำแล้วไม่ง่วง หม่ำได้ 3 เดือน หมอลดยาไห้กินวันเว้นวัน สองเวลาเหมือนเดิม อีก 3 เดือนให้หลัง ลดยาอีก วันเว้นวัน วันละเม็ดเดียวพอ หม่ำบ้างลืมบ้าง ปรากฏไม่ต้องหม่ำอีกเลย หายจนถึงปัจจุบันจ๊ะ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าหมดหวังท้อแท้ เดี๋ยวเจอยาดีแล้วหายเอง นู๋ว่าปูคงจะแพ้เกสรดอกไม้ สปริงนี่ยิ่งแย่ใหญ่เลย ใช่ปะ
From: จันทร์จ้า - 28 พฤษภาคม 2547 - 13:05:31

horizontal rule

เข้าบ้านได้ก่อโจ๊ะโล๊ะเข้าเวปก่อนเลย ติดเรื่องสั้นประจำเวปงอมแงม วันไหนไม่ส่งเรื่องคงจะลงแดงแหง๋แก๋เลยเนี่ย วันนี้บอกโคดี้กับน้องเบนว่าคงต้องยกเจ้าฟินช์หรือสปีดดี้ไห้คนอื่นไป ด้วยความที่ทั้งสองนกไม่ปรองดองกันเลย พอเปิดกรงปุ๊บ เจ้าสปีดดี้นกปากไม่มีหูรูดก้อส่ายอาดๆแบบจิ๊กโก๋หลงถิ่นเข้าไปในกรงของเจ้าฟินช์ ไล่กัดแกมจิกไห้เจ้าของกรงออกมาแล้วตัวเองก้อลอยหน้าลอยตาอยู่ข้างใน พอฟินช์ปีนป่ายกรงขึ้นไปอยู่บนเล่าเต๊งกรง สปีดดี้ไต่ตามไล่จิก ไม่รู้จงเกลียดจงชังอะไรกันนัก น้องเบนร้องงอแงไม่ยอมยกนกตัวไหนให้ใครทั้งนั้น จะเก็บไว้ทั้งสองตัว ลากนกเข้ากรง ลากกรงเข้าห้องล๊อคกลอนไม่ยอมออกมาทานข้าวเย็น จนกว่ามัมมี๋จะยอมสัญญาว่าให้เลี้ยงนกต่อไปได้ ก้อเลยหยวนๆไป อย่าเผลอก๊ะแล้วกัน ทำแกงส้มนกใส่มะขามเปียกแน่
From: จันทร์ฉายส่องฟ้า - 28 พฤษภาคม 2547 - 12:54:58

horizontal rule

อึง...ค่ะ...อึ้ง...สงสัยต้องกลับไปให้โรงพิมพื ประเมินงบประมาณ หน้ากระดาษใหม่แล้ว เอาสัก 200 หน้า คุณนักเขียนทั้งหลายสู้ไหมคะ...รักเพื่อนจัง
From: tam - 28 พฤษภาคม 2547 - 12:37:02

horizontal rule

เคยได้ยินเรื่องเกษตรกรตัวอย่างรายหนึ่งที่ค้นพบวิธีทำให้ "กบ" ผสมพันธุ์นอกฤดูกาลไหมครับ ถ้าจำไม่ผิด ตามปกติกบจะผสมพันธุ์ช่วงฤดูฝน ...ย่างเข้าเดือนหก ฝนก็ตกพรำพรำ กบมันก็ร้องงึมงำ ระงมไปทั่วท้องนา... เล่น "งึมงำ" จนร้อง "ระงม" แบบนี้ ถ้าไม่เชื่อตอนฝนหยุดตก ลองไปเดินตามทุ่งสิครับ กบทุกตัว ตาใสเชียว.............................................................. เกษตรกรรายนี้เลี้ยงกบไว้ที่บ้าน ซึ่งกบก็ผสมพันธุ์กันให้ลูกตามปกติ จนวันหนึ่งตอนหน้าร้อน แม้จะไม่ยังไม่ถึงวันสงกรานต์แต่ลูกๆ ของเกษตรกรรายนี้อยากเล่นน้ำเลยเอาสายยางมาฉีดใส่กัน น้ำจากสายยางพุ่งไปโดนหลังคาสังกะสีตรงที่เลี้ยงกบ เสียงดังเปาะแปะคล้ายเสียงฝนตก เย็นนั้น เด็กที่เล่นน้ำถูกพ่อตี เสียงไม้เรียวกระทบเนื้อดังประสานกับเสียงอะไรรู้ไหม ประสานกับเสียง "งึมงำ" จน "ระงม" ที่ฟาร์มกบครับ.............................................. คุณพ่อเกษตรกรคนนี้แปลกใจที่ทำไมกบถึงผสมพันธุ์กันนอกฤดู ต้องยอมรับว่าเขามีปฏิภาณดีมาก เขาตั้งสมมุติฐานว่าน่าจะเกิดจากเพราะเสียงน้ำกระทบสังกะสี กบคงคิดว่าฝนตก พอฝนตกก็ต้อง "งึมงำ" กันตามธรรมชาติ เขาเลยทดลองฉีดน้ำใส่สังกะสีอีกครั้ง เหมือนเดิมครับ... "งึมงำ" กันเหมือนเดิม............................................. จากวันนั้นเป็นต้นมา เขาก็สามารถขยายพันธุ์กบนอกฤดูได้สำเร็จ ฟังเรื่องแล้วก็สงสารกบเหมือนกัน เจอฝนเทียมตอนแรกๆ ก็คง "ตาใส" ดีอยู่ แต่พอเจอ "ฝนเทียม" บ่อยๆ เข้าคงเริ่ม "ตามัว" ได้ยินเสียงฝนเทียมครั้งที่ 1 ครั้งที่ 2 คงตะโกนเสียงใส ...ไชโย ฝนตก... แต่พอถึงครั้ง 10 เสียงที่ตะโกนบอกเพื่อนคงเปลี่ยนไป ...ฝนตกอีกแล้วว่ะ... ฟาร์มกบแห่งนี้ถือเป็นฟาร์มที่ไม่ต้องมีรั้วสูงที่ป้องกันไม่ให้กบกระโดดหนี เพราะกบที่นี่คงไม่มีแรงโดด ...ตกอีกแล้วว่ะ...................... I do miss Wittaya , Joy , Rome , U , pieag , every guys of us and last but never least , my Tuk Tik .
From: poo - 28 พฤษภาคม 2547 - 10:46:13

horizontal rule

I'm wrong , it's 2006 ka . 2005 is time to back to the temple , would you like to share with me ?
From: poo - 28 พฤษภาคม 2547 - 10:41:01

horizontal rule

My chalala , don't worry , we all love you and your story ,and the way you talk as P' Chala is absolutely right & nice . About , going to L.A. , my plan will be in 2005 . Can you wait for us ?, maybe , Toy & Boon and others friends will share this plan .
From: poo - 28 พฤษภาคม 2547 - 10:38:48

horizontal rule

ลูกพี่จ๋า ขอบพระคุณอีกพ้นครั้ง แต่ช่วยเอากะต้งที่ต๋อยจะส่งให้พี่แอด้วยนะคะ เพื่อความสบายใจของหนูจาย จริงจริงแล้ว เธอขอซื้อแป้นใหม่ ทันสมัยสุด ปูว่าลองติดสติ๊กเกอร์ก่อน ขอบคุณอีก ๓๐๐๐ ครั้งเจ้า
From: poo - 28 พฤษภาคม 2547 - 10:29:49

horizontal rule

ปอลอ ขอส่งท้าย...ถ้าวันๆจะเห็นชื่อ คุณนายคนงาม กะคุณชาลา แวดเวียนหน้าเวปป์วันละสามเวลาหลังอาหาร.....เอ็นดูเตอะเจ้า คนเปิ้นว่างงาน...บ่อั้นจะปอสอน่ะเจ้า......
From: คุณนายค่ะ - 28 พฤษภาคม 2547 - 10:27:25

horizontal rule

ฮัลโหลลูกพี่....ปิดคอมป์หรือยัง..........ดีใจจังเลย ลูกพี่ชอบอ่านเรื่องคุณนายคนบ้านนอกน่ะค่ะ....ส่วนเรื่องของรางวัลตั้งชื่อเรื่องนั้น รับรองไม่เบี้ยวค่ะ...จัดส่งให้แน่นอน แฮ่ แฮ่ แต่ขอเวลาหน่อยนะคะ..............
From: คุณนายค่ะ - 28 พฤษภาคม 2547 - 10:24:06

horizontal rule

......ความจริงแล้วคุณพี่ชาลาตั้งใจนักตั้งใจหนาว่าจะไม่ขอเข้ามายุ่งกับเรื่องของ"สมาคม" แบบว่าจะขอมุ่งแต่เพียงแผนกบันเทิงและเริงรมย์ มีสาระบ้าง ไร้สาระบ้าง เพราะคิดว่าคนเราทุกวันนี้ต่างก็ได้มี "ความเครียด" เป็นคู่อยู่ทุกวี่ทุกวัน....แล้วความจริงนะ คุณพี่ชาลาน่ะจะเป็นกลางแบบสุดๆ เพราะว่าจะไม่ได้ยุ่งเกี่ยวข้องกับสมาคมและคนของสมาคม ไม่ว่าจะทั้งทางตรงและทางอ้อมนะคะ....งานของ"สมาคม" นั้นพี่ก็เข้าใจดีว่ามันเป็นงานของ ส่วนร่วม...ส่วนรวม...ทำไปเพื่อส่วนกลาง....ซึ่งถ้าจะพูดกันตามจริงคือ คนที่เข้ามาช่วย ถือกันว่าเป็นงานแบบที่เรียกกันว่า "อาสาสมัคร หรือ volunteer" ....คือเอาเวลาว่างที่ตนมีอยู่เพื่อทำประโยชน์ให้กับส่วนร่วมหรือส่วนรวม.....ถึงแม้บางทีบางครั้งอาจจะมีบ้างที่บางท่านบางคน ที่อาจจะแฝงเอาประโยชน์ส่วนตนเข้ามาด้วย....ซึ่งบางทีเราก็ต้องทำใจนะคะว่า "มนุษย์" หรือคนน่ะมันมีหลายประเภท ถ้ามันไม่น่าเกลียดจนเกินไป บางทีมันก็จำเป็นแบบว่าเอาหูไปนาเอาตาไปไร่บ้างนะคะ....เพราะสิ่งที่สำคัญและเป็นสิ่งที่เราควรจะตระหนักที่สุดก็คือ "เป้าหมาย หรือ goals" ที่ได้ร่วมกันวางไว้ พี่ถือว่าตัวนี้คือสิ่งสำคัญที่สุด....แล้วควรจะเป็นแบบที่ว่า เราจะทำอะไร อย่างไร เพื่อให้งานได้ลุล่วงถึงเป้าหมายถึงจุดประสงค์ได้ดีในระยะเวลาที่เหมาะสม.............พี่ไม่ทราบว่าคุณน้องผู้เยี่ยมชมนี้ อยู่รุ่นไหนหรือเป็นใครนะคะ หรือทำงานกับสังคมข้างนอกมามากหรือน้อยเพียงไร....เคยลองคิดไหมคะว่า กี่ครั้งที่เราสามารถทำทุกอย่างได้ตามที่ใจเราปรารถนา หรือสามารถให้คนอื่นเขาทำได้ตามอย่างที่เราต้องการ (พี่เปล่าตำหนิคุณน้องนะคะ โปรดอย่าเข้าใจผิด)....พี่เองเข้าใจคนบางคน โดยเฉพาะคนที่เขามีความปรารถนาและตั้งใจจริง ต้องการที่จะสละเวลา แรงงาน แรงกาย แรงสมองที่เขามี เพื่อทำประโยชน์ให้ส่วนรวมจริงๆ....จะทำให้เขาท้อแท้ หมดกำลังใจ จนวันหนึ่งอาจจะไม่มีใครอยากจะทำงานเพื่อส่วนร่วมหรือส่วนรวมอีกต่อไป.....พี่คิดว่าหากคุณน้องมีความคิดเห็นอะไรดีๆ พี่อยากให้คุณน้องเอาความคิดเห็นของคุณน้องที่มีไปเสนอกับสมาคมหรือที่ประชุม เอาความคิดที่ดีที่มีอยู่รวมกันให้เกิดประโยชน์เถอะค่ะ...เพราะบางทีพูดกันเอง เออกันเอง นอกจากจะหงุดหงิดเองแล้ว ไม่เกิดอะไรขื้นมาอีกต่างหากค่ะ....พี่เชื่อว่าหากคุณน้องมีเหตุผลที่ดี พี่เชื่อว่ามันจะเป็นประโยชน์กับส่วนรวมแน่นอนที่สุดค่ะ....และพี่เองก็คิดว่าตอนนี้เราทุกคนก็โตๆกันหมดแล้วอีกทั้งคิดว่าต่างก็มีการศึกษา มีประสพการณ์ที่ดีๆกันทั้งนั้น พูดกัน ปรึกษาหารือกัน ถกถึงปัญหากันด้วยเหตุและด้วยผล หาข้อดีและข้อเสีย โดยยึดเอา "วัตถุประสงค์หรือเป้าหมาย" เป็นหลัก....คุยกันนะคะ คุยด้วยกันทั้งสองฝ่าย บางทีคุณน้องอาจจะเป็นกาวใจเป็นสะพานเชื่อมต่อ ก็น่าจะเป็นการดีนะคะ....พี่เอาใจช่วยค่ะถ้าคุณน้องตั้งใจจริงและต้องการที่จะทำเพื่อส่วนรวมน่ะค่ะ.......................ปรารถนาดีค่ะ.........................พี่ชาลาค่ะ
From: คุณพี่ชาลา - 28 พฤษภาคม 2547 - 10:20:30

horizontal rule

ชอบจัง เรื่องจากแม่หนูแดงเนี่ย เอาอีก เอาอีก ส่งมาเรื่อยๆนะ รออ่านอยู่วันละหลายๆรอบนะเจ้า.....แม่หญิงปูเห็นไหมบอกแล้วว่าพิมพ์ไทยแล้วจะม่วน ว่าแต่ที่พิมพ์มานี่ไม่มีแป้นภาษาไทยเหรอ แล้วปูใช้วิธีดูยังไงล่ะ นึกไม่ออก สติ๊กเกอร์ภาษาไทยที่นี่มีเยอะแยะมากมาย เดี๋ยวเที่ยงนี้ไปเดินโร(บินสัน)แล้วจะซื้อให้นะ แล้วก็จะส่งมาให้เลย
From: ถวัลย์ - 28 พฤษภาคม 2547 - 10:07:55

horizontal rule

เข้ามาเยี่ยมเยียน พบแต่ความความบังเทิง เรื่องส่วนตัว มีบ้างบางประเด็นที่น่าจะหันหน้าเข้ามาแก้ไขกันนะคะ แต่ไม่ทราบเป็นเพราะเหตุใดจึงไม่มีการพูดคุยกันให้เป็นเรื่องเป็นราว โดยเฉพาะผู้ชมค่อนข้างจะเห็นด้วยนะคะกับประเด็นของพี่คนก๋ายคน คิดว่าถ้ารุ่นน้องหลายๆคนได้เข้าอ่าน คงจะมีหลายคนที่น่าจะเข้ามาร่วมอยู่ในกลุ่มคอหนังเดียวกันในความหมายของพี่คนก๋ายคนนะคะ อยากรู้จักพี่คนก๋ายคนเป็นการส่วนตัวค่ะ เพราะสนใจประเด็นความในใจของคุณพี่ค่ะ น้องผู้เยี่ยมชม
From: น้องผู้เยี่ยมชม - 28 พฤษภาคม 2547 - 8:43:44

horizontal rule

Dear Noo Jenny........where have you been?.........ring me !!
From: Khun Chala - 28 พฤษภาคม 2547 - 1:31:26

horizontal rule

ขอยืมคนน่ารักและคิขุไม่เคยแก่ประจำรู่น เป็นนางเอกของคุณชาลาซักตอนเมื่อวันวานนะคะ...ลืมบอกล่วงหน้า....เพราะเอาเป็นแบบว่าเขียนแบบสดๆกันบนหน้าจอเลยก้อว่าได้นะ...เลยขอแซงคิวตัดหน้าคุณนายเธอไปเลย.....แล้วสำหรับคำถามหนูแต๋ม....ใช่แล้วเจ้าค่ะ...หมอดมคนดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา.....เธอเป็นหมอสูติค่ะ แต่สำหรับคนไข้อย่างคุณชาลาแล้วเธอทำให้ได้ทุกอย่างค่ะ....ตัดริดสี(อายค่ะ) แถมยังเจี๋ยนไฝบนใบหน้าคุณชาล่ คุณหมอเธอยังทำให้ได้เลยค่ะ....สุดยอดของหมอเลยค่ะ....นี่นะถ้าคุณชาลาอยู่เมืองไทย ต้องได้ไปปรึกษา ขอเจี๋ยนสามชั้นที่ตรงพุงออก แล้วบอกหมอเอาไปโปะส่วนเหนือพุงแทน ....แล้วจะได้กลับมาหุ่นดีเป็นเริ้ดแถมตรงที่แม่ให้มาน้อยบึ้มขึ่น แล้ก้อใส่สายเดี่ยวเฉิดฉายแกล้งทำยางลบตกตอนกิ๊กอยู่แถวนั้น.....เข้าท่าดีนะคะเนี้ย
From: คุณชาลา - 28 พฤษภาคม 2547 - 0:04:23

horizontal rule

ไม่มีใครอยู่ซักกะคน....ไปทำความสะอาดบ้านละเน้อ.....สวัสดีค่ะ
From: คุณชาลา - 27 พฤษภาคม 2547 - 23:45:03

horizontal rule

แม่หญิงจ้ะ.....คุณตี๋อภิชาติเคยส่งแผ่นคล้ายๆแป้นภาษาไทยมาให้....ฉันจ่อเอาไว้หน้าจอ....แบบว่าจะก้อปปี้กี่หนก้อยังได้ถ้าหากชำรุดน่ะ....ไม่ต้องเสียตังซื้อแถมรวดเร็วทันใจอีกต่างหากค่ะ.....แล้วบ้านแม่หญิงกี่โมงเนี้ย...ขอถามอีกทีเถอะ.....แล้วเรื่องของรางวัลน่ะ...จะมาจริงหรือเปล่า...มาตอนหนูจันทร์กระจ่างฟ้ามาดีมั้ย.....เด็กชายอเล็กซ์กะเด็กชายเค้นท์ น่าจะเข้ากันได้ดี เพราะเท่าที่ดู เธอต่างก้อมีพฤติกรรมแบบลืมไม่ลงคล้ายๆกันเลย.....
From: คุณชาลาค่ะ - 27 พฤษภาคม 2547 - 23:43:19

horizontal rule

ฮัลโหลสามสิบโหล.....แม่หญิงปู ยังอยู่หน้าเวปป์หรือเปล่าคะ.....น้องอ้อมด้วยนอนแล้วหรือยังจ้ะ
From: คุณนายค่ะ - 27 พฤษภาคม 2547 - 23:36:48

horizontal rule

"ดิฉัน....นักเรียนนอกค่ะ" ...................................ตอนที่ 1........"ลาแล้ว Thailand" .... หิมะร่วงพร็อยๆ ฉันจะได้เป็นสาวน้อยเรียนอเมริกา...สมใจนึกสาวบ้านนอกอย่างฉันซะทีละ ก็เคยได้ฝันเฟื่องสุดขอบฟ้ามาเป็นเวลาแสนนาน....ฮึ!...กลับเมืองไทยอีกทีจะขอเป็น ผอจอกอ (ผู้จัดการ) โรงแรมสี่ดาวครึ่ง....จะได้เป็นเริ้ด แถมต้องประเสริฐศรีอีกต่างห่าง ได้มีคนรู้จักคับฟ้าเวียงพิงค์.......อีกทั้งเกิดได้มีอาการอกหัก ช้ำรักหนแรกอีกด้วยแล้ว....ทำตัวเป็นนางเอกหนังไทย....เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า อยู่เมืองไทยแสนเศร้า...ลาดีกว่า ไม่อยากพบ ไม่อยากเห็น ไม่อยากมองอดีตและสิ่งเก่าๆ ให้บาดหูบาดตาบาดหัวใจ...........//........จัดการนวดแข้งนวดขา แถมยกเอาแม่น้ำอีกทั้งห้า...คุณป๋า(พ่อ)เจ้าขา ลูกรักขออณุญาตไปต่อโทเมืองนอก สหรัฐอเมริกา...คุณป๋าถามเมืองไทยไม่มีโทหรือลูกรัก...อูย...มันไม่เท่ย์ค่ะคุณป๋า...เพราะไปเรียนต่างประเทศแล้วกลับมา ลูกรักจะได้ชื่อว่าเป็นนักเรียนนอกแสนโก้ เป็นที่ระบือกล่าวขานใน Hangdong City (หางดงซิตี้) ของเรายังไงเล่าคะ.....รักลูกปานดวงใจ เอาไปเลยลูกรัก...ป๋ายกนาให้หนึ่งผืน....ลูกรักจัดการจำหน่าย ผันเป็นเงินดอลล่าร์.....ลาแล้วเมืองไทย พบกันใหม่เมื่อถึงเวลา.........................//......................จัดการบนบาลศาลกล่าวระลึกถึงเจ้าพ่อแลเจ้าแม่ ตลอดถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั่วทุกสารทิศ ขอให้ลูกได้วีซ่าสมใจ....แบบผ่านตลอด ให้ได้เป็นนักเรียนนอกสมดังไฝ่ฝันด้วยเถิดเจ้าพระคุณ สาธุ..สาธุ..สาธุ...(ทางลัดที่ดีที่สุด...นิสัยเดิมที่เลิกไม่ได้).....ว้าว!...อะไรจะศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้....กงศุลแสตมป์ "PASS" บนพาสสปอร์ต...ผ่านฉลุย......นี่ฝันของลูกช้างจะได้เป็นจริงก็ทีนี้ละเจ้าข้า....รีบจัดการยื่นใบลาจากโรงแรมสามดาวครึ่งที่ทำอยู่....ด้วยเหตุผลขอลาศึกษาต่อ จะไปเป็น"เด็กนอก"เจ้าค่ะ...คิดคำนวนอยู่ในใจ ดูนะพวกที่ชอบทำตัวคิดว่าใหญ่ ฉันกลับมาเมื่อไร จะหาตำแหน่งที่มันใหญ่กว่าผู้จัดการ เล่นงานกลับซะให้เข็ด.................//............. พ่อแม่พี่น้องเพื่อนฝูงพร้อมหน้าส่งลา ณ.สนามบิน....พวงมาลัยคล้องคอจากพ่อและแม่รวมญาติพี่น้อง (ฮูย....ยังกะพ่อยกแม่ยกคล้องให้ขวัญใจนักร้องลูกทุ่ง อย่างไรอย่างนั้น ผิดกันแต่เพียงว่าไม่มีใบแดงใบม่วงแถมใส่พวงมาลัยมาด้วยเท่านั้น)....คิดอยู่ในใจ...พ่อขาแม่จ๋า นี่ลูกจะไปทำการศึกษา ไม่ได้ไปร้องเพลงแข่งกะใครนะคะ....แต่ก็ช่างเถอะ รับพวงมาลัยคล้องไว้เต็มคอ กราบลาพ่อแม่น้ำตาร่วงไหล โบกมือบ้าย บาย...ดิฉันจะไปเป็นนักเรียนนอกเจ้าค่ะ .......................//.............ฉายเดี่ยว บินเดี่ยว สาวเปรี้ยวเมืองปลายดง(หางดง...เชยค่ะ) เกิดเป็นหญิงมั่น มีหรือจะกลัวอะไร อีกพกเอาความหวังอันยิ่งใหญ่ "ดิฉัน...นักเรียนนอกค่ะ"....นั่งเครื่องหลับฝัน...นางเอกคือฉัน วิ่งแบบ slow motion...ช้าๆขว้างหิมาสีขาวฟองกระจุย (หมือนดังในหนังเป๊ะ)....การเดินทางที่ยาวนานนั่งบั้นท้ายด้านแล้วด้านอีก พลิกซ้ายพลิกขวา หลับก็แล้ว ตื่นก็แล้ว เมื่อไรมันจะถึงซักทีนะ....ยี่สิบสองชั่วโมงผ่าน กัปตันประกาศผ่านไมล์ อีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้าจะถึงที่หมาย Los Angeles, California....จะแวะทักทายเพื่อนรักซักหนึ่งอาทิตย์ แล้วถึงจะบินต่อไปยังที่หมาย Memphis, Tennessee บ้านเกิดเมือง นอนนักร้องร้อคแอนด์โรวด์ชื่อดังกระฉ่อนโลก Elvis Plesley ........................//.............. ถึงยังที่หมาย Los Angeles ดังใจ....นี่ฉันได้มาเหยียบเมืองนอกแล้วหรือนี่....ก้าวเดินออกมาถึงชานชาลาด้านนอก.....นี่"อเมริกา" จริงๆหรือนี่ ทำใมมันไม่เหมือนหรือคล้ายดังในหนัง หัวดำเต็มลาน....หัวทองไปไหน แถมภาษาอังกฤษอะไร ทำใมมันถึงทะแม่ง..ทะแม่ง...นึกอยู่ในใจ ฉันลงผิดประเทศหรือเปล่าก็ไม่รู้.......อีกทั้งรอแล้ว รอเล่า เพื่อนเกลอเพื่อนเก่าก็ยังไม่ยอมโผล่มาซะที....จนใจจนปัญญาต้องโทรตามหา....แต่เขาใช้โทรศัพท์กันอย่างไรนี่ซิ.......... Excuse Me....Excuse Me.....Help...Help !!.....เรียนรู้บทเรียนแรก วิธีการใช้โทรศัพท์ต้องกดเลข 1 นำหน้ารหัสเมือง แล้วถึงค่อยกดเบอร์....ฉลาดเจ้าค่ะ..ครั้งเดียวจำ ไม่มีการจะได้ลืม..........// .........กอดคอเพื่อนรัก หอมซ้ายหอมขวา ดีใจนักหนาได้เจอเพื่อนรักอีกครั้ง...ถามไถ่เพื่อนเกลอ...นี่มันอเมริกาจริงๆหรือนี่ ทำใมมันไม่ค่อยจะมีหัวทองเลยล่ะเพื่อน.....ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ฮ่วย! มันทำใมถึงมีแต่หัวดำหยักศรก (ทีหลังถึงรู้ เขาเรียกกันว่า คุณแหม็กหรือ Maxican พูดภาษาสแปนิช Spanish) .....ผิดคาดผิด่ความหมาย แต่ก็ช่างประไรเดี๋ยวฉันก็จะไปอยู่เมืองมะกันของจริงอาทิตย์หน้า....ถือว่าเป็นประสพการณ์เรียนรู้เพิ่มเติม เก๋ไปอีกแบบหนื่ง............แอล เอ LA....เมืองร้อยเอ็ด เพิ่งจะมาเป็นที่เข้าใจว่าเป็นเมืองแห่งแกงรวม(แกงโฮะ) หลายพ่อร้อยแม่ หลายพันธ์เชื้อชาติ ห้าร้อยภาษา (ประเทศอเมริกาจึงเรียกประเทศตัวเองว่า United States of America อันหมายความว่า รวบรวมไว้ด้วยกันหลายเผ่าหลายพันธ์ (Origins).....เก่งประวัติศาสตร์อีกต่างหากนะฉัน................ // ..............ครบหนึ่งอาทิตย์ ลาแล้วเมืองแกงรวม ขอลาไปเป็นเด็กนอกของจริง ไปร้องเพลงร้อคกับเอลวิสดีกว่า....โบกมืออำลาเพื่อนรักขื้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่ Memphis Tennesee เพื่อไปเรียนภาษาแล้วถึงจะมุ่งหน้าไปยังที่เมืองเท้กซัสTexas....เป็นสาวคาวบอยเรียนปริญญาโท โก้ระเบิดละทีนี้...............//...........ถึงยังที่หมาย Memphis Tennesee....หัวทองไปไหน ทำใมมันมีแต่หัวดำอีกแล้วละนี่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่คุณแหม็ก แต่เป็นเมืองคุณมืดหัวหยิก.......ดำพรึ๊ดเต็มเมือง.....ดิฉันไม่ชอบค่ะ....กลัวอีกต่างหาก.....รีบโทรกลับถึงเพื่อนรัก.....เพื่อนจ๋าฉันเปลี่ยนใจ....ขอไปอยู่กับคุณแหม็กที่แอลเอ ด้วยน่ากลัวน้อยกว่า......รับฉันด้วยที่สนามบินวันพรุ่งนี้............................................(จบตอนที่ 1)
From: คุณนายค่ะ - 27 พฤษภาคม 2547 - 23:34:16

horizontal rule

ต๋อยจ๋า , ลูกพี่เจ้า , เงินปู พอจะหลงเหลือ ซื้อ สติ๊กเกอร์ภาษาไทย ได้ก่อเจ้า , อยากได้ซัก๕ ชุด ( ๒ คนพี่น้อง และเผื่อ ชำรุด ) , ช่วยด้วย , ช่วยด่วน , ภาษาไทย กำลังมาแรง , ม้งกรเปลี่ยนไป๊ไปไปไปไปไป ( มั่ง )
From: ปู - 27 พฤษภาคม 2547 - 23:30:32

horizontal rule

รู้ว่าเธอเป็นหนึ่งเดียวกัน ในกระแสน้ำที่ไหลอย่างสงบเงียบ เธอได้รู้จักความรักที่ปราศจากเงื่อนไข ระลอกคลื่นแห่งความเมตตาที่แผ่กระจายออกไปและกลับมาอย่างไร้ที่สิ้นสุดอาบน้ำในอ่างแห่งสันติสุข ปล่อยให้ทุกอณูของร่างกายเธอซึมซาบไปด้วยแสงแห่งสันติ แล้วส่งบทเพลงแห่งปัญญาอันเกิดจากความรักออกไป เพื่อให้ทุกคนได้รู้จักสันติภาพอันเป็นของขวัญอันมีค่าที่สุด
From: ปราณแห่งรัก - 27 พฤษภาคม 2547 - 22:24:04

horizontal rule

ในที่สุดแล้วเธอก็ผ่านพ้นเหนือน้ำตกไปยังที่ต้นกำเนิดของแม่น้ำ เป็นสายน้ำอันอ่อนโยนและกระจ่างใส สายน้ำอันเป็นบ้าน ที่ซึ่งรูปทั้งมวลอุบัติขึ้น ที่นี่ ในสายน้ำอันอ่อนหวานแห่งความทรงจำ เธอได้พบตัวเองมีความรักใคร่อย่างใจต่อใจกับคนในครอบครัว เพื่อนฝูงและญาติพี่น้องทั้งปวง ...
From: ปรีชาญาณ ชนชาติลัมมี่ - 27 พฤษภาคม 2547 - 22:17:28

horizontal rule

ความอุดมสมบูรณ์ที่ไหลหลั่งมานำเธอไปสู่เชิงน้ำตกยักษ์ ประตูสุดท้ายที่จะไปสู่ที่มาของการเดินทาง จงกล้าหาญให้กำลังใจตัวเอง แล้วกระโจนขึ้นสู่น้ำตกแห่งศรัทธา สละตัวลงสู่สายน้ำแห่งชีวิตอันยิ่งใหญ่ที่สาดซัด แล่นเรือผ่านอุปสรรคทั้งหลายบนสายลมแห่งศรัทธาที่เชื่อถือได้ บินเหนือความกลัวให้สูงสุดเท่าที่เธอบินได้ อ้าแขนรับความสมบูรณ์พร้อม เป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่งที่เป็นอยู่
From: แก่ ดยานี อิวาฮู ในเสียงเพรียกจากบรรพชน - 27 พฤษภาคม 2547 - 22:12:17

horizontal rule

ว่ายแหวกทวนน้ำต่อไปยังยังสายน้ำแห่งความรัก มาสู่แอ่งน้ำอันงามล้ำเรียกว่าแอ่งน้ำแห่งความอุดมสมบูรณ์ ดำดิ่งลึกลงไปในน้ำที่ลึกไร้ที่สิ้นสุดเพื่อนำเอาสิ่งที่เธอต้องการทั้งหลายออกมา ทุกสิ่งที่จำเป็นสำหรับผู้คน ค้นพบสวรรค์รอบๆและในตัวเธออีกครั้ง สวรรค์ที่ให้โดยไม่เอาคืน สลัดเศษเล็กเศษน้อยที่ตกค้างอยู่ของจิตแห่งความขาดแคลน ทิ้งเสียและรับรู้ถึงความเบิกบานของการให้ปันเมื่อเธอแบ่งสายน้ำอันมีค่านี้แก่ผู้คนที่อยู่โดยรอบ
From: บทเรียนนี้ โจ วอชิงตัน เป็นผู้ให้คำชี้แนะ - 27 พฤษภาคม 2547 - 22:04:48

horizontal rule

แม่น้ำเริ่มสงบนิ่งอีกครั้ง ไหลเวียนไปมาอย่างช้าๆ เงียบอยู่ในกระแสน้ำอันสงบเย็นเปี่ยมสุข ซึ่งทอดตัวไปอย่างไร้จุดจบอยู่ต่อหน้าเธอ เรียกว่ากระแสน้ำขณะเปิด ซึ่งอุปทานทั้งหลายที่ว่าอะไรเกิดหรือไม่เกิดในอดีต อะไรที่อาจจะเกิดหรืออาจไม่เกิดในอนาคต ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ในชั่วขณะของการเปิด ทุกขเวทนาและการติดยึดในทุกขเวทนาจางคลายลง และเธอก็มีอิสรที่จะสัมผัสสายน้ำแห่งชีวิตอย่างที่มันเป็น ชำระร้างข้อจำกัดอันเกิดจากการคาดหลังทั้งหลายออกไป เริงรื่นอยู่ในความเป็นไปได้อันกว้างใหญ่ไพศาลเบิกบานอยู่ในปัจจุบันขณะ ความฝันของเธอกลายเป็นจริงแม้เมื่อยามที่เธอหลับตามองภาพมันอยู่
From: เช่นเดียวกับปลาแซลมอน - 27 พฤษภาคม 2547 - 21:55:24

horizontal rule

เธอมาถึงน้ำเชี่ยวที่แผดเสียงสนั่น ชื่อว่า น้ำตกแห่งการกระทำที่สามารถ ที่นี่กระแสน้ำม้วนตัวกระแทกหิน เย่าเอาความเฉื่อยเนือย อ่อนล้า รั้งรอที่จะลงมือกระทำออกไปเสีย ลอยตัวโต้กระแสน้ำเชี่ยว ให้ปัญญาของเธอนำเธอ ผ่านพ้นไปได้อย่างปลอดภัย ให้ความสามารถที่จะกระทำการอย่างเต็มกำลังและมีประสิทธิภาพจงนำเธอผ่านพ้นกระแสน้ำที่ถั่งโถมไปได้ ด้วยความสามารในการกระทำ ความสามารถพิเศษ และทักษะที่มีมากมาย ให้ยอมรับว่า ตัวเธอเองเป็นนายของการกระทำสิ่งดีเพื่อทุกชีวิต และว่ายต่อไป
From: ที่จะนำเธอไปสู่ที่มาของเธอ - 27 พฤษภาคม 2547 - 21:44:12

horizontal rule

เคลื่อนตามน้ำขึ้นไปเรื่อยๆ เธอตามกระแสแห่งความเมตตาไปยังทะเลสาบอันงดงามและยิ่งใหญ่ที่เรียกว่า ทะเลสาบแห่งฉันผู้น่ารัก ดำดิ่งและโจนผ่านน้ำแห่งการยืนยันตนชำระล้างร่องรอยแห่งการสงสัยตนเองหรือความคิดที่ว่าเธอไม่คู่ควรออกจากหัวใจตน ยอมรับความงามที่เธอเป็นอยู่ ที่เธอรัก และเป็นคนน่ารักสำหรับผู้อื่น ข้อที่ว่าเธอสมควรได้รับความรักซึ่งเป็นสิทธิโดยกำเนิดของเธอนั้นเป็นเรื่องไม่จำเป็นเลย เธอระยิบระยับอยู่ในแสงส่องสว่างของการยอมรับตัวเองขณะที่เดินทางต่อไปไม่หยุดยั้ง
From: เธอได้เข้าสู่กระแสน้ำ - 27 พฤษภาคม 2547 - 21:36:08

horizontal rule

เธอมาถึงแอ่งลึกเป็นแห่งแรก เรียกว่าวังน้ำแห่งฉันตั้งใจว่า ที่นี่เธอจะพบเสียงอันทรงพลังของเธอ เปลี่ยนความคิดที่ยังอ้อยอิ่งอยู่กับคำว่า "ไม่มีความสามารถ" มาเป็น "ทำได้" และ "จะทำ" เลื่อนไหลผ่านวังน้ำแห่งฉันตั้งใจว่า ค่อยๆเพิ่มพลังตัวเองให้เป็นทุกอย่างที่เธอสามารถเป็นได้ จงอ้างสิทธิในพลังอำนาจที่ติดตัวเธอมาแต่กำเนิด จงเลือกที่จะใช้ชีวิตตามอุดมการณ์สูงสุดของเธอ ตามเป้าหมายในชีวิตที่แท้ของเธอ ผ่านน้ำวนที่อาจฉุดกระชากเธอออกห่างจากจุดหมายปลายทาง และคืนสู่ฝั่งแห่งความแน่นอนอีกครั้ง
From: บัดนี้เธอก็จำทางได้แล้ว - 27 พฤษภาคม 2547 - 21:28:28

horizontal rule

การเดินทางเริ่มต้นเมื่อเธอว่ายมาถึงปากแม่น้ำใหญ่ ซึ่งได้ชื่อว่าแม่น้ำแห่งความรัก เมื่อเธอเข้าสู่แม่น้ำสายนี้จะรู้สึกว่ากระแสแห่งความเมตตากำลังไหลท่วมท้นตัวเธอ ปล่อยให้กระแสน้ำนำเธอต่อไป ว่ายทวนน้ำไป มุ่งหน้ากลับบ้านโดยอาศัยโอกาสและสิ่งท้าทายมากมายที่เธอเผชิญในสายน้ำแห่งประสบการณ์
From: บทเรียนจากปลาแซลมอน - 27 พฤษภาคม 2547 - 21:19:52

horizontal rule

นั่งตามสบาย หรือบนเก้าอี้ที่มั่นคง หลังตั้งตรง หายใจเข้าออกช้าๆ ตามลมหายใจไหลไปสู่มหาสมุทรแห่งชีวิต ลองนึกภาพตัวเธอเองเป็นปลาแซลมอนตัวมหึมาแหวกว่ายในท้องทะเลไพศาล เตรียมจะเดินทางสู่แห่งกำเนิด กลับคืนสู่กระแสแห่งรักอันไร้ขีดจำกัดซึ่งเธอจากมา
From: ปราณแห่งรัก - 27 พฤษภาคม 2547 - 21:14:49

horizontal rule

แม่หลีบ่น ..นวดน้ำมันแล้วมานั่งลอยหน้าดริ๊งกาแฟอยู่ได้ไง ..เป็นหลีต้องอาบน้ำก่อน ..โอ ..ไม่ต้องค่ะเขาให้น้ำมันซึมลงไป ..ข้าเจ้าบอกงวดหน้าหลีต้องนวดนะเพราะมันดีมากต่อสุขภาพและต่อการเดินพลังในการนั่งสมาธิ (นวดใน ชม.หลีอาย แต่ที่ภูเก็ตไม่ยักอาย)
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 20:59:28

horizontal rule

วันนี้ข้าเจ้าไปนวดน้ำมันตามหลักการอายุรเวช ผ่อนคลายดีแท้ เหมือนในหนังกามาสุตราเลยนะน้อง แถมไม่พอคนนวดบอกเขานวดได้หลายแบบ มีแบบอินเดียที่น้ำมันอุ่นหยดติ๋งบนหน้าผากด้วย ... ข้าเจ้าตาลุก (บ้าอินเดีย) บอกว่างๆไปพบพี่ที่บ้าน ..
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 20:53:55

horizontal rule

ต้องขอชื่นชมกับแผนงานประชาสัมพันธ์ ของเจ้าหญิงตัวน่อย ข้าเจ้าช้อบชอบคนทำงานมีกึ๋น
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 20:48:17

horizontal rule

อ่านเรื่องคุณนายแล้วนึกถึงวันที่เจ้าหญิงตัวเล็กนั่งริมน้ำแล้วเล่าเรื่องให้ข้าเจ้าฟัง แล้วขอมติว่าจะเอารองเท้าสกอลที่เจ้าชายตาถั่วซื้อให้เควี่ยงตามหลังดีไหม ข้าเจ้าว่าอย่าเลยมันแพงและหาซื้อยาก (ตอนนั้น) ..เจ้า.
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 20:45:12

horizontal rule

โอเคค่า ค่าวเครือของอี่น้องจั๋นฉายนี่ต้องมีอยู่ในรวมเล่มแน่นอน จะขาดบ่าได้เด็ดขาดเจ้า
From: ถวัลย์ - 27 พฤษภาคม 2547 - 20:09:24

horizontal rule

แม่หญิงเจ้า ตะวาไปอ่านเจอข้อมูลแหมอันหนึ่งคือเปิ้นว่าคนเอเชียบางคนจะแพ้นม ถ้าทานติดต่อกันนานๆจะบ่าดีต่อลำไส้ อันนี้ก็เลยมาบอกต่อเผื่อกินนมแล้วอาการแย่ลง แต่ในทีวีเปิ้นก็ว่าชาวมองโกลกินนมเปรี้ยวเป็นหลักแล้วก็แข็งแรงสามารถยกทัพเดินทางได้ตลอด สรุปว่าลางเนื้อชอบลางยาเน๊าะ ต้องลองดูด้วยตัวเอง แต่ที่แน่ๆออกกำลังนี่แหละได้ผลแน่นอนที่สุด
From: ถวัลย์ - 27 พฤษภาคม 2547 - 19:55:28

horizontal rule

กว่าจะมีวัน...จันทร์ฉาย.....I choose this one ja Chala : I'm not serious with the reward , but if you still insist , can I ( & Alex ) go to take by myself ???? /////Thank you ka Look Pee about your attention & everything , trying to do like you've told./// About Princess Tam , I've heard a bit before , and that's prove about karma , always , if anyone don't mind , can I mention about ผู้สูงศักดิ์ in Thailand ??? , the story 80% , boys ( men ) are spoil , girls ( women ) are sweet & perfect , prepare to forgive and take care family , bla bla bla . I'm so happy my princess Tam didn't pick that chance , ขอพระคุณทั้ง ๙ คุ้มครองแต๋มและครอบคร้ว ตลอดทั้งเพี่อนฝูงทุกๆคน ตลอดไป , time to go to Alex 's school , pretty Chala , Nu air , Khun Jew , Om ja , Oy jai , Tim Jao ka , Vannn Jao kaaaa , Jeab jaoooo & everybody , Take care na ka.
From: poo - 27 พฤษภาคม 2547 - 19:42:45

horizontal rule

โคดี้เวียนมาสี่รอบแล้ว คิวเขา ส่วนน้องเบนมาอ้อนให้ไปเกาหลังก่อนนอนแล้วค่ะ ขอลา อโลฮา รักคนอ่านจังค่ะ
From: จันทร์เจ้า - 27 พฤษภาคม 2547 - 14:46:39

horizontal rule

อย่าลืมเอาค่าวของนู๋แทรกเข้าไปในเล่มด้วยนะเจ้า นู๋ใช้ความพยายามอย่างสูงเลยนะนั่นน่ะ กว่าจะได้มาแค่นั้น ถ้ามีข้อมูลของเพื่อนคนที่ไม่ได้กล่าวถึงเก๊าะจะพยายามเขียนต่อให้จบครบทุกคน แต่ต้องสัญญาว่าจะลงให้ก่อนนะทึ้งจะยอม
From: จันทร์จ๋า - 27 พฤษภาคม 2547 - 14:43:59

horizontal rule

ดีเจ้า ดี สนับสนุนเต็มที่ ตอนที่ยอมตัวเป็นทาสรับใช้คุณนายท่าน ท่านเป็นผู้มีพระคุณอนุญาติให้นู๋เกิดเป็นนางเอก
From: จันทร์แจ่มฟ้า - 27 พฤษภาคม 2547 - 14:39:18

horizontal rule

ตู่เจ้า รู้อยู่แล้วว่าแอบอ่าน อุ อุ จับได้คาหนังคาเขา ทัวร์เวียงจันทร์ของตู่สีท่าจะม่วนโท๊ะ น้องใบตองกับต้นเตยน่าฮักตึงสองคนเลย ขอจองไว้ได้ก่อเจ้า
From: เมื่อเมกสลาย จันทร์จะฉายท้องฟ้า หาตัวคอระคังไม่เจอเลยยืมกอไก่ใส่แทนไปก่อน - 27 พฤษภาคม 2547 - 14:36:47

horizontal rule

คุณนายคนงามเจ้า นึกว่าเรื่องใหม่จะเป็นเรื่องของนักเรียนนอก แต่surpriseนางเอกกลายเป็นเจ้าหญิงนักเขียนฝีมือดีไป ดีครับ ดี เพราะม่ายงั้นก็จะขาดเรื่องราวของบุคคลสำคัญท่านนี้ไป.....ส่วนแม่นางแหว้นแก้วตอนนี้กำลังปั่นงานปิดงบอยู่ไม่ได้หายใจหายคอ ต้องทำให้เสร็จวันพรุ่งนี้ เห็นบอกว่าถ้าเสร็จจะพักยาวเลยแถมเลี้ยงฉลองอีกต่างหาก หนู๋ติ๋มเจ้าค่ะก็เร่งงานorderอยู่ได้มาเต็มโรงงานเลย แม่เจี๊ยบก็สบายดีแต่คงขี้ค้านเขียนลงwebboard(เดาแตนเปิ้นไปเรื่อย)...สำหรับหนังสือนั้นตะเจ๊าอู้กับหมอหลีแล้ว คิดว่าถ้าทำเป็นเล่มแยกต่างหากจะดีกว่าเพราะท่าทางจะหนาหลายหน้าอยู่แล้วอาจจะรวมเอาเรื่องของแต๋ม,แหวว,วิทยาเข้าไปโตย ดีก่อเจ้า
From: ถวัลย์ - 27 พฤษภาคม 2547 - 14:30:28

horizontal rule

โห คุณน้าย คุณนายขา นู๋อ่านละครคุณนายนะ รอบที่สี่แล้วนะนี่ สามทุ่มครึ่งที่บ้านนู๋พอดีค่ะ นั่งอ่านช้าๆ ใช้เวลาพิถีพิถันเป็นพิเศษ อ้ายสามรอบแรกรีบอ่านช่วงพักประชุม อ่านลวกๆ ไม่ได้ตั้งใจ เ่ก๊าะเลยไม่เข้าใจ ทีนี้พอมันไม่เก๊ทเก๊าะรู้สึกอัพเซ็ท ด้วยรู้ว่าเรื่องมันต้องมีเงื่อนงำแน่ๆ นู๋ตกข่าวสังคมไงคะเลยต้องใช้เวลาบวกสมาธิหลังวิ่งรับใช้่พนักงาน จ้าวนาย กรรมการผู้จัดการ และคุณลูกรักอีกสองหน่อ จบจากงานทาสรับใช้ นู๋เก๊าะมีนัดกับ American Idol ตกลงรู้แล้วว่าใครได้ตำแหน่งปีนี้ ใจเก๊่าะมันจดจ่อกับอะไรอื่น อ่านละครคุณนายรอบสี่นี้ ดวงตาถึงธรรมค่ะ พอเข้าใจ หัวใจนู๋นะคะ หมือนมีใครเอาสปอตไลท์มาฉายส่อง มันสว่างไสวจริงๆ คุณนายเขียนได้เยี่ยมมากค่ะ ยกหัวนิ้วโป้งให้ทั้งสองนิ้วเลย เจ้าชายตาถั่วถูกต้องเป็นอย่างยิ่งแน่นอน แล้วเรื่องของพระเอกกับนกเอี้ยงนี่ ความรู้ใหม่ค่ะ ขอขอบคุณเป็นอย่างสูงที่ช่วยเติมช่องว่างที่หายไปให้เต็มขึ้นทีละเล็กละน้อย เกิดความรู้สึกใกล้ชิดกับเพื่อนอีกแล้ว ขอตอบรักนางเอกกลับมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ที่โล่งแจ้งแบบเดียวกันเลย ดีใจที่มีคนรัก ดีใจที่ได้รักกันนะคะ
From: วันนี้ วันที่จันทร์ฉาย - 27 พฤษภาคม 2547 - 14:29:42

horizontal rule


From: - 27 พฤษภาคม 2547 - 12:33:50

horizontal rule

หนูแต๋มเจ้า....ว่าจะใดดีคะเกี่ยวกะหนังสือน่ะค่ะ....
From: คุณชาลาค่ะ - 27 พฤษภาคม 2547 - 7:27:08

horizontal rule

ลูกพี่ที่รัก ขอบคุณจ้าดนัก...แต่ก้อมีคำถามต่อว่า...แม่นางแหว้นแก้วกับสหาย เขาได้หายไปตังใดเจ้า
From: คุณนายเจ้า - 27 พฤษภาคม 2547 - 7:26:01

horizontal rule

Khun Jenny....why it take you so long ja?
From: Khun Chala - 27 พฤษภาคม 2547 - 7:23:28

horizontal rule

เรื่องนี้....ละครเวทีเรื่องหนึ่ง.........//.......องค์ประกอบ(Charactors) สำหรับเรื่องนี้....... 1) นางเอก(เจ้าหญิง).....2) พระเอก(แต่ไม่ใช่เจ้าชาย)......3) เจ้าชาย(มีอาการทางสายตา คือตาถั่ว) .....4) ตัวอิจฉาหรือนางอิจฉา......5) พระรอง......6) กามเทพ ......7) ตัวประกอบ(คนดู) ..........//.........สถานที่(Locations)......ถิ่นทึ่ราบสูงเขตภาคเหนือของประเทศไทย ล้อมรอบไปด้วยขุนเขาสีเขียว มีสายแม่น้ำไหลหล่อเลี้ยงเมืองจากเหนือสุ่ใต้.....โรงพยาบาล....และอาจเป็นสถานศึกษาแห่งใดแห่งหนึ่ง..........//.........อื่นๆ (Others) อาทิเช่น ฉาก...เสียงเพลง....และความรู้สึกขององค์............................................................................ เริ่มต้น..........บทที่ ๑) เมื่อหนึ่งนาน กาลละครั้งนั้น ..มีสาวน้อยหน้าใส ตาใส มีศักดิ์ มีตระกูล มีเชื้อเป็น "เจ้า" (เจ้าจริงๆ ที่ไม่ใช่เจ้าเข้าทรงที่มีอยู่ดาษดื่นเต็มเมืองในขณะนี้) ....ชื่อเสียงเรียงนามฉันใด...ชื่อเธอนั้น มีความหมายและมีหมายความว่า วันที่องค์พระมหากษัตริย์เจ้ากลับนิวัติคืนสู่ประเทศสยาม......เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ น่ารัก น่าถนุถนอม กิริยามารยาทอ่อนหวาน อัธยาศัยแสนดี วาจาแสนไพเราะ แถมจิตใจงดงามอีกต่างหาก มีคุณสมบัติครบถ้วนตามแบบฉบับกุลสตรีไทย....(สะใภ้ในอุดมคติของคุณแม่สามีทั้งหลาย)...........เธอเจริญเติบโตจวบจนถึงวัย....แรกรักเข้ามาเยือน.........บุรุษนั้นเป็นชายเชื้อเจ้า หลานพระยาอันสืบทอดมาแต่บรรพบุรุษ.........เปรียบปานกิ่งทองกับใบหยก....เปรียบเหมือนนกคู่เวหา....เหมือนนภาคู่กับดาว....เหมือนอาทิตย์คู่จันทร์....กลางวันคู่กลางคืน....สรุป....สมกันมากทั้งชาติตระกูลแลคุณสมบัติ................บทที่ ๒) ต้องจากเธอไกลเพื่อไป London....สาวเจ้าอย่าได้งอนเมื่อตอนที่จำต้องลา ด้วยว่าหนุ่มนั้นหนาต้องบินลัดฟ้าเพื่อศึกษาเล่าเรียนวิชายังต่างประเทศ....แต่พี่เจ้าก็ขอสัญญา หากคืนกลับมาจะหาแหวนมาสรวมนิ้วน้อย..........บทที่ ๓) จากวันเป็นเดือน จากเดือนเลื่อนไปเป็นปี...ชายเชื้อเจ้าคนดีกลับคืนสู่บ้านเกิดเมืองนอน....แต่หากครั้งนี้ดูจะเย็นชาไม่เหมือนก่อน...เขามีผู้หญิงผมดัดเป็นลอนๆอยู่ข้างกาย (นางอิจฉา) เธอคนนี้แสนจะไวไฟ ใส่จริตแถมจะกร้านเป็นที่สุด....แถมทั้งยั่ว ทั้งยุ....ชายเจ้าหลงผิด...เกิดอาการตามัว แถมตาถั่วเอามากๆ....เห็นกรงจักรนั้นไซร้เป็นดอกบัวงาม............บทที่ ๔) เจ้าหญิงระทมเศร้า....เก็บเอาของฝาก ของกำนัล ของขวัญ ของที่ระลึก พร้อมทั้งจดหมายเก่าๆ เก็บใส่กล่องทากาว เอาของที่เคยให้ไว้ เอากลับคืนไปเสียให้สิ้นซาก...สาปแล้วส่งท้ายขอให้ห่างไกล พร้อมขอรักที่เคยมีให้เก็บคืนกลับมา.....สิ้นสุดกันเสียที รักที่เคยมีมา ขอจบแต่เพียงเท่านี้ อันกุลสตรี ศักดิ์ศรีนั้นย่อมอยู่เหนือสิ่งอื่นใด......เก็บตัว เก็บใจ ขอเก็บออมความรักของตัวไว้แนบชิดติดกับตัวเอง ......... บทที่ ๕) นกเอี้ยงเอย...คอยอยู่เลี้ยงควายเฒ่า นกน้อยเจ้านั้นก็รอคอยอยากมีคู่ ยืนโดดเดี่ยวบนหลังเจ้าทุย ชะเง้อแลหา เฝ้าสอดส่องมองสายตา เผื่อจะได้พบใครซักคนที่ตัวรอ...กามเทพสงสารเห็นนกน้อยรอมานาน....ให้ได้พบประสพสาวน้อยคนงาม(เจ้าหญิง) ดั่งที่ใฝ่ฝัน........บทที่ ๖) นกเอี้ยงตัวน้อย ส่งเสียงขันสัญญาณ...แต่เอี้ยงนั้นรู้ตัวเองว่าตัวน้อย เสียงอาจจะไม่ดังกังวาลไปถึงสาวเจ้า ดังใจหวัง.....ส่งเสียงสัญญาณ... SOS....SOS....ขอความช่วยเหลือเพื่อนรักชิดใกล้.... ช่วยเป็นกองหนุน ช่วยลุ้นออกแรง....เพื่อนรักเต็มใจ รีบมาเร็วไวให้ความช่วยเหลือเพื่อนซี้ ......บทที่ ๗) Coincidence....บังเอิ๊ญ...บังเอิญ...สุดแสนจะบังเอิญอะไรจะขนาดนั้น...สาวน้อยตาใส(เจ้าหญิง) มีอันต้องไปได้ทำงานณ ที่ตรงโรงพยาบาล บังเอิญสุดๆฝึก ณ ห้องแล็ปป์ ที่มีคนที่รู้จักมักจี่.....เพื่อนนกเอี้ยงน้อยคนที่คอยเป็นกองหนุน....นกเอี้ยงดีใจฝากฝัง...เพื่อนเอี้ยงคอยแนะนำ แถมเอาอกเอาใจสารพัด (ดูแลแทนเพื่อนครับผม)....หนุ่มใหญ่เพื่อนนกเอี้ยง ที่คนก็ต่างเรียกพี่....คนมีชื่อ"เล็ก" แต่ตัวกลับใหญ่ล่ำบึ๊ก เบ้อเริ้ม แถมกล้ามเป็นมัดๆอีกต่างหาก.....ส่งทอดสายตาส่งกระแสจิตจากใจ....เมียงมองสาวเจ้าไปทุกเมื่อและนาที....... บทที่ ๘) กามเทพหลงทาง (แถมมึนไวน์อีกต่างหาก) หูนาตาลาย แผลงศรผิดเป้าหมายซะนี่ ....สาวเจ้าไม่ทันตั้งจิต ไม่รู้เนื้อรู้ตัว....มารู้อีกทีก็สายเกินที่เสียแล้ว ปล่อยให้คนตัวใหญ่แต่ชื่อเล็กของเราจับจองห้องใจไว้เต็มทั้งสี่ห้อง.......ปล่อยให้นกเอี้ยงน้อย....ส่งเสียงเศร้าสร้อย....อ่อยอี๊เอียง....อ่อยอี๋เอียง.....เดียวดาย.....แต่อย่างน้อยก็ยังมีเจ้าทุยเป็นคู่ทุกข์...ปลอบใจ........บทที่ ๙) เพื่อนเกลอ...เราก็เพื่อนกัน...หากเพื่อนบินตามไม่ทัน เพื่อนไม่ว่ากันนะครับ......คนชื่อเล็กแต่ตัวโต....ขอวิ่งแรงแซงทางโค้ง ด้วยเป็นแชมเปี้ยนนักกีฬาเก่า.....ขอนำหน้าคว้าชัย...ขอกำหัวใจสาวน้อยไปก่อนนะครับ ............บทที่ ๑๐) สรุป.....นิยายเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า......"รักแท้..มักแพ้ใกล้ชิด"...... แหง๋ อยู่แล้วครับผม !!.........................(ปอ.ลอ....นกเอี้ยงในที่นี้น่ะไม่ใช่นกนะครับ แต่เป็นชายหนุ่มคนหนึ่งครับผม)..................
From: คุณชาลา...ขอแซงคิวคุณนายค่ะ - 27 พฤษภาคม 2547 - 5:44:39

horizontal rule

น้องแดงเจ้า เรื่องพิมพ์หนังสือแจกนี่ ตอนนี้ต้องถามแต๋มท่าจะดี เพราะแต๋มเปิ้นดูแลเรื่องหนังสืออยู่ เห็นว่ากำลังหาราคาค่าใช้จ่ายอยู่ว่าจะตกซักเต้าใด ...ขอโหวตชื่อเรื่องเอาเบอร์สองเจ้า แต่เบอร์สามของตู่ก็เข้าท่าดีเหมือนกั๋น ฟังแล้วนึกถึงเลือดสุพรรณดี
From: ถวัลย์ - 27 พฤษภาคม 2547 - 2:17:06

horizontal rule

ราตรีสวัสดิ์เจ้าหนูอ้อม.....อินเดียน่ะเห็นโตยว่างามงด เพราะคุณนายก้อชอบไปช่วยสนับสนุนคนจนเมืองอินเดีย โดยซื้อของที่ร้าน Pier One Import อยู่ออกบ่อย โดยเฉพาะของใส่บ้านน่ะเจ้า...............แต่ก้อระวังพ่องเน่อ เพราะเปิ้นบอกมาว่า หนูยักษ์เมืองอินเดียมัน น่ากลั๊ว น่ากลัว แถมมีไวรัสซุกในตัวอีกต่างหาก.......เดียวมันบุ่นเข้าส่าหรีเน่อ.........
From: คุณนายเจ้า - 27 พฤษภาคม 2547 - 1:31:37

horizontal rule

ขอแจมอีกน่อย.......ลูกพึ่เจ้า.....ถ้าขอเอาเรื่องที่คุณนายเขียนแอมไว้ท้ายเล่มหนังสือรุ่น....ประชาคมเปิ้นจะยอมป่าว.....หรือว่าควรจะแยกเป็นพ้อกเก็ตบุ๊กแบบให้ฟรีแกมบังคับให้เพื่อนฝูงเหน็บเอกไปโตยน่ะค่ะ.....จะเป็นไปได้ในทางไหนบ้างคะ.....แล้วค่าพิมพ์และอื่นๆ คุณนายจ่ายเองก้อได้ค่ะ.....ช่วยคุณนายให้ได้มีชื่อติดแผ่นพ่องเต๊อะ....แบบว่างานนี้ขอทุ่มทุนเจ้า..
From: คุณนายงามตลอด - 27 พฤษภาคม 2547 - 1:26:08

horizontal rule

ราตรีสวัสดิ์เจ้า .... (ท่าจะได้รางวัลมารยาทงามซะแล้ว ...ข้าเจ้าไปลามาไหว้)
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 1:09:42

horizontal rule

คุณนายที่รัก ข้าเจ้าประมาณว่าจะสร้างทัชมาฮาล(ประยุกต์) ริมฝั่งแม่น้ำปิง แล้วจะขายสินค้าอินเดีย .... ก็ข้าเจ้าเครซี่เมืองอินเดีย ม๊าก มาก ...
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 1:07:03

horizontal rule

ถ้าหนูจะไปนอนก้อไปได้เน่อ บ่ว่ากันเพราะจะพิมพ์บทนำ......."ดิฉัน...นักเรียนนอกค่ะ" หยั่งเชิงท่านผู้อ่านซักเล็กน้อย ก่อนที่จะต้องทำการกวาดบ้าน ล้างจาน พับผ้า จ่ายตลาด และอื่นๆ เห็นหรือยังคะว่า เป็นคุณนายก้อใช่จะไม่มีชีวิตเศร้าเหมือนดาวพระศุกร์ซะเมื่อไรกัน.....
From: คุณนายเจ้า - 27 พฤษภาคม 2547 - 1:02:48

horizontal rule

น้องแดง มายาทดีจริงต้องขออนุญาตสนทนากับข้าเจ้า ข้าเจ้าบะเกยขอเลย .... มีเคล็ดว่า ...ใครไม่ชอบเขาก็จะคลิก ...ผ่าน ... ผ่าน ไป แต่อย่างว่าคุณนายเป็นที่นิยมของปวงประชาซะแล้ว มีหน้าตาดีแถมมารยาทงามอย่างนี้ ... ดีจ๊ะ
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 1:00:39

horizontal rule

เห็นด้วยค่ะน้องอ้อม...แล้วเห็นโตยที่มีคนว่าเหมือนอ้อมน่ะ.....หากมีเวลาในภายภาคหน้า...เราเปิดโรงเรียน(ฟรีก้อได้)...สำหรับคนที่อยากรู้เรื่องความรักและธรรมะ ว่ามันจะไปด้วยกันเป็นอย่างดีได้อย่างไร....แถมด้วยวิชาบนบาลเจ้าพ่อ ซึ่งข้อนี้คุณนายเองก้อยังถนัดแล้วคิดว่าคงจะเป็นคุณสมบัติติดตัวตลอดไปค่ะ.....แล้วก้อเชิญ หนูติ๋ม..นางมาร...หนูเจนนี และอื่นๆ มาเป็นวิทยากรพิเศษ......เข้าท่าไหมน้อง....
From: คุณนายขออีกนิด - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:58:18

horizontal rule

ฝนตก !! ชอบจัง !
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:54:49

horizontal rule

ราตรีสวัสดิ์คุณน้องขา....นอนหลับฝันดีนะคะ...แล้วตามคำขอ จะส่งชอคโกแล้ตไปให้...ฝากขอบคุณเทพธิดาพยากรณ์อีกทีด้วย....ขอให้คำทำนายเป็นจริงเถอะ....ที่ว่าถึงวัยจะเปลี่ยนไปตามวันและเวลา ก้อยังจะมีคนต้องตาคุณนายอีกหลายคน....และที่สำคัญเป็นคนดวงประหลาด ถึงจะมีพรสวรรค์ในการใช้เงิน....แต่ก้อจะมีเงินมาคอยให้ใช้ อันนี้แหละค่ะ ถูกใจคุณนายแบบเจ๋งๆ.....เอากิ๊กมาแลกกะดอลล์ คุณนายขอตัดใจเลือกดอลล่าร์เจ้าค่ะ
From: คุณนายค่ะ - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:53:13

horizontal rule

น้องแดงชอบอาจารย์สอนกามาสุตราก่อ งามแต๊งามว่า ส่าหรีก่องาม ...
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:52:05

horizontal rule

หวังว่าชาวประชาคงจะไม่ว่าเน่อ...ถ้าคุณนายจะสนทนากับหนูอ้อมผ่านเวปป์น่ะค่ะ...เพราะเคยเข้าแชตรูมแล้ว มันพิมพ์ไม่ทันน่ะค่ะ........แล้วขอบคุณน้องอ้อมที่รักนะคะ สำหรับกำลังใจที่ส่งมาให้....ยังงี้นะ ถึงจะป่วยไข้ แถมตาลายเวลาพิมพ์ ก้อขอสู้ขาดจิต ขาดชีวิต เลยงานนี้....โดยเฉพาะตอนคุณสาไม่อยู่บ้าน....จะได้ไม่ต้องถูกมองค้อน พร้อมส่ายหัว....แล้วรู้ป่าวว่า คุณนายคนงามดูหนัง Kamasutha จบไปแล้วเน่อ....หนังสือที่ซื้อมาก้อจบไปแล้วหนึ่งเล่ม.....กำลังจะแบบว่า แปลให้ลูกพี่พิจารณาซักหนึ่งบท.....แต่ไงวันนี้จะขอพิมพ์บทนำของเรื่องใหม่ ชีวิตเก่าๆ ของคุณนายตอนใคร่อยากจะเป็นนักเรียนนอก......นอกบ้าน...นอกเมือง...นอกพื้นที่ หรือนอกประเทศ ก้อแล้วแต่ท่านผู้ชมเถิดนะคะ......
From: คุณนายเจ้า - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:47:13

horizontal rule

เออ ดึกแล้วสมองไม่ค่อยทำงาน แต่ก็อยากได้ช็อกโกแล็ต (ซอบเจ้า ) จะขอใช้เส้นแห่งความพิศวาท แบบว่าไม่ต้องตั้งชื่อก็ได้กินได้ไหม
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:46:37

horizontal rule

ตกลงซินเดอร์เลล่าสมควรนอน ... ตอนนี้ยังไม่ได้อาบน้ำอีกต่างหาก ... อีกนิดอยากดู ทรอย ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วยังไม่มีโอกาศดูเลย หลานๆรายงานว่าแบรดพิตแฟนน้าอ้อมตายด้วยนะ โอ๋ย ..หยั่งนี้น้าอ้อมต้องร้องไห้ด้วยซิ !
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:42:43

horizontal rule

ประกาศข่าวด่วน.....ซึเรียสนะจ้ะ......ด้วยว่าได้เคยประกาศเป็นทางการเกี่ยวกับรางวัลสำหรับผู้ที่ทาย....ใครคือนางเอก อันได้แก่แม่หญิงปู....ส่งที่อยู่มาให้อีกทีเถอะค่ะ จะได้ส่งรางวัลไปให้......................แต่ยังมีรางวัลตั้งชื่อเรื่องนะคะ......จะเป็นช้อคโกแลต Codiva ชั้นดี(แพงโตยนา) จะส่งให้ถึงที่ หากคุณท่านสามารถโหวตชื่อเรื่อง ที่มีผู้ออกความคิดเห็นมาแล้ว คือ...........1) จันทร์กระจ่างหลัวรั้วไม้ไผ่ (หนาตึ๊บ)..... 2) กว่าจะมีวัน...จันทร์ฉาย...... 3) เมื่อเมฆสลาย...จันทร์จะฉายท้องฟ้า ...............กรุณาโหวตผ่านเวปป์มานะคะ...รับรองและรับประกันไม่เบี้ยวของรางวัลค่ะ
From: คุณนายค่ะ - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:37:33

horizontal rule

คุณเค้น สุดหล่อของอ้อมเป็นไง? เห็นรูปในเวบสอง ...ท่าดีเหมือนป้อเปิ้นเลยล๊อ !!
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:36:22

horizontal rule

อูยยยย ... คุณนายเจ้า คุณนายแสนฉลาดปราชญ์เปรื่องจะ ปอสอดอ ได้อย่างไรกันคะ และเพื่อนก็บอกแล้วว่าคุณนายสำบัดสำนวนดี มีแววรุ่ง
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:31:54

horizontal rule

เอ่อ ... คุณนายเจ้าข้าเจ้าก็อยากได้อย่างตี้คุณนายพรรณามาเหมือนกั๋นเจ้า
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:28:53

horizontal rule

หนูอ้อมยังอยู่นี่หว่า......ฮัลโหล...ฮัลโหล......แล้วขอยอตัวคุณนายเองซักกะหนิดนะคะ.....เขียนเรื่องแก้ปอสอดอ. แล้วมีคนอ่าน ดีใจยิ่งกว่าสอบซ่อมฟิสิกส์ผ่านซะอีกค่ะ....ขอบคุณหนูแต๋มคนดี หนูตู่ที่แอบเข้ามาอ่าน.....ถือเป็นว่าเป็นนิทานก่อนนอนของคุณๆก้อแล้วกันนะคะ
From: คุณนายค่ะ - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:28:43

horizontal rule

ยังอยู่เจ้าเดินแว๊บเข้าห้องน้ำไปแปรงฟันเพื่อความสดชื่น รอคุณนายคนงามอยู่เจ้า
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:26:43

horizontal rule

อูย....เส้นยาแดงผ่าร้อยแปดสิบองค์ศา......นอนแล้วหรือหนูอ้อม....เศร้าใจ....เสียดายจัง...เลยไม่ได้จ้ะเอ๋กันบนจอ....ไงก้อตามนะ...เผื่อลู่ทางให้คุณนายกับหนูเจนนีพ่องนะคะ...อยากเป็นแบบว่าได้ทำงาน แต่งตัวสวย มีเงินจับจ่าย ถ้าได้สอดส่ายสายตามองหาคนดูดีได้ ด้วยยิ่งดีไปกันใหญ่ค่ะ
From: คุณนายค่ะ - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:24:35

horizontal rule

รายงานข่าว .... ข้าเจ้าเข้าเวบสองบะได้เจ้า
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:23:16

horizontal rule

หนูอ้อมยังอยู่ไหม
From: คุณนายเจ้า - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:20:36

horizontal rule

กลับมาแล้วค่ะ....
From: คุณนายคนเดิม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:17:31

horizontal rule

ปูเจ้า ... ตามความเพ้อ ...ก็พวกเราชอบเพ้อกันน่ะจ๊ะ ...เขาเพ้อมาว่า ปลายๆปีจะมีงาน health(สะกดถูกมั๊ยเนี่ย ยิ่งเก่งๆอยู่ด้วย) แถวๆอัมสเตอร์ดัม .. จะไป คิดดูแล้วตั้งแต่ปีใหม่วางแผนไปหลายที่ซะเหลือเกิน แต่ยังไม่เคยได้เด้งออกนอกประเทศซักที ... เผลอเผลอเราอาจพบกัน. (เพ้อ)
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:16:08

horizontal rule

คิดถึงเจนนี่นะจ๊ะ ....กลับมายินดีต้อนรับและสังสรรค์ที่ร้าน ...แต่ร้านนี้มีมะติช้าช้า ได้พร้าเล่มงามจ๊ะ ใจเย๊นเย็น ...บวกบรรเทิงเริงรมย์
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:08:27

horizontal rule

ลูกพี่เจ้าคนถามอ้อมก็ ลูกบูม กับปี้อ้อน่าก่าเจ้า ลูกบูมเพิ่งกลับมาได้สองวันก็เลยร้อนวิชา ตั้งคำถามกับอา ตามทฤษฏีที่เรียนมา พร้อมคำแนะนำอีกเพียบ ...ข้าเจ้าเลยต้องบอกว่า ลูกครับ ประสบการณ์กับการตลาดสำคัญสุด ...แล้วอาอ้อมก็ไม่อยากพูดคำคำนี้เลยว่าเก่งแคไหนก็ต้องพ่ายต่อชะตา ... ส่วนกับพี่อ้อข้าเจ้าก็หุบปากและฟังด้วยสายตาปริบๆ ก็ที่พูดมาไม่มีใครพูดผิดเลยนะค๊า
From: อ้อม - 27 พฤษภาคม 2547 - 0:01:58

horizontal rule

ลูกพี่เจ้า แอบหวังนิดๆว่าจะขายที่ได้ ไม่กล้าหวังมากมันมักจะผิดหวังทุกทีเลย ... วันนี้อ้อมไปซื้อเซียมซีพุทธมาแล้วตั้งตัวเป็นแม่หมอ ให้หลานเปิดไพ่ ดีแสนดีได้มีโอกาศสอนหลานไปในตัว ตอนนี้แม่หมอต้องฝึกในการประมวลความอีกนิดรับรองเจ๋งเจ้า... สนไหมคะ ?
From: อ้อม - 26 พฤษภาคม 2547 - 23:56:04

horizontal rule

อยากฮู้ว่าไผมาถามอ้อมแหนะ แต่คาดว่าคงถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใยเนาะ
From: ถวัลย์ - 26 พฤษภาคม 2547 - 23:52:04

horizontal rule

เหตุเภทภัยเป็นเพราะ หลานข้าเจ้าจบ อินเตอร์เนชันแนลแมนเนจเม้นจากอังกฤษ กับมีพี่สาวที่เป็นนักวิชาการ จะทำการสิ่งใดต้องมีฐานข้อมูลเพียบ. ส่วนข้าเจ้านั้นมั่วสุมในวงการศิลปิน สนุกสุดเหวี่ยงมุ่งจะรังสรรค์งาน บวกกับหุ้นส่วนผู้สามารถในการตลาดหนึ่ง และหุ้นส่วนที่มีปัญญาคอยคุมไม่ให้เราเตลิดหนึ่ง ข้าเจ้ารู้สึกพอแล้วพอแล้ว ... แต่เมื่อถูกติงมาข้าเจ้าก็ฟังแล้วคิดตามเจ้า.
From: อ้อม - 26 พฤษภาคม 2547 - 23:50:53

horizontal rule

รออ่านเรื่องใหม่ของคุณนายคนงามอยู่เนี่ย แล้วเป็นไข้หวัดหายดีละยังเจ้า?....ตอบเจษแทนแต๋มน่อยเรื่องรูปถ่าย ส่งมาทางอีเมล์ก็ได้ แต่ขนาดของภาพควรอยู่ระหว่าง80 KB ถึง 400 KB เวลาพิมพ์จะได้งามดี ส่วนคนที่บ่ามีรูปดิจิตอลก็ส่งเป็นรูปถ่ายธรรมดามาก็ได้ครับ
From: ถวัลย์ - 26 พฤษภาคม 2547 - 23:49:25

horizontal rule

ยินดีด้วยนะจ๊ะ ...กับเสียงตอบรับนักเขียนใหม่ไฟแรง ... เป็นนักเขียนมีความสุขดีแล้ว ..เป็นนักการค้า ..เมาหัวเจ้า!! กับต้องตอบคำถามเชิงวิชาการว่า ...ลูกค้าเป้าหมายเป็นใคร เบรกอิเว่นพอยท์อยู่ตรงไหน พฤติกรรมผู้บริโภคเป็นเช่นไร ... ข้อมูลต้องพร๊อมพร้อมพร้อม ข้าเจ้าจะสลบ.
From: อ้อม - 26 พฤษภาคม 2547 - 23:41:07

horizontal rule

น้องแดงที่รัก อีกหนึ่งชั่วโมงอ้อมจะถ่างตาคอยไหวมั๊ยเนี่ย ?
From: อ้อม - 26 พฤษภาคม 2547 - 23:35:46

horizontal rule

ขอตัวไปประชุมที่โรงเรียนลูกซักประมาณ ๒ ชั่วโมง....แล้วจะกลับมาเจ้าค่ะ.....ถ้า"แฟนคลับ" ไม่ว่ากันนะคะ....จะขอต่อเรื่องใหม่ไปซะเลย.....ติดลมค่ะ
From: คุณนายคนงามเหมือนเดิม - 26 พฤษภาคม 2547 - 22:33:52

horizontal rule

Good Evening Thailand......and Good Morning America.......แล้ว Good อะไรดีหวา ที่ Europe......................เช็คความเคลื่อนไหวบนจอค่ะ
From: Khun Chala - 26 พฤษภาคม 2547 - 22:22:07

horizontal rule

ในมวลหมู่คนมากหน้าหลายตาย่อมมีความหลากหลายทางวัฒนธรรมความคิดและวัฒนธรรมพฤติกรรม คนตั้งใจทำงานก็มีมาก(แต่เพื่ออะไรนั้นย่อมรู้ดีสำหรับแต่บุคลที่เข้ามา จริงใจ เพื่อตัวเอง เพื่อพวกพ้อง และอื่นๆอีกมากมาย ) แต่ที่ออกอาการเมื่อวันก่อนนั้น มองโดยองค์รวมแห่งพฤติกรรมของกรรมการผู้มีอำนาจ(จริงและแฝง)ในสมาคม โดยน่าเห็นใจกรรมการที่คิดในสิ่งที่ดีๆ แต่หามีอำนาจอันชอบธรรมในวัฒนธรรมของมวลหมู่กรรมการสมาคม มีคำถามเกิดขึ้นในใจของหลายๆคนอยู่เสมอโดยสรุปรวมๆว่า สมาคมต้องการใช้เงินเพื่อการดำเนินการจนต้องหาเงินโดยหลายๆวิถีทาง แม้แต่เก็บจาก(พูดอย่างสวยหรูว่าขอความร่วมมือ)จากกรรมการสมาคมด้วยนั้น โจทย์มันอยู่ที่ว่า สมาคมมีความพร้อมที่แท้จริงในการดำเนินงานที่จำเป็นต้องใช้งบประมาณสูงๆมากน้อยเพียงใด ไม่ใช่ว่าต้องทำตามความต้องการเพียงอย่างเดียว ที่ควรแล้วน่าจะคิดได้ว่าสมาคมควรจะมองถึงความจำเป็นและความเป็นไปได้อย่างเหมาะสมมากกว่า (สุภาษิตที่ว่า นกน้อยทำลังแต่พอตัว ดูเหมือนจะใช้ได้ดีทุกยุคทุกสมัยนะ) ไม่ใช่ว่าอยากจะทำอยากจะสร้างสิ่งใหญ่ๆโตๆอลังการโดยการขอบริจาก(แกมบีบคั้น)จากสมาชิกและผู้ที่ต้องการเข้ามาเป็นส่วนร่วมในอนาคต บางคนพร้อมที่จะตอบสนองก็ไม่เป็นไร แต่บางคนที่ตอบสนองได้น้อยๆก็ต้องขนขวายให้ได้มาตามเงื่อนไขที่วางไว้และเงื่อนไขแห่งการต่อสู้ทางการเงิน(ห้ามเถียงเพราะเกิดขึ้นมาหลายรุ่นแล้วที่ผ่านมา) ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เกิดความเลื่อมล้ำทางโอกาสของเด็กๆ(ผู้รับกรรมจากการกระทำของผู้ใหญ่) แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นน่าสงสงสารกรรมการบางท่านที่ถูกมติ(กลุ่มผู้มีอำนาจ)ของสมาคมจับมือชกในกิจกรรมการบริหารและการดำเนินงานของสมาคมด้วยนะ คนเรามักให้ความสำคัญของคำว่าอาวุโสจนลืมค่าของความเป็นมนุษย์ ที่เห็นได้ชัดเจนในสมาคม คือ ความอาวุโสทางตัวเลข(รุ่นและการเงิน)และความอาวุโสทางสถานภาพทางสังคม ของแต่ละบุคคล ยิ่งบุคคลเหล่านี้จับกลุ่มกันมากเท่าใด หนทางแห่งการล่มสลายของคนที่ด้อยกว่าจะเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ขอตอบว่าคนก๋ายคน(คนก๋ายตนคือคนที่ถูกกดขี่ ก๋ายแปลว่าขึ้นอยู่ข้างบน) มันอยู่รุ่นเลขตัวเดียวก็แล้วกันนะ
From: คนก๋ายคน - 26 พฤษภาคม 2547 - 20:34:06

horizontal rule

แต๋มครับ ขอส่งรูปถ่ายครอบครัวส่งให้ทาง email ได้ไหมครับ หรือว่าจะต้องเป็นรูปที่อัดตามร้านแล้วส่งทางไปรษณีย์ไปให้
From: เจษฎา - 26 พฤษภาคม 2547 - 17:07:15

horizontal rule

อันความเห็นเรื่องชมรมศิษย์เก่าสาธิตนี่ก็เห็นกันไปได้ต่างๆนาๆตามความคิดของแต่ละคน แต่สำหรับคนที่ได้เข้ามาช่วยกันทำงานแล้วจะรู้ว่าคนที่มาทำล้วนต้องเสียสละหลายๆอย่างไม่ว่า เงินทองส่วนตัว เวลาของครอบครัว ฯลฯ เหนื่อยนะไม่ใช่สบาย และก็พยายามทำงานออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว แต่มุมมองจากภายนอกอาจจะเห็นเป็นอีกอย่างไป คิดว่าคงเกิดจากการรับรู้รายละเอียดแตกต่างกัน ถ้าเข้ามาทำงานแล้วถึงจะเห็นรายละเอียดทั้งหมดว่าในแต่ละปีชมรมมีรายจ่ายมากขนาดไหน ลำพังการจัดงานหาเงินนั้นไม่พอใช้จ่ายแน่นอน และการจัดงานแต่ละครั้งก็เป็นพวกเรากันเองทั้งนั้นที่ต้องคอยสนับสนุนซื้อบัตร และการพิจารณาเอาลูกเข้านั้นก็พิจารณาจากความสัมพันธ์ที่เคยมีต่อชมรมด้วย ไม่ใช่ไม่เอามาพิจารณาเลย ไม่รู้ว่าคุณคนก๋าย(ก้าย)คนนี่อยู่รุ่นไหนเอ่ย?
From: ถวัลย์ - 26 พฤษภาคม 2547 - 15:09:21

horizontal rule

เฮ้อ!เบื่อๆเซ็งๆเอามากๆเมื่อไหร่สมาคมศิษย์เก่าจะพ้นจากยุคมืดๆมัวๆซะที คอยแล้วคอยอีกก็ไม่มีวี่แวว นัดคอหนังเดียวกันลาออกซะดีไหม วันนี้ได้คุยกันกับพวกคอหนังเดียวกันหลายคน สรุปได้บางส่วนว่า นอกจากมันไม่มีอะไรดีขึ้น(เท่าไหร่)เลย กลับทำให้เกิดความเคลือบแคลงใจในหมู่สมิกชิกหลายๆคน ที่เคยได้สัมผัสกับการดำเนินการของสมาคมในรอบหลายๆปีที่ผ่านมา ที่มักจะเอาสตางค์เป็นตัวตั้ง โดยที่ไม่ได้เอาความสัมพันธ์เป็นตัวตั้ง แล้วอย่างนี้มันจะไปถึงตลอดรอดฝั่งตามที่ค่ดหวังกันไว้หรือเปล่าก็ไม่รู้ กำจิงๆ
From: คนก๋ายคน - 26 พฤษภาคม 2547 - 13:18:26

horizontal rule

น้องแอ ขอให้เป็นจันทร์กระจ่างฟ้า ประดับนภาตลอดไปนะคะ เมื่อเมฆสลาย จันทร์จะฉายท้องฟ้า....
From: ตู่ - 26 พฤษภาคม 2547 - 12:57:59

horizontal rule

วันที่ 27 พฤษภาคม ปีนี้ เป็นวันครบรอบวันคล้ายวันเกิดของท่านเจ้าคุณพุทธทาสแห่งสวนโมกข์พลาราม และความจริงก็ควรจะต้องถือได้ด้วยว่าเป็นวันดับขันธ์ของท่านเจ้าคุณด้วย ..................ความทราบเบื้องพระยุคลบาท จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้คณะแพทย์หลวงเดินทางลงไปดูแลรักษาพยาบาลท่านเจ้าคุณที่สุราษฎร์ธานี โดยได้อัญเชิญกระแสพระราชดำรัสสำคัญไปถึงท่านเจ้าคุณว่า “ขออาราธนาว่าอย่าเพิ่งดับขันธ์ ..................เมื่อคณะแพทย์เดินทางไปถึงสุราษฎร์ธานี ท่านเจ้าคุณนอนป่วยหนักอยู่บนเตียง พอได้ทราบว่าคณะแพทย์อัญเชิญกระแสพระราชดำรัสมาถวาย ท่านเจ้าคุณได้ลุกนั่งในท่าสมาธิบนเตียง ครั้นรับกระแสพระราชดำรัสแล้วท่านเจ้าคุณอึ้งอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวว่า อาตมารับอาราธนา แต่จะอยู่เท่าที่สังขารจะอำนวยได้เท่านั้น ...........................ท่านเจ้าคุณได้ดำรงสังขารต่อมาอีกหลายปี จนกระทั่งถึงปลายปีของรุ่งปีที่ท่านเจ้าคุณจะดับขันธ์ ในวันหนึ่งหลังจากเทศนาโปรดญาติธรรมทั้งหลายแล้ว ท่านเจ้าคุณได้ปรารภว่าตามที่ได้รับอาราธนาของพระเจ้าอยู่หัวไว้นั้น บัดนี้ภารกิจทั้งหลายได้เสร็จสิ้นแล้ว และสังขารก็ชำรุดทรุดโทรมมาก จึงถึงเวลาที่จะละสังขารแล้ว ........................all detail is in web2
From: poo - 26 พฤษภาคม 2547 - 11:39:51

horizontal rule

"flack" บางทีก็เขียน "flak" อ่านว่า แฟลก หมายถึง ผู้ที่มีหน้าที่หาสิ่งดีๆ จากเรื่องร้ายที่เกิดขึ้น คำวิจารณ์ด้านลบ ความล้มเหลวในเรื่องต่างๆ ให้เจอ แล้วนำแง่มุมดีๆ ที่มองเห็นนั้นไปประกาศกับนักข่าวให้นักข่าวนำไปรายงานให้ประชาชนทราบต่อไปอีกที ..................................................... "spin doctor" ก็คือ คนที่ทำเหตุการณ์ดีๆ ให้เกิดให้ได้ หากเหตุการณ์มันดีอยู่แล้ว ก็ต้องทำให้คนจดจำและรู้กันไปให้ทั่วๆ ทั่วประเทศ ทั่วโลก ก็สุดแท้แต่ความเหมาะสม ไม่เห็นเขามีคำไทยไว้ใช้เรียกเนาะ แต่ฉันว่าน่าจะมีคนทำหน้าที่นี้ให้รัฐบาลที่บริหารประเทศต่างๆ อย่างสมัยประธานาธิบดีคลินตัน "flaks" ไปจัดการเรื่อง นางสาวมอนิก้า ลูวินสกี้ ส่วน "spin doctors" ก็ไปประชาสัมพันธ์ข่าวประธานาธิบดีเยือนแอฟริกา หรือสมัยนี้ "flaks" ก็ไปจัดการเรื่องใครสั่งให้เอาทหารอิรักมาทรมานแบบนั้น "spin doctors" ก็ไปจัดการเรื่องประธานาธิบดีกล่าวสุนทรพจน์เรื่องคุณค่าและคุณธรรมในการเป็นพลเมืองอเมริกันให้นักศึกษาท ี่จบการศึกษามหาวิทยาลัยฟัง........................................... ประเทศเรามีคนทำแบบนี้ไหม ? สมมติว่ามีนะ ฉันว่า "flaks" ก็ควรจะไปจัดการเรื่องซื้อทีมฟุตบอล ว่ามันดีจริงๆ เลยเจียว จะทำให้วัยรุ่นหันมาเล่นกีฬามากขึ้น ยาเสพติดก็จะลดลง โครงการ 30 บาทก็จะไปรอด เพราะทุกคนเล่นกีฬาและมีสุขภาพดี หรือภาคใต้ร้อนระอุอยู่ เขาก็จะบอกว่า ดีนะที่รัฐบาลขจัดยาเสพติดไปบ้างแล้ว ไม่งั้นระอุกว่านี้และระอุนานกว่านี้อีก ...................................................... ส่วน "spin doctor" ก็ไปทำเรื่องนายกฯ พบคนขับแท็กซี่ และจะพบประชาชนสาขาอาชีพอื่นๆ อีก แต่ก็คงพบไม่หมดหรอก นายกฯ คงไม่พบนักวิชาการหรอก โดยเฉพาะสาขากฎหมาย เดี๋ยวจะได้รู้ว่า การเอาเงินภาษีของราษฎรไปลงทุนในเรื่องเช่นนี้นั้นผิดรัฐธรรมนูญ....................................... ทำไมรัฐบาลไม่รู้เรื่องสำคัญแบบนี้ ? ฉันก็ไม่รู้ ฉันไม่รู้ตั้งหลายเรื่อง แบบตอนเขาทำโครงการขจัดยาเสพติด เขาจะบอกว่า "เป็นหน้าที่ของประชาชน" ต้องร่วมมือกันเพื่อลูกหลานของเรา และที่สำคัญ ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว แต่พอทำเสร็จ เขาก็บอกว่า "รัฐบาล" ได้ฝ่าฟันจัดปัญหายาเสพติดมาจนสำเร็จได้รับผลเป็นที่น่าพอใจ...
From: poo - 26 พฤษภาคม 2547 - 11:31:42

horizontal rule


From: - 26 พฤษภาคม 2547 - 10:42:43

horizontal rule

น้องแดงขา ///น้องแอคะ/// อ่านเรื่องจันทร์กระจ่างหลังรั้วไม้ไผ่หนาตึ๊บ (ในภาพปรากฏของฉัน) จบลงโดยมีภาพเฉียดผ่านบางฉากของเหตุการณ์ หลาย 10 ปีก่อน สาดแว๊บ สาดวับ เข้ามาในหัวใจ เติมเต็มช่วงเวลาที่ขาดหายและขาดความเข้าใจ ด้วยมิสามารถก้าวล่วงล้ำไปในดินแดนส่วนตัวของใครได้ หากไม่ได้รับอนุญาติ รู้สึกรักน้องแอมากจัง รักและนับถือในสิ่งที่น้องแอตัดสินใจ ...บอกรักกลางที่โล่งโจ้งแบบนี้ล่ะนะจ๊ะ....แล้วนู๋แดง ...ห้ามหยุดเขียนเด็ดขาด ต่อค่ะแฟนเยอะนะจะบอกให้..
From: tam - 26 พฤษภาคม 2547 - 8:42:28

horizontal rule

คุณนายขาาาาาาาาา เรื่องจริงไม่อิงนิยายของนู๋จบได้อย่างสวยงามเหลือเกินค่ะ (ขอไห้จบจริงเถ๊อะ ซ้าธุ) ขอบคุณที่โทรมาเตือนล่วงหน้าไห้เตรียมตัวด้วยเรื่องมันเศร้า น้ำตาหยดแหมะ จะหอบเอาผ้าเช็ดตัวยามไปทะเลแบบที่ปูนั่งกันได้สองคนมาที่ทำงานก็กลัวพนักงานจะว่าเวอร์ เลยเหน็บเอาผ้าเช็ดหน้าสีสวยมาหนึ่งผืนพร้อมเครื่องสำอาง เผื่อน้ำตาร่วงหน้าจะเลอะ ตาจะบวมไงจ๊ะ ประสพการณ์ทำให้รอบคอบขึ้น เพียงแต่อ่านจบแล้วไม่มีน้ำตานะจ๊ะ เอาแต่ยิ้มหน้าเป็นจานแบน ยิ้มดีใจที่ผ่านมาได้ ยิ้มดีใจที่มีเพื่อนรักคอยให้กำลังใจยามท้อแท้สิ้นหวัง ช่วยเหลือสนับสนุนค้ำจุนให้ยืนหยัดต่อสู้ชีวิต ยิ้มเพราะแม้จะไม่สมหวังในคู่ครองแต่สิ่งที่ทดแทนความผิดหวังคือ ลูกรักทั้งสองคนไงคะ
From: นู๋จันทร์แจ่ม - 26 พฤษภาคม 2547 - 3:46:09

horizontal rule

หนูเจนนี...วันนี้ยุ่งมากหรือจ้ะ ไม่ส่งเสียงบ่นมาตามสายน่ะค่ะ
From: คุณนายค่ะ - 26 พฤษภาคม 2547 - 1:59:57

horizontal rule

ก่อนอื่นขอแสดงความยินดีกับคุณอ้อมใจด้วยที่จะได้ขายที่ร่ำรวยเป็นเศรษฐีเร็วๆนี้ เอ เหมือนที่หมอดู(อีกแล้ว)เคยทายไว้รึเปล่าน้าว่าอีกไม่นานอ้อมจะรวยและสุขสบาย สงสัยจะจริงแล้วงานนี้....แล้วก็ขอนับถือคุณนายแอลเอที่ขนาดไม่สบายเป็นไข้หวัดแต่ก็ยังมีความพยายามพิมพ์เรื่องมาให้เพื่อนๆได้อ่านกันอย่างมีความสุข เมื่อปีก่อนอยู่ดีๆก็ฝันว่าหนังสือลลนากลับมาทำอีกครั้ง จำได้ว่าดีใจจนบอกไม่ถูก ตอนนี้ความรู้สึกก็ประมาณนั้นเลย แถมดีกว่าตรงที่เป็นเรื่องราวอันน่าสนใจของเพื่อนๆเราเอง และก็มีให้อ่านทันใจไม่ต้องรอนานอีกด้วย ไม่ว่าจะอ่านของคุณนายหรือของแต๋มหรือของแหวว อ่านแล้วม่วนอกม่วนใจ๋ไปเสียทุกเรื่อง นี่ก็ลุ้นแม่นางจันทร์กระจ่างอยู่ ไม่รู้เมื่อไหร่จะว่างเสียทีน้า แต่ไม่แน่นะ ตอนนี้ลงทุนซื้อคอมใหม่มาใช้ที่บ้านแล้ว ดกดึกสามีไม่อยู่อาจจะซุ่มนั่งพิมพ์เรื่องราวเด็ดๆอยู่ก็ได้ แล้วเรื่องที่จบไปนั้น ขอเสนอน้องแดงว่าใช้ชื่อ"กว่าจะมีวัน..ที่จันทร์จะฉาย"นั่นหละ ถูกต้องลงตัวงดงามที่ซู้ด.....แล้วก็เอาใจช่วยให้น้องแดงหายจากไข้หวัดและอาการอกหักเร็วๆนะจ๊ะ ส่วนที่ดินเอาไว้ปลูกดอกนั้นจะจองไว้ซักกี่ไร่กี่วาดีล่ะ.....ขอบคุณแต๋มกับน้องต๋อยมากครับที่รีบเป็นธุระแก้ไข(เล็กน้อย)ในเรื่องเล่าเช้านี้ เอ๊ย เรื่องเล่าที่20 น่ะ.....ปูบอกว่าเป็นภูมิแพ้ต้องกินยาทุกวัน ฟังแล้วน่าเป็นห่วงเพราะยาภูมิแพ้นี่ต้องกินตลอดและก็ต้องกินเยอะขึ้นเรื่อยๆด้วย(เคยเป็นและก็เคยกินยาแก้แพ้มาแล้ว) ไม่ดีต่อตับเลย ทางที่ดีควรหาทางแก้อื่นที่ไม่ต้องกินยา เท่าที่ลูกพี่ลองกับตัวเองแล้วได้ผลก็คือเพิ่มความชื้นในอากาศ ออกกำลัง พักผ่อนเยอะๆ แค่นี้ก็อาการดีขึ้นแล้ว ตอนหลังอ่านเจอว่าทานนมเปรี้ยวที่มีจุลินทรีย์แลคโตบาซิลลัสทุกวันซักสามเดือนก็ช่วยได้ แต่ถ้าลองทุกอย่างแล้วไม่ดีขึ้นก็ลองเช๊คดูว่าแพ้ขนสัตว์หรือเปล่า สรุปว่าพยายามลดยาลงเถอะ เป็นห่วงจริงๆนะ
From: ถวัลย์ - 25 พฤษภาคม 2547 - 23:40:53

horizontal rule

Khun Om ja, I can tell how happy you had a very good time there when I back home I will go there too. Khun Nai chalala, your story so great I want to cry and good ending ka, since I talked to Nui Air last night she so happy with her story and thank 100000..... times for you ka.
From: Jenny - 25 พฤษภาคม 2547 - 23:20:46

horizontal rule

น้องแดงคนงาม ดีใจที่มาจ๊ะเอ๋กัน แต่เน็ตอ้อมอืดคุยไม่ถนัด ...เสียดาย. ขออวยพรอีกนิด ... ขอฮื่อบุญก้ำบุญจูเพื่อนเน่อเจ้า.
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 22:30:43

horizontal rule

โจคดีเจ้า คนงาม
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 22:23:09

horizontal rule

อันที่จริงไม่ต้องการสิ่งใดเลย นอกจากธรรม ... วันที่ได้เข้าใจธรรมชาติของจิตตัวเองนั้น มีความสุขสุดพรรณา และขอบคุณที่ตัวเองนั้นได้เป็นอิศรต่อความรู้สึกทั้งปวง โดยเฉพาะโชคดีที่ได้เป็นโสด
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 22:20:37

horizontal rule

เป็นที่แน่นอนว่าปิดภาคร้อนในปีนี้...คุณนายคนงามไม่กลับเมืองไทยเจ้า....เอาไว้ลุ้นใหม่ตอนเดือนตุลาคม.....โดยเฉพาะถ้าหากมีเรื่องงานมาเอี่ยว คุณสาก้อคงจะไม่ว่าเอา....เดี๋ยวต้องไปละเน้อ มีประชุมชมรมพ่อบ้านและแม่บ้าน กลุ่มที่มีทายาทมี "ติ๊ดติก" โดยมีคุณนายเป็นหัวโจกค่ะ.....ประเทศนี้เราไม่เรียกว่าเด็ก"เป็น"ออทีสติก...แต่เราเรียกว่าเด็ก"มี"ออทิสติกค่ะ....แล้วคุยกันใหม่นะคะ.......
From: คนงาม - 25 พฤษภาคม 2547 - 22:17:49

horizontal rule

น้องแดงเจ้า ... หว่างนี้รู้สึกดีและปลอดโปร่ง ...ท่าจะเป็นผลบุญจากการปฏิบัติธรรมในสองสามปีที่ผ่านมานี้
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 22:14:28

horizontal rule

ก่อนกลับบ้าน ...ข้าเจ้าอ้อนวอนแม่หลี ให้ขับรถพาข้าเจ้าไปวัดร้องขุ่น เนื่องจากข้าเจ้าบ้าภาพเขียน อ.เฉลิมชัยมาก ...ข้าเจ้าเดินเข้าไปดูภาพฝาผนังด้วยความดื่มด่ำในความงาม รูปพระพุทธองค์สีทอง ช่างเปี่ยมด้วยมนต์ขลัง สีทองลมุนตา พร้อมองค์ประกอบทั้งหลายในภาพ ตราตรึงข้าเจ้าไปหมด ...
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 22:11:58

horizontal rule

โรแมนติกสุดเดชคุณน้องเหย.....ทำอะไรก็ทำเถอะคุณน้อง.....ยิ่งแบบไม่มีอะไรให้ผูกยึดและผูกติด....หากทำให้ชีวิตคุณน้องมีสีมีสรรค์ หาความสุขเข้าใส่ตัวไปเถอะน้อง
From: คุณนายเจ้า - 25 พฤษภาคม 2547 - 22:11:03

horizontal rule

ข้าเจ้าได้มีโอกาศเดินเล่นในไร่แม่ฟ้าหลวงยามตะวันโพล้เพล้ บรรเจิดเพริศแพร้วไปสิ้น ณ.สถานที่นี้ ...มีดอกไม้ไทยนานาพันธุ์ ... นับเป็นบุญที่ข้าเจ้าได้มาเยือน.
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 22:04:24

horizontal rule

ปิ๊กมาแล้ว...หนูอ้อมยังอยู่ประจำจอหรือเปล่า
From: คุณนายเจ้า - 25 พฤษภาคม 2547 - 22:03:12

horizontal rule

ฤดูฝน ...เทือกเขาเขียวขจี งามแต๊งามว่า ... ข้าเจ้ายืนดูจันทร์เสี้ยวที่อนันธารา โอ้ ...มนุษย์ช่างเสกสรรค์ รอบตัวข้าเจ้านั้นจัดโน่นวางนี่ ดูดีมีรสนิยมไปหมด ...คิดได้ยังไง คิดได้ยังไง ข้าเจ้ารำพึงในอก.
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 22:00:18

horizontal rule

ทำไม โรงเรียนลูกมันใกล้บ้านเพื่อนอย่างนี้นะ แสนสบายนะ ...โชคดีจังที่เป็นคุณสบาย
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:52:26

horizontal rule

ก่อนไปเชียงแสนมีคนตกลงซื้อที่ นัดโอนเดือนหน้า ... น้องแดงจ๋า สงสัยพี่นี้จะได้ไปอันดอร่าเสียแล้ว .... พี่จะต้องนั้งเครื่องไปลงที่บาซาโลน่า ..แล้วนั่งรถต่อ จินตนาการเพื่อความเคลิบเคลิ้มจ๊ะ
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:50:05

horizontal rule

ไปส่งลูกชายไปโรงเรียนก่อนนะน้อง....อย่าเพิ่งไปไหน อีกสิบกว่านาทีจะกลับมานะจ้ะ
From: คุณนายเจ้าค่ะ - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:47:35

horizontal rule

น้องแดงที่รัก ตอนนี้พี่ก็เกรงจะพบรัก ... เพราะพี่ออกจะรู้ตัวว่าเว่อร์เต็มพิกัดไปทุกเรื่อง
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:46:19

horizontal rule

เอ้อ ...ที่เล่ามาบางส่วน ..ยังมีอีกค่ะ ...แต่ทุกอย่างเรียกว่าไปเที่ยวด้วยปาก และคุยกันฟุ้งงงง อย่างนั้นอย่างนี้ หาได้ไปจริงไม่ !!! แค่จินตนาการก็ดูสนุกและคึกคักได้ ...อันจะได้ไปจริงหรือไม่แล้วแต่เหตุการณ์จะพาไป ข้าเจ้าบะซีเรียสเจ้า
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:44:07

horizontal rule

แค่เกริ่นเรื่องก้อโรแมนติกซะแล้วหนู.....ยิ่งหากหนูเอารักพกไปด้วยนะมีหวังจะหาที่เปรียบมิได้ละค่ะ
From: คุณชาลาคนงาม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:41:44

horizontal rule

แล้วเพื่อนผู้แฮบปี้ที่จะคบหาสมาคมกับข้าเจ้าอีกคน บอกว่าเขาซื้อบ้านที่หรูเลิศบนเขาที่เกาะฮ่องกง ...เชิญอ้อมไปพักผ่อน นอนคุยกัน.
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:39:49

horizontal rule

Hello หนูอ้อมยังอยู่เฝ้าจอหรือเปล่าคะ
From: Khun Chala - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:38:20

horizontal rule

ข้าเจ้าพบเพื่อนใหม่ ที่อนันธารา เขาถามว่าเคยไป โบลาโบล่า ที่ตาฮิติไหม ข้าเจ้าตอบ ไม่ค่ะ เขาบอกว่า เป็นหาดที่สวยมาก ... แล้วจะพาไป.
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:37:23

horizontal rule

ข้าเจ้ามีเดิมพันกับหุ้นส่วนข้าเจ้า ...ว่าหากข้าเจ้าขายที่ให้เขาได้จะพาไป อันดอร่า ชายฝั่งสเปน เธอบรรยายว่าเป็นเมืองที่งามราวอยู่ในเทพนิยาย คนที่สุนทรีย์อย่างข้าเจ้าต้องไป และจะพาไปดูภาพวาดที่ฝรั่งเศส.
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:34:13

horizontal rule

เรามีสโลแกนว่าจะทำธุรกิจ ..ต้องเดินทาง ปกติแล้วข้าเจ้าขี้เกียจออกนอกพื้นที่มาก จนแม่อ้อยให้ฉายาว่า จั๊กแมวออกสาด แต่เทพธิดาพยากรณ์บอกว่า หากข้าเจ้าเดินทางแล้ว ..จะดี บัดนี้ข้าเจ้าเริ่มเดินทาง ....
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:28:22

horizontal rule

ข้าเจ้าเดินทางไปเจียงแสนอย่างแสนสุข ...เหตุเพราะจะได้ไปโรงแรมอนันธารา แปลว่า ..สายน้ำไม่ไหลกลับ ...ก็ข้าเจ้าชอบใช้ชีวิตแบบเว่อร์เต็มพิกัด ...หุ้นส่วนอีกคนของข้าเจ้าอู้กรอกหูข้าเจ้าว่าจะต้องไปนั่นไปนี่ตั้งแต่ต้นปี ...ข้าเจ้าเรียกให้มันดูดีว่าเดินทางเพื่อปรับวิชชั่น
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:23:50

horizontal rule


From: - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:22:06

horizontal rule

น้องแอเจ้า ...หลีไม่ได้ใช้งานข้าเจ้าหนักแต่ประการใด ...ช่างเป็นหุ้นส่วนที่สุขสบายเสียนี่กระไร และออกอาการบรรเทิงเสียมากๆ ...ขอบคุณเจ้าที่นางเอกเป๋นห่วงข้าเจ้า.
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:17:43

horizontal rule

ขอบคุณน้องต๋อย ที่มีธรรมะให้พี่อ่านค่ะ ...เสียอย่างเดียวเน็ตพี่มีอาการอืด ...ประมาณเจ้าของ
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:14:42

horizontal rule

ข้าเจ้าปิ๊กจากเจียงแสนแล้วเจ้า ...
From: อ้อม - 25 พฤษภาคม 2547 - 21:12:19

horizontal rule

แก้ไขข้อมูลเรื่องเล่าเรื่องที่ 10 แล้วค่ะ สบายใจได้ค่ะ
From: น้องแต๋ม - 25 พฤษภาคม 2547 - 15:52:25

horizontal rule

จบแล้วนะคะ....รวบและรัด แถมตัดตอนไปก็เยอะ....กลัวยาวมากไปคนอ่านจะขี้เกียจ....และคนพิมพ์จะตาลายมากไปกว่านี้....อีกทั้งเดี๋ยวจะพากันร้องไห้เพราะแม่จันทร์เป็นเหตุ....ลืมเห็นใจและเอาใจช่วยคุณนาย ซึ่งตอนนี้ก็ยังอกหักอยู่น่ะค่ะ......ราตรีสวัสดิ์ทุกท่านค่ะ จะเที่ยงคืนอยู่รอมมะล่อ.....แล้วถ้าลูกพี่ไม่เขียนตอบกลับมานะ....จะของอนเจ้าค่ะงานนี้ !!......แล้วงานต่อไปนะคะ เตรียมไว้นะคะ คุณนายยังคงว่างงานตามปรกติ............"ดิฉัน....นักเรียนนอกค่ะ" จะตามต่อมาติดๆ ฝืนใจข่มจิตอ่านต่อไปเถิดเจ้าค่ะ....งานนี้ยัดเยียดดังเคยค่ะ...
From: คุณนายค่ะ - 25 พฤษภาคม 2547 - 13:56:48

horizontal rule

แม่หญิงนะ...............................แม่หญิงรู้ไหม.....แล้วพระเจ้าก็ยังไม่ยอมที่จะหยุดท้าทายเธอ.....เมื่อบ่ายแก่วันหนึ่ง ฉันได้รับโทรศัพย์จากเธอ...จำได้ว่าถึงแม้จะเป็นน้ำเสียงที่เธอพยายามให้เป็นปรกติที่สุดก็ตามที แต่ก็รู้ได้ว่า มันมีบางสิ่งอย่างที่ปนมากับน้ำเสียงนั้น....เธออาจจะไม่ได้ร้องไห้หรือคร่ำครวญ แต่ก็รู้ได้ว่า มันคือความเจ็บปวดอีกครั้งที่เธอจะต้องได้เจอกับมันอีก หลังจากที่เคยเจอมาหลายต่อหลายครั้งก่อนหน้านี้....แต่ครั้งนี้มันอาจจะแตกต่างกับหนที่แล้วๆมา เพราะมันหาใช่แต่ลำพังตัวเธอเองไม่ แต่มันพ่วงเข้ากับอีกสองชีวิตอันเป็นสิ่งที่เธอรัก.......เธอกับสามีก็ได้มาถึงซึ่งเวลาของการหันหลังให้แก่กัน....ถึงเธอไม่ได้บอกเล่าถึงรายละเอียดมากมายกับสิ่งที่เกิดขึ้น....แต่ก็รู้ได้ว่าครั้งนี้สาหัสกว่าทุกครั้งก็ว่าได้ สาเหตุครั้งนี้มาจากเขา....เขาที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของลูกของเธอ เขาที่เธอหวังจะหยุดทุกอย่างไว้ด้วยกัน...ฉันรู้ว่าเธอท้อแท้ เหนื่อยสุดกำลัง แต่เธอก็ต้องฝืนใจอย่างที่สุด เพื่อไม่ให้ตัวเองได้ล้ม ก็เพียงเพราะเด็กชายอีกสองคน.....หากเป็นเหมือนแต่ครั้งก่อน เธอก็คงแค่เพียงเดินหันหลังให้กับทุกอย่าง แต่หนนี้มันยู่งยากและวุ่นวายมากมายเกินกว่าคิด แม้ฉันเองอยากจะได้ให้กำลังใจเธออยู่ไกล้ๆ แต่ก็ทำไม่ได้ด้วยภาระที่มากมีรัดตัว....ก็คงให้เธอได้แค่กำลังใจ และความเชื่อมั่นในตัวเธอว่า จะผ่านพ้นเหตุการณ์ในครั้งนี้ไปด้วยดี...........................//................ฉันเองไม่เคยเชื่อว่าชีวิตของคนเรานั้น จะพบหรือจะประสพแต่สิ่งที่ร้ายไปทุกเมื่อ ฉันเองเชื่อนักเชื่อหนา กับคำที่คนเขาพูดว่า.....เมื่อมีพายุพัด ฟ้าฝนกระหน่ำซัด .....ฟ้าหลังพายุฝน มักจะสว่างและงดงาม.....ฉันเองเชื่อในวิถีชีวิตของคนเราว่า มันเป็นวัฐจักรที่มักมีขึ้นและมีลง....มีร้ายมีดีผสม......ฉันเองก็ได้รับข่าวจากเธอมาโดยตลอดหลังจากนั้น....ซึ่งก็ดีใจที่ว่า อย่างน้อยเธอเลือกที่จะให้ฉันได้เป็นเพื่อนเธอในยามยากของเธอ.............มาถึงวันนี้.....พายุฝนของชีวิตของเธอก็คงแบบว่า ได้พัดผ่านพ้นไปแล้ว เธอกำลังจเริ่มบทใหม่ของชีวิตอีกครั้ง....บางคนอาจจะคิดว่าเธอไม่ยอมเข็ดขยาดกับชีวิตคู่.....ฉันคิดว่าตัวเธอคงจะเป็นผู้รู้ดีที่สุดมากกว่าใคร.......กับความรักครั้งใหม่....ครอบครัวใหม่ ในครั้งนี้.......ฉันเองก็ได้แต่หวังว่า ความรักของเธอในหนนี้ คงจะเป็นความรักบทสุดท้าย ที่เขาและเธอต่างให้ได้แก่กัน....จากชีวิตและประสพการณ์ทั้งหลายที่ผ่านมา ทั้งของเขาและของเธอเอง....ฉันเองก็เป็นนักอ่านนวนิยาย และก็ชอบที่จะให้เรื่องราวจบแบบ Happy Ending .....ฉันคิดว่าเธอของเราน่าจะได้มาถึงสุดปลายของความฝันก็ในครั้งนี้.......และที่สำคัญเธอได้เจอแล้วกับคนที่เธอเต็มใจ และให้ความรักแบบหมดหัวใจ ซึ่งก็คงได้แก่เด็กชายวัยหนุ่มน้อยของเธอทั้งสองคน...................แล้วทีนี้แม่หญิงก็คงได้รู้แล้วละนะว่า......"กว่าจะมีวัน.....จันทร์จะได้ฉาย" น่ะมันมีความเป็นไปและเป็นมาอย่างไรบ้าง........................คิดถึงแม่หญิงเสมอ..........จาก....เพื่อนแม่หญิง
From: คุณนายค่ะ - 25 พฤษภาคม 2547 - 13:49:00

horizontal rule

แม่หญิงนะ.....คงจะไม่ว่ากันนะถ้าฉันจะขอรวบรัดตัดตอน ขอเล่าเรื่องเธอให้ถึงตอนจบโดยเร็ว ก็ด้วยเกรงว่าจะขาดตอนเป็นห้วงๆ ไปดังเช่นครั้งที่ผ่านมา อีกทั้งเรื่องราวจะไม่ประติดประต่อกันให้แม่หญิงได้ปวดหัว.................แล้วเธอของเราก็ได้เริ่มต้นอีกครั้ง บทใหม่ของชีวิตเธออีกหนหนึ่ง......เมื่อวันหนึ่งฉันได้รับโทรศัพท์จากเธอ อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว รู้ข่าวมาล่วงหน้า...เธอบอกว่าตอนนี้เธอมาอยู่ที่ฮาวาย มาพักกับเพื่อนที่เคยทำงานด้วยกันที่โรงแรมที่เมืองไทย ซึ่งฉันเองก็เคยได้รู้จักมาก่อนเช่นกัน...ตอนนี้เขาเป็นเจ้าของร้านอาหารไทยอยู่ที่นั่น....เธอไม่บอกฉันถึงเหตุและผลที่แน่ชัดของการเดินทางมาฮาวายในครั้งนั้น บอกแต่เพียงว่าต้องการมาพักผ่อน ฉันเองก็ด้วยรู้จักเธอมานานก็พอจะเข้าใจว่ามันคงจะมีอะไรที่มากไปกว่าการมาพักผ่อนเป็นแน่....แต่ก็ช่างเถอะฉันคิดว่าเราก็ต่างโตพอที่จะคิดและตัดสินใจกับชีวิตของเราด้วยตัวของเราเองได้แล้ว แต่ก็พอจะเดาได้ถึงเหตุผลได้แต่ก็ไม่อยากที่จะซักไซร้เธอให้มากเรื่อง...เธอเริ่มต้นที่จะต้องนับเลขหนึ่งใหม่อีกครั้ง และเงินที่มีติดตัวมาไม่มากนัก เพราะคิดว่าสามีของเธอคงไม่เห็นด้วยกับการเดินทางมาฮาวายในครั้งนี้ของเธอ.....หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็ได้ข่าวมาจากเธอว่า เธอได้พบกับใครคนหนึ่ง ซึ่งเธอคิดว่าเธอรักเขา และพร้อมที่จะมีครอบครัวกับเขา....และสำหรับในครั้งนี้ ดูเหมือนเธอจะได้มีครอบครัวที่เรียกว่าสมบูรณ์แบบ...แบบที่ว่า มี พ่อ แม่ ลูกชายอีกสองคน พร้อมด้วยการลงหลักปักฐานที่มั่นคง มีบ้าน มีงานมั่นคง แถมด้วยความรักและเอ็นดูจากพ่อและแม่ทางฝ่ายสามี....ทุกอย่างดูจะลงตัวในคราวนี้....และอาจจะเป็นแบบที่ว่า เธอคิดว่าเธอเหนื่อย และเพียงพอแล้ว หรืออาจไม่ต้องการที่จะบินล่องท่องฟ้าดังเช่นที่เป็นมาอีกต่อไป....เธอหวังจะสร้างรังที่มั่นคงและอบอุ่น....เธอมีความรักให้กับคนรอบกาย พร้อม ความอดทนและเสียสละ มีความเข้าใจกับทุกคนที่เธอรัก หวังไว้ว่าครั้งนี้จะเป็นบทสุดท้ายเสียที.......................ฉันเองก็คิดว่าแม่หญิงเองก็คงเอาใจช่วยเธอเช่นเดียวกับฉันใช่ไหม......................
From: คุณนายค่ะ - 25 พฤษภาคม 2547 - 13:07:44

horizontal rule

เชียร์ค่ะเชียร์ ใครก็ได้ที่คิดว่ารักประเทศไทยอย่างแท้จริง...ดิฉันเอาใจช่วย แต่ก็ยังอยากเห็นคุณอภิรักษ์(คิดว่าใช่นะ) มาเป็นขวัญใจสาวแก่ แม่ม่าย และไม่ม่าย กอทอมอเหมือนกันค่ะ...เพราะเธอดูดี แถมน่ารักอีกต่างหาก ....ดิฉันเป็นโรคเดิมแก้ไม่เคยหายติดนิสัยชอบคนดูดีน่ะค่ะ.....ใครจะว่าไงก้อช่างเถอะค่ะ...ตัวน่ะมันพอจะห้ามไหว แต่ใจนี่ซิห้ามลำบากซะเหลือเกิน....//.....แล้วเมื่อไรนักรัก แฟนกิ๊ก นางมาร นู๋ติ๋ม แม่นางแหว้นจะกลับทำเนียบซะทีคะ.....ส่วนคุณน้องอ้อมอีกเช่นกัน....เชียงแสนน่ะกลับถึงบ้านหรือยังคะ
From: คุณชาลา - 25 พฤษภาคม 2547 - 12:11:03

horizontal rule

25 พฤษภาคม 2547...........................แม่หญิงที่รักนะ..............ตั้งใจว่าจะเล่าเรื่องเพื่อนเราคนนี้ให้จบในเร็ววัน เพราะยังมีแบบว่าอยากจะบอกเล่าอะไรๆให้แม่หญิงได้ฟังอีกหลายต่อหลายเรื่อง ด้วยก็ไม่ได้เจอกันมาแสนนาน.......ต่อเรื่องของเธอจากครั้งที่แล้ว อันเป็นว่าเธอได้แต่งงานแต่งการเป็นที่เรียบร้อยกับเขาคนดีคนนั้น....ก็คงเป็นอีกประมาณสองปีเห็นจะได้ กระมัง ฉันเองก็มัวแต่ยุ่งกับชีวิตของตัวเอง ไม่ได้ติดต่อกับเธอมากหลังจากนั้น...จนกระทั่งได้มีโอกาสกลับไปเมืองไทยเป็นหนแรก จึงได้มีโอกาสพบเธออีกครั้ง....เธอดูเหมือนจะมีความสุขดีจากภายนอก แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้สึกได้ด้วยเพราะรู้จักเธอมานาน และได้ไกล้ชิดกับเธอมากที่สุดในช่วงเวลาหนึ่ง...มีบางสิ่งบางอย่างที่ถูกปิดบังไว้ กับบางสิ่งที่ฉันคิดว่าเธอสับสน แต่ด้วยความที่เธอเป็นคนแบบชอบให้คนอื่นคิดว่าเข้มแข็ง จึงไม่พูดไม่แสดงอะไรออกมา....ฉันก็ได้แต่เพียงสงสัยก็เท่านั้น.....อีกเพราะว่า ดูจากภายนอกทั่วๆไป เธอมีทุกสิ่งอย่างที่คนทั่วไปพึงจะมี(หรืออาจจะมีมากกว่าคนทั่วไปเสียด้วยซ้ำ).....บ้านเรื่อนไทยไม้สักหลังใหญ่....อีกทั้งศาลาเรือนไทยติดลำน้ำปิง....คนงาน คนสวน คนรับใช้ แม่บ้าน รวมไปถึงยามรักษาการตลอด 24 ชั่วโมง มีเงินสดในตู้เซฟให้เธอได้ใช้ตามแต่ใจจะนึก และสามีที่รักเธอมากนักหนา....หลายคนอาจอิจฉา หลายคนอาจจะคิดว่าเธอช่างโชคดีเสียกระไร.....แต่โชคชะตาก็ไม่ค่อยจะหยุดยั้ง ที่จะเล่นบทที่ไม่ค่อยจะตลก.....สิ่งหนึ่งที่เธอไม่สามารถให้กับสามีอันเป็นสิ่งที่เขาปรารถนา คือทายาทเพื่อจะได้สืบต่อสมบัติพัสฐานของเขา ถึงแม้เธอจะพากและเพียรมากซักเท่าไร ก็ดูเหมือนว่าจะไร้ผล....และอีกบางสิ่งที่เธอให้กับเขาไม่ได้ และเธอเท่านั้นที่จะรู้..........//...........หากครั้งหนึ่งฉันเปรียบเธอเป็นเช่นดังนก พบกันครั้งนี้ฉันก็ยังรู้สึกว่าเธอก็คงยังเป็นนกน้อยสีสวย ที่รายล้อมไปด้วยสิ่งสวยงาม....เพียงแต่เธอถูกกักขัง กักขังจากอิสระภาพ ที่เธอยังคงหวังจะได้บิน......คราวนี้เธอเป็น "นกน้อยในกรงทอง" ....สิ่งที่เธอถูกจำกัดคือเสรีภาพที่จะได้บินท่องฟ้า....หากจะไปที่ไหนหรือกับใคร เธอจะต้องได้รับอนุญาตจากเขาก่อนทุกครั้ง....ประตูไม้สูง กำแพงใหญ่สองชั้น จะเป็นด่านเข้าออกที่ยามรักษาการต้องรายงานให้กับเขาได้รับทราบ......แล้วในที่สุด เธอก็ได้ตระหนักดีว่า นั่นไม่ใช่ชีวิตแบบที่เธอต้องการ....ถึงเขาคนดีคนนี้จะมีรักให้กับเธออย่างมากมาย และถึงแม้ตัวเธอจะพยายามที่จะรักเขาคนนี้ แต่ดูเหมือนความพยายามนี้ดูจะไร้ผล เธอไม่สามารถรักเขาได้อย่างที่ใจหวัง.........อิสระภาพและใครอีกซักคน และ something is missing....บางสิ่งบางอย่างที่ได้ขาดหาย เป็นบางสิ่งบางอย่างที่เธอยังต้องการที่จะค้นหา หรืออาจจะเป็นใครซักคนที่เธออยากให้ความรักได้อย่างหมดหัวใจ.....ให้ได้มากเท่ากับคนๆหนึ่งที่เธอเคยรักมากหนักหนาคนนั้นกระมัง ................(ต่อตอนหน้านะคะ)
From: คุณนายค่ะ - 25 พฤษภาคม 2547 - 12:02:51

horizontal rule

เธอแสดงความคิดออกมาเกี่ยวกับการใช้คนขับรถแท็กซี่ สามล้อ(คงหมายถึงสามล้อเครื่อง) และรถ "ตุ๊กๆ"(น่าจะเรียกว่าสี่ล้อเครื่องเหมือนกัน) ให้เป็นสายตรวจอาสาสมัคร ช่วยเป็นหูเป็นตาให้ความปลอดภัยแก่ชีวิตและทรัพย์สินของคนกรุงเทพฯ//////////////////////////////// คุณปวีณากำลังจะสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และเธอได้เสนอความคิดที่ว่านี้เป็นนโยบายเร่งด่วน เธอเรียกนโยบายนี้ว่า "นโยบายเร่งด่วนสำหรับแท็กซี่ สามล้อ และตุ๊กๆ สว่าง 24 ชั่วโมง สะดวก 24 ชั่วโมง ปลอดภัย 24 ชั่วโมง" ชื่อนโยบายออกจะยาวไปหน่อย แต่อีตรง "สว่าง สะดวก และปลอดภัย 24 ชั่วโมง" นั้น เข้าท่าดีครับ ผมชอบ//////////////////////////////////////////////////// ที่ผมชอบยิ่งกว่าชื่อเสียอีกคือ รายละเอียดของนโยบาย คุณปวีณาบอกว่า(ถ้าเธอได้รับเลือกเป็นผู้ว่าราชการ กทม.) เธอจะรับผู้ขับขี่รถทั้งสามประเภทซึ่งมีจำนวนถึงหนึ่งแสนคนเป็นอาสาสมัคร ทำหน้าที่รายงานเหตุร้ายที่พบเห็นต่อศูนย์วิทยุสื่อสารของ กทม. ที่จะตั้งขึ้นและเปิดทำการ 24 ชั่วโมง เพื่อระงับเหตุที่ได้รับรายงาน ศูนย์วิทยุสื่อสารของ กทม.นี้ จะเชื่อมโยงกับศูนย์วิทยุของอู่รถแท็กซี่ซึ่งมีเครื่องรับส่งวิทยุอยู่แล้ว รถแท็กซี่ส่วนบุคคล(สีเขียวเหลือง) จะได้ใช้บริการศูนย์วิทยุสื่อสารของ กทม.นี้ฟรี/////////////////////// ถ้าใครคิดว่าคุณปวีณาคิดสั้นๆ เพียงแค่นั้นก็ผิดถนัด เพราะคุณปวีณาคิดไปไกลกว่านั้น คือจะให้ กทม.จัดกองทุนสวัสดิการประกันอุบัติเหตุ การศึกษาของบุตร และการรักษาพยาบาลในโรงพยาบาลที่สังกัด กทม. ให้แก่คนขับรถที่เป็นสายตรวจอาสาสมัครด้วย
From: ปู - 25 พฤษภาคม 2547 - 11:53:26

horizontal rule

น้องเเอจ๋า ปูเป็นโรค ภูมิเเพ้ ถ้าไม่เป็นผื่นเป็นคัน ก็เป็น หายใจไม่ออก ทุกวันนี้ กินยาเเก้เเพ้ ที่หมอให้ วันละเม็ด วันไหนทำลืมลืม ไม่กินมัน ผื่นคันก็จะมาเตือน ปูว่า คงไม่พ้น อาหารการกิน เเละการออกกำลัง เเหละ ประกอบกับอายุมาก เเบบเจ้าลูค้สไง หน้าตาไม่เคยเปลื่ยน แต่ตาแทบไม่ทำงานแล้ว เวลาพาเดินต้องคอยระวัง ไม่ให้ชนอะไร หมอแนะนำให้ใส่เลนส์ ราคา ๓๐๐๐ กว่า ยูโร จายกอดลูคัส แล้วกระซิบว่า เดินระว้งๆ เอานะลูก เราต้องเก็บเงินส่งน้องอเล็กซ์เรียน
From: ปู - 25 พฤษภาคม 2547 - 10:47:01

horizontal rule

ความจริงแล้ว"บันทึกถึงเพื่อน" น่ะได้ทำการดร๊าฟเรื่องเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้วนะคะ....แต่ติดตรงที่ว่าตอนพิมพ์นี่แหละค่ะ.....เดี๋ยวคืนนี้จะกัดฟันพิมพ์อีกซักตอน...แต่ตอนนี้ขอไปส่งลูกชายจอมซ่าร์วาดลวดลายคาราเต้คิดก่อนนะคะ
From: คุณนายค่ะ - 25 พฤษภาคม 2547 - 9:27:33

horizontal rule

วันนี้เปิดเวปป์เป็นครั้งที่ห้าเจ้าค่ะ...เพราะว่าไม่มีอะไรทำเป็นแก่นสาร....ตามประสาคนทุกข์เพราะอยู่เปล่าๆ
From: คุณชาลา - 25 พฤษภาคม 2547 - 9:23:36

horizontal rule

ข้อเจ็ด ไปทำงานก่อนจะถูกพิจารณาค่ะ สวัสดี
From: จันทร์จ๋า - 25 พฤษภาคม 2547 - 7:12:53

horizontal rule

ข้อหก ถึงน้องต๋อยน้องพี่แต๋มค่ะ เห็นด้วยกับพี่ปูกับพี่ลูกพี่ที่จะโอนน้องต๋อยเข้ามาอยู่รุ่น 8-1 เท่ากับ 7 น่ะค่ะ เพียงแต่ว่า รุ่น 8 เค้าจะว่าเอาหรือเปล่าเนี่ย
From: พี่น้องแอร์ค่ะ - 25 พฤษภาคม 2547 - 7:11:55

horizontal rule

ข้อห้า ที่ลืมไม่ได้เป็นอันขาด ถึงแต๋มค่ะ เรื่องที่เขียนมาเกือบ 20 เรื่องนั้น สนุกมาก ความจำดีจัง เก็บรายละเอียดเก่งและสำนวนน่าอ่าน น่าติดตามค่ะ ขอบคุณอีกทีที่อาสาทำหนังสือรุ่นไห้แก่พวกเรา หากอยู่ใกล้กันจะอาสาช่วยปลุกปล้ำหนังสือนะคะ ขัดตรงที่อยู่ไกล จะช่วยอะไรคงจะไม่ถนัด แต่ขอบอกว่า ไม่ทอดทิ้งแน่ค่ะ เอาใจช่วยละกัน ดีมั๊ย ดีมั๊ย
From: จันทร์เจ้าขา - 25 พฤษภาคม 2547 - 7:06:37

horizontal rule

ตอบคุณจันทร์ซะก่อนนะคะ....ก็เป็นเพราะว่าไม่รู้จะไปไหนดี universal studio น่ะใกล้ที่สุดแล้ว และเราอาจคำนวนแล้วว่าถูกตังเป็นที่สุด....//....แล้วก้อเห็นด้วยกับคุณจันทร์ที่ว่าคุณนายขอที่เยอะๆ เพราะบ้าทำสวนดอกไม้ อันนี้ซีเรียสนะจ้ะ เพราะยังอยากจะมีอะไรนิดหน่อยไว้ที่เชียงใหม่บ้านเกิดเมืองนอน ตอนที่ไม่มีโครรับเลี้ยง เพราะไม่เคยจะหวังให้ลูกหลานดูแล ตามแบบฉบับอเมริกันชนทั้งหลาย......//......วันนี้ขี้เกียจตัวเป็นขนค่ะ....ลากเล้ยลากเต่ยไปมา ความจริงมีอะไรต้องทำอยู่เหมือนกัน แต่ขี้ค้านค่ะ
From: คุณนายคนงามงด - 25 พฤษภาคม 2547 - 6:25:31

horizontal rule

Dear Mae Ying Poo....thank you for your thoughfulness....really appreciate your love and care ja......sounds you are at the peaceful moment and big growing !!
From: Khun Chala - 25 พฤษภาคม 2547 - 6:14:43

horizontal rule

ข้อสี่ ถึงลูกพี่ อย่าลืมนู๋นะ เวลาที่เริ่มโครงการบ้านของหมู่เฮาน่ะค่ะ ของนู๋ไม่เอาเนื้อที่เยอะ ไม่ชอบเล่นกับดินน่ะค่ะ เอาบ้านติดกับนู๋ชาลานะ รายนั้นเขาชอบทำสวน ปลูกดอกไม้ นู๋ก้อขอชมสวนของคนข้างบ้านไปละกัน
From: จันทร์เจ้า - 25 พฤษภาคม 2547 - 5:53:38

horizontal rule

ข้อสาม ถึงคุณปูค่ะ เป็นห่วงปูน่ะค่ะ ที่ว่า หายใจไม่ค่อยได้น่ะ ปูไปให้หมอตรวจแล้วยัง ถ้ายัง ช่วยไปหาหมอหน่อยได้มั๊ย แล้วรายงานผลด้วย ถ้าไปมาแล้ว หมอว่าเป็นอะไร ถามเพราะเป็นห่วง เป็นห่วงเพราะรัก รักเพราะเป็นเพื่่อน เป็นเพื่อนเพราะทำบุญร่วมกันมาแต่ชาติปางก่อน ตอบด้วย ห้ามไม่ตอบ
From: จันทร์กระจ่าง - 25 พฤษภาคม 2547 - 5:49:46

horizontal rule

ข้อสอง ถึงคุณนายชาลาค่ะ กราบที่อกจิ้มลิ้มของคุณนายนะคะ ที่กรุณาไห้โอกาสนู๋ได้เกิดเป็นนางเอกเรื่องสั้นหลายตอน อ่านแล้วก้อปลาบปลื้มที่คุณนายช่างเก็บรายละิเอียดที่ดีๆไว้มาแบ่งปันให้เพื่อนอ่าน ส่วนอันนี้ที่มันไม่ค่อยจะดีจะงาม ก้อละไว้ในฐานที่เข้าใจ น่ารักน่าหยิกจริงๆค่ะ เดือนหน้าขอกอดเต็มรักหนึ่งทีนะคะ ที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใดคือช่วงที่ระทมทุกข์ นู๋ยังสุดแสนจะโชคดีที่มีคุณนายเป็นเพื่อนรักคอยซับน้ำตาให้ นับว่าเป็นบุญของนู๋เหลือเกินที่มีเพื่อนที่ดีที่หนึ่งเลยในขณะนั้น จำวันที่น้ำตานู๋ไหลแบบหยุดไม่ได้วันนั้นที่ Universal Studio ได้ไหม นู๋ไม่เคยเสียใจอะไรขนาดนั้นมาก่อน ไม่เคยร้องให้อย่างที่หยุดไม่ได้อย่างนั้นมาก่อนเลยจริงๆ คิดแล้วก็ดีใจที่ผ่านช่วงนั้นมาได้เน๊าะ ไม่เข้าใจอยู่อย่างเดียวว่า ทำไมเราถึงเลือกไปร้องไห้ที่ Universal Studio??? ที่อื่นมีถมเถไม่ไป คุณนายตอบได้ไหมคะ
From: จันทร์กระจ่าง - 25 พฤษภาคม 2547 - 5:32:41

horizontal rule

ก่อนอื่นต้องขออภัยมณีศรีสมุทรสุดสาครมา ณ ที่นี้ หากเรื่องของสปีดดี้ำ เจ้านกปากไม่มีหูรูดได้สร้างความปั่นป่วนและงุนงง ให้กับวงการเวปบอร์ด ข้าเจ้าคุยกับสปีดดี้อย่างเปิดอกไปแล้วว่า ใครหลายคนที่ไม่ได้ติดตามเวปบอร์ดแบบใกล้ชิด อาจเกิดการเข้าใจผิดและอาจรับไม่ได้ อธิบายต่อไปว่า ความรัก ความคิดถึงที่มันมีให้คุณผู้ชายของข้าเจ้าน่ะ เป็นความรู้สึกที่สมควรเก็บไว้เป็นการส่วนตัว ไม่ควรเอามาเปิดเผยในที่สาธารณะชน พร้อมทั้งคาดโทษไว้ว่า หากเข้ามาโพสอะไรไร้สาระในเวปบอร์ดอีก จะถูกหมักด้วยกระเทียมพริกไทยแล้วทอดไห้กรอบ
From: จันทร์แจ่มฟ้า แม่สปีดดี้ - 25 พฤษภาคม 2547 - 5:17:40

horizontal rule


From: - 25 พฤษภาคม 2547 - 3:46:50

horizontal rule

Pretty Chala , may I clap my hands first , love & respect from a bottom of my heart , and go to check your eyes !!!!!! please.
From: poo - 25 พฤษภาคม 2547 - 1:03:03

horizontal rule

ต๋อยเจ้า บ่ต้องจริงจังนักเน่อ กับโครงการ ร้อยล้านของเรา บางทีเรื่อง ดวงส่งออก ของตัวเอง อาจได้ทำกับ งานของจายก็ได้ เเละเรื่อง ดูเเลกัน บ่ต้องขอบคุณหลาย เพื่อนฝูงกัน ที่สำค้ญ อย่าลืมเก็บ ข้อมูล มาเล่าขวัญ (ด้วยรัก ) ให้กันฟังอีก นะจ๊ะ
From: ปู - 25 พฤษภาคม 2547 - 0:55:48

horizontal rule

ลูกพี่ที่รักนะคะ พร้อมแปนคลับ....วันนี้คุณนายป่วยนะคะ เป็นไข้หวัดจริงๆ แถมด้วยโรคอันไม่พึงประสงค์คือ "สายตา"ค่ะ มันเริ่มเรรวนค่ะ...พร่ามัวเป็นบางครั้ง สงสัยแบบว่าต้องใส่แว่นตาเสียแล้วละ.....แต่ก็ได้มีความพยายามเป็นอย่างยิ่ง ต้องตบมือให้คุณนายนะคะ ที่เพียรพิมพ์จนจบบทนี้น่ะ.....นี่ยังมีอีกสี่ห้าบทนะคะถึงจะจบ จะพยายามรวบรัดตัดตอนลงบ้างกลัวคนขี้เกียจอ่านค่ะ
From: คุณนายค่ะ - 25 พฤษภาคม 2547 - 0:54:26

horizontal rule

แม่หญิง...................เกรงว่าจะขาดตอนไปซักนิดก็เลยขอเล่าต่ออีกซักเล็กน้อยก็แล้วกันนะ......คราวนี้ก็ค่อนข้างจะเป็นตอนสำคัญซักเล็กน้อย เกี่ยวกับ"ความรัก" ของเธอ....ฉันเข้าใจว่าความรักของเธอในคราวนี้ มันอาจจะเป็นความรักที่แท้จริง และค่อนข้างจะจริงจัง เธอของเราได้พบกับ"เขา"...เขาที่เธอคิดว่าได้รักมาก รักแท้ จริงจัง และจริงใจ ทำนองนั้น เขาเป็นแบบคนที่เธอได้เสาะแสวงหามาเป็นเวลาที่นานแสนนาน เป็นคนที่เข้าใจ เป็นสิ่งที่เติมส่วนที่ได้ขาดหายไปจากชีวิตของเธอ.....ฉันเองก็พลอยดีใจไปกับเธอด้วยกับการที่เธอจะได้มีใครซักคนที่เธอสามารถจะพึ่งพิงได้เมื่อยามที่เธอจะต้องการมีใครซักคนหนึ่ง.....แต่ถีงอย่างไร โชคก็ไม่ยอมจะเข้าข้างเธอนัก......เพราะเป็นแบบว่าผู้ใหญ่กีดกัน ไม่เห็นงามเห็นควรด้วย เหตุผลหนึ่งอาจจะเป็นเพราะ เห็นเธอของเราเป็นผู้หญิงค่อนข้างจะสมัยใหม่เกินไปอยู่ซักหน่อย อะไรทำนองนั่น..... "เขา"ของเธอจำต้องเลือกระหว่าง"เธอ" และ"ครอบครัว"......ซึ่งก็พอจะเข้าใจว่าเขาต้องเลือกอันใดอันหนึ่ง.....ตอนนั้นฉันเองก็ไม่ได้ติดตามเธอไกล้ชิดมากนักว่ามีอะไรเกิดขึ้นอีก จนมาได้รับข่าวว่าเธอตัดสินใจที่จะเดินทางไปต่างประเทศ ด้วยหลายๆเหตุและผล และเขาของเธอก็คงเป็นเหตุผลอันหนึ่งด้วยเช่นกัน...(แล้วจากนั้นอีกสองปีให้หลังฉันก็ได้มีการเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าติดตามเธอไป เพื่อต้องการที่จะเป็นนักเรียนนอก และเป็นนางเอกหนังน้ำเน่า หนีอาการอกชำรุด.... ซึ่งนึกถึงทีไรฉันเองยังนึกขำไม่เคยหาย กับการเป็นเด็กอ่อนหัดในตอนนั้น ซึ่งก็อาจเป็นว่าอ่านนวนิยายมากไปซักหน่อย เลยต้องทำตัวเหมือนนางเอกน่ะ).....เธอของเราในตอนนั้น รู้สึกว่าจะทำงานเป็นคนดูแลร้านพิซซา ซึ่งเป็นของคนไทยทึ่เธอได้รู้จักกับลูกสาวของเขาตั้งแต่ตอนอยู่เมืองไทย....งานของเธอก็เป็นแบบไม้จิ้มฟันยักเรื่อรบ ดูแลตั้งแต่คนทำพิซซา รับออเดอร์ ดูแลคนส่งพิซซา จ่ายตลาด และอื่นๆจิปาถะ.....ดูเธอจะเป็นการเป็นงานเป็นผู้ใหญ่มากกว่าแต่ก่อน..................แล้วที่ว่าชีวิตก็ไม่เคยได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ด้วยความที่ยังเป็นแบบว่า ไม่ทันโลกทันคน เธอก็ถูกคนที่เธอคิดว่าไว้ใจ คนที่เธอยกย่องให้เป็น"พ่อ"คนหนึ่งของเธอ เอารัดเอาเปรียบอีกจนได้ แล้วมันก็ได้เป็นอีกหนึ่งประสพการณ์ชีวิต ที่เธอจะต้องได้จดจำอีกหนึ่งบท.....เธอถูกคนๆนี้คดโกง กลั่นแกล้ง (โดยมีฉันเป็นลูกหลง ด้วยว่าพอมีเพื่อน....ทำให้เธอปีกกล้าขาแข็งทำนองนั้น)....รถของเธอถูกยึด....ถูกข่มขู่จะถูกเล่นงานด้วยอยู่อย่างไม่ถูกต้องการกฏหมาย...และอื่นๆ....และกับเงินที่เหลือติดในบัญชีไม่ถึงสามเหรียญ.....คือสิ่งที่เธอเหลือหลังจากที่อดทนทำงานกว่าวันละสิบสองชั่วโมงเป็นเวลากว่าสองปี.....แลกกับสิ่งที่เธอได้เรียนรู้ โดยเฉพาะการได้รู้ซึ้งถึงจิตใจของมนุษย์บางคน............แต่ถึงอย่างไรก็ตามเธอก็ได้มี "อัศวินม้าขาว" ยื่นมือมาโอบอุ้ม....เขาคนนี้เป็นคนที่เธอได้เคยรู้จักมักคุ้นตั้งแต่ที่เมืองไทย...เป็นคนที่ฝังจิตฝังใจกับเธอมาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบเธอ...ไม่ว่าเธอจะไปอยู่ที่ไหนแห่งใด เขาคนนี้จะคอยเฝ้าติดตามเธอให้อยู่ในสายตาของเขาโดยตลอด........แล้วเมื่อถึงเวลานี้....เวลาที่เธอติดว่าเธอหมดแล้วซึ่งทุกสิ่ง ชีวิตที่ต้องถึงจุดที่ว่าต่ำกว่าเลขศูนย์....กับการที่จะได้เริ่มต้นชีวิตครั้งใหม่ กับการที่จะได้มีครอบครัวดังเช่นคนอื่นเขา กับคนๆหนึ่งซึ่งมีพร้อมทุกอย่างให้กับเธอ เธอไม่ต้องดิ้นรนต่อสู้อย่างที่เคย ถึงแม้อาจจะไม่ได้รักเขาในตอนนี้ บางที่เธออาจจะมีรักให้กับเขาในวันข้างหน้า อีกทั้งเขาเป็นคนที่สามารถให้ความสุขสบายทุกอย่างแก่เธอ และที่สำคัญคือความรักที่เขามีและได้เก็บเอาไว้ให้แก่เธอมานาน..........เมื่อเขาให้ข้อเสนอขอเธอแต่งงานงานกับเขา.....เพื่อเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้งหนึ่ง และเพื่อทิ้งสึ่งเลวร้ายที่เคยได้เกิดณ.ต่างแดนแห่งนี้....เธอตอบตกลง และเดินทางกลับเมืองไทยและเป็นเจ้าสาวของเขาคนนี้หลังจากนั้น...................... (มีต่อนะคะ....ยังมีบทต่อไปค่ะ)
From: คุณนายค่ะ - 25 พฤษภาคม 2547 - 0:49:44

horizontal rule

ว้าย วี๋ด กรี๊ด เสียงดังคับใจ....อูย ดิฉันได้เป็นนางเอกแล้วค่า....ดีใจจังเลยค่ะ....ขอบคุณหนูแต๋ม คนที่คุณชาลายกให้เป็น คนที่แบบว่าดีและน่ารักเสมอต้นเสมอปลาย ควบคู่ไปกับลูกพี่คนดีที่หนึ่งนะคะ.....ขอบคุณอีกครั้งที่จะช่วยให้คุณชาลา (ช'ลัย) ได้เกิดเป็นนักเขียนไร้สไตย์ แบบว่าถึงอยู่ห่างไกล ถึงกายไม่ได้ซ่าร์(หนูแต๋มว่าหนูซ่าร์ ป่าวค่ะป่าว) แต่หัวใจก็ยังมีเวลาจู้ฮุกกรูค่ะ........
From: คุณชาลา - 24 พฤษภาคม 2547 - 22:52:15

horizontal rule

24 พฤษภาคม 2547...................แม่หญิงที่รัก...................ต้องขอโทษแม่หญิงด้วยนะที่ขาดหายไประยะหนี่ง ก็ด้วยว่ามัวยุ่งกับกิจธุระของเด็กๆ ด้วยใกล้จะปิดภาคเรียนของพวกเขา คนเป็นแม่อย่างพวกเราก็เลยต้องพลอยยุ่งไปกับเขาด้วย ซึ่งก็คิดว่าแม่หญิงก็คงจะเข้าใจดีเช่นกัน โดยเฉพาะชีวิตแม่บ้านในต่างบ้านต่างเมืองซึ่งไม่มีคนคอยช่วยหรือมีเด็กแจ๋วอย่างที่เมืองไทยเช่นพวกเราด้วยแล้ว.............วันนี้ฉันไปส่งเด็กๆไปโรงเรียนแต่เช้า แล้วรีบทำธุระงานบ้านให้เสร็จ เพราะตั้งใจไว้แล้วว่าวันนี้จะส่งข่าวมาถึงแม่หญิงให้จงได้....วันนี้อากาศกำลังพอดีไม่ร้อนหรือหนาว ดอกไม้ในสวนหลังบ้านของฉันแข่งกันบานสะพรั่ง พวกนกทั้งหลายก็เลยมาแข่งกันส่งเสียงกัน....มันก็เป็นความสุขเล็กน้อยของคนไกลบ้านอย่างฉันที่ยังจะมีอะไรๆให้ได้เป็นความสุขส่วนตัวอย่างเต็มที่ยามที่สามีและเด็กๆไม่อยู่บ้าน.....นึกย้อนไปเมื่อกว่าสิบแปดปีที่แล้ว ตอนที่ฉันได้เหยีบย่างแผ่นดินนี้เป็นหนแรก ด้วยครั้งนั้นก็คงมีแต่เพียงกระเป๋าสัมภาระใบใหญ่สองใบ ฉันเองไม่เคยนึกเคยฝันว่าตัวเองจะผันมาเป็นพลเมืองอเมริกันถาวรดังเช่นในตอนนี้....ตอนนั้นก็เธอของเราอีกนั่นแหละที่เป็นคนมารับฉันที่สนามบิน ก็ดีใจที่ได้พบเพื่อนเก่าเพื่อนเกลอ ที่ไม่ได้เจอมากว่าสองปีภายหลังจากที่ฉันกับเธอต้องมาพบกันอีกครั้งหลังจากจบจากมหาวิทยาลัย....จำได้ว่าตอนนั้นฉันมีความรู้สึกว่าอยากทำงานโรงแรมอย่างใหญ่หลวง ก็เลยทำการหว่านใบสมัครไปทั่วทุกโรงแรมในบ้านเรา แล้วก็ได้มีโอกาสเข้าทำงานที่โรงแรมแห่งหนึ่งใจกลางเมือง แล้วที่ว่าโลกมันกลมก็คือ เธอของเราก็ทำงานเป็นดีเจ นักเปิดแผ่นเพลงอยุ่ณ.โรงแรมแห่งนี้ แล้วฉันก็มาเป็นนักโฆษณาประชาสัมพันธ์ ดังนั้นงานของฉันและของเธอก็ต้องเกี่ยวข้องกันโดยตรงเข้าให้อีกก็เลยได้มีโอกาสได้รับรู้และเห็นชีวิตและความเป็นไปของเธออีกครั้งหนึ่ง...................(ต่อตอนต่อไปนะคะ)
From: คุณนายค่ะ - 24 พฤษภาคม 2547 - 22:35:13

horizontal rule

Pooเจ้า เพื่อนที่ให้ตามหาเขาออกไปนานแล้ว ตอนนี้ให้เพื่อนตามให้อยู่ ได้ข่าวยังไงแล้วจะเมล์ไปหา ต๋อยกลับมาถึงกรุงเทพฯ เมื่อวานนี้ ขอบคุณ Poo และ Jay มาก ที่เทคแคร์ต๋อยและครอบครัวเป็นอย่างดี
From: TOY - 24 พฤษภาคม 2547 - 21:08:24

horizontal rule

น้องต๋อยครับ ไม่รู้ว่ารุ่น8เค้าลิงค์เพียบแล้ว เรามันเชยเอง อิอ อายจัง แล้วจะขอคุณแป้นทำลิงค์อย่างเค้าบ้าง จะได้ดูกลมกลืนหน่อย
From: ถวัลย์ - 24 พฤษภาคม 2547 - 21:07:28

horizontal rule

น้องต๋อยครับ เรามาแลกลิงค์กันดีไหม ไหนๆรุ่น7กับรุ่น8ก็จะทำงานชมรมด้วยกันแล้ว ควรจะแลกลิงค์กันเพื่อเสริมสร้างสัมพันธภาพระหว่างรุ่นให้ก้าวหน้าไปอีกขั้น แต่webของรุ่น7คงต้องรอให้คุณแป้นทำลิงค์ให้(รุ่นนี้ทำเองไม่เป็นครับ) และถ้ารุ่น8สะดวกก็ใส่ลิงค์ของรุ่น7ไปได้เลย ไม่รู้ดีไหมเอ่ย?....///...พออ่านเรื่องเล่าของแต๋มแล้วต้องร้องโอ้โฮ แบบนี้มวยซุ่มชัดๆ เห็นนิ่งเงียบอยู่ตั้งนาน พอโผล่ออกมาทีก็เป็นชุดใหญ่เลย ชอบมากครับ คราวนี้เชื่อได้ว่าครบสามสิบเรื่องก่อนวันงานแน่นอน ขอบคุณน้องต๋อยอีกที เก่งแบบนี้สงสัยจะต้องช่วยงานรุ่น7อีกยาววววแน่
From: ถวัลย์ - 24 พฤษภาคม 2547 - 21:01:01

horizontal rule

พี่คำปูคะ รุ่นเจ็ดกับรุ่นแปดก็พี่น้องกันนะคะไม่ทิ้งกันอยู่แล้วค่ะ ฝากเวปรุ่นแปดบ้าง มีเวปลิงค์ให้คนไกลบ้านฟังรายการวิทยุของเมืองไทยด้วยนะคะ รวมถึงเวปธรรมมะเอาใจพี่อ้อมด้วย เวปนิตยสาร หนังสือพิมพ์ ให้ทุก ๆ คนได้อัพเดทตัวเองแบบสบาย ๆ (ทุกเช้า) นอกจากนี้ยังแวะเยี่ยมรุ่นพี่รุ่นน้องผ่านเวปรุ่นแปดได้ค่ะ และอีกมากมายสำหรับทุกคนทุกอารมณ์ เพศ ทุกสถานภาพและทุกวัยค่ะ แวะไปที่ http://www.thai.net/stcmu8 นะคะ(ไม่โฆษณาเท่าไรเลยค่ะ)
From: ต๋อย - 24 พฤษภาคม 2547 - 18:24:45

horizontal rule

เอเอฟพี - คนรักนกฟังทางนี้ กลุ่มพิทักษ์นกแก้ว "เวิลด์แพร์รอททรัสต์" ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อังกฤษ กำลังจะจัดจำหน่ายดีวีดีสำหรับนกแก้วโดยเฉพาะ เนื่องในโอกาสวันนกแก้วโลก วันที่ 31 พฤษภาคม ///////// "พอลลี วิชัน" เป็นดีวีดีความยาว 80 นาที ที่ผลิตขึ้นสำหรับนกแก้วที่ถูกเลี้ยงในบ้านโดยเฉพาะ เจมี กิลาร์ดี นักชีววิทยาผู้สร้างภาพยนตร์นี้เชื่อว่า ดีวีดีดังกล่าวจะช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิตของนกน้อย ที่วันๆ ได้แต่จ๊ะจ๋าอยู่ในกรงได้ /////// "เราอยากทำหนังให้นกที่ต้องอยู่ในกรงดู มันจะได้หายเบื่อไปบ้าง" กิลาร์ดีบอก และเผยว่า "นกแก้วเป็นสัตว์ที่ฉลาดมากๆ นะ พวกมันอ่อนไหวและเป็นสัตว์สังคม ฉะนั้นถ้าไม่มีสิ่งเร้าอะไรมันก็จะเบื่อ หรือไม่ก็หดหู่" /////// เเม่จันทร์เจ้าขา ซื้อให้ สปี๊ดดี้ ด้วยนะ เจ้าคะ ความบันเทิงรูปแบบใหม่สำหรับนกแก้วนี้ ตัดต่อมาตามความสนใจและสมาธิของนกโดยเฉพาะ เรื่องราวในดีวีดีเป็นเรื่องของนกแก้วในป่า ที่ไซ้ขน กินอาหาร และโบยบินโดยมีฉากหลังเป็นป่ากว้าง ///// กิลาร์ดีบอกว่า ถ้าจะให้ดีต้องเปิดดีวีดีนี้ให้นกแก้วดูบนจอโทรทัศน์แบบจอแบน
From: poo - 24 พฤษภาคม 2547 - 16:38:55

horizontal rule

เเต๋มเจ้า อ่านเรื่องราวของเเต่มทั้งหมดเเล้ว ขอยกน้ำชาคารวะ ๑ จอก สำหรับ ความรัก ความเพียร เเละ เอาใจใส่ ที่เเต๋มมีให้เพื่อน เพื่อน อีก ๑ จอกใหญ่ สำหรับ น้องต๋อย น้ำใจดีเลิศ ขอโอนมาเป็นรุ่น ๗ เลย จะหน้าเกลียดไป รึเปล่า
From: ปู - 24 พฤษภาคม 2547 - 16:27:00

horizontal rule

ก๊อกๆๆๆๆ/////ลูกพี่เจ้า...เพื่อนๆจ๋า tam อู้คนเดียว เสียวบ่มีคนฟัง(อ่าน) ครบ 20 เรื่องแล้วนะคะ มีป๋าวิทยามาช่วยชีวิตไว้ ในเรื่องที่ 20 ส่วนอีก 10 เรื่องจะครบ 30 เท่าปีฉลองของพวกเรายก ให้นักเขียนใหม่ไฟแรง น้องแดงชะลัย ไปเลยนะจ๊ะ ตอนนี้จะรีบไปรวบรวมข้อมูลสำหรับหนังสือทำมือ หรือทำกันเอง ให้เพื่อนๆตอนเดือนตุลา แล้วละค่ะ กรุณาส่งรูปเก่าแก่ และรูปครอบครัวของตนเองมาด่วน รับรองว่าจะส่งคืนสภาพเดิมทุกประการ ใครส่งช้าอาจพลาดโอกาสแสดงนำในหนังสั้น 30 ปี Reunion ของพวกเรานะ แล้วจะหาว่าไม่บอก///ใครว่างมาช่วยกันด้วย...ห้ามทอดทิ้งเด็ดขาด....ขอบคุณน้องต๋อยที่โกยงานมาวางบนจอ..เฮ้อจบ
From: tam - 24 พฤษภาคม 2547 - 11:13:11

horizontal rule

อัพเดทเรื่องเล่าโดยแต๋มภาคสองแล้ว มีครบสิบเรื่องค่ะ
From: น้องพี่แต๋ม - 24 พฤษภาคม 2547 - 11:08:21

horizontal rule

ธ่อ เรื่องจริงครับป้าอ้อย นกอย่างผมไม่โกหกหรอกครับ เสียศักดิ์ศรีนกหมด
From: ผมสปีดดี้ครับ - 24 พฤษภาคม 2547 - 10:54:19

horizontal rule

อูยย!!! วันนี้เข้ามาพบความประหลาดใจปลายเรื่อง เป็นงงเจ้า! ขอลาไปตั้งหลักก่อนเน้อ...บ่ฮู้เรื่องแต้เรื่องเล่นเนี่ย....
From: ป้าอ้อย - 24 พฤษภาคม 2547 - 8:22:46

horizontal rule


From: - 24 พฤษภาคม 2547 - 6:17:03

horizontal rule

ความรักทำให้ผมเกิดอาการหลงๆลืมๆ ผมลืมบอกไปว่าผมชื่อ สปีดดี้ แม่ผมชื่อ จันทร์กระจ่างฟ้า นภาประดับดาวครับ
From: ผมสปีดดี้ครับ - 24 พฤษภาคม 2547 - 1:06:42

horizontal rule

มีสุขแล้วก็มีทุกข์ นั่นคือกฏเกณท์ของธรรมชาติ อาทิตย์ที่แล้วทั้งอาทิตย์ผมเฝ้ารอ รอแล้วรอเล่า เขาก็ไม่โผล่มา นี่แม่เกิดรู้ระแคะระคายอะไรหรือเปล่า หรืออาจเป็นเพราะว่า เขาไม่รักผมแล้ว ผมกินไม่ได้นอนไม่หลับมาหลายวันหลายคืน ลุง ป้า น้า อาครับ ช่วยผมที บอกผมหน่อยทำไมเขาจึงหายไป ช่วยผมด้วย
From: ผมเองครับ - 24 พฤษภาคม 2547 - 1:01:42

horizontal rule

Oh My God !!!!! Sweetie ! I don't mind at all about you're GAY , and if you're story are true , I cheer you to find the way to go on your life in the right way . /// But I do mind about any advertise from anyone who are not from satit , 1 vote from me to delete it , please. /// Look Pee jao , we can wait about condo , also I think we have to buy 2 to make a big 1 , we'll see .//// About , Cologne , I'll send pictures more na ka .
From: poo - 24 พฤษภาคม 2547 - 0:56:19

horizontal rule

เกือบหนึ่งเดือนแล้วที่ผมเข้ามาอยู่ที่นี่ ความสนิทสนมของเราก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จากนั่งคุยกันธรรมดา เขาเริ่มลูบไล้ กระซิบกระซาบข้างหูของผม ผมควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ขนลุกชันไปหมด ความรู้สึกมันกระเจิดกระเจิง ครับ ผมเป็นเกย์แน่นอน ไม่เคยมีใครทำให้รู้สึกอย่างนี้มาก่อน
From: ผมเองครับ - 24 พฤษภาคม 2547 - 0:54:21

horizontal rule

ผมมารู้ตัวว่าเป็นเกย์เมื่อผมรู้สึกร้อนๆหนาวๆทุกครั้งที่เห็นแฟนของแม่ เขาเป็นหนุ่มผิวคล้ำ ร่างเล็กกำยำ ท่าทางเอางานเอาการซักหน่อย ผมรู้ว่าเขาก็ชอบผมเหมือนกัน ทุกเช้าเย็นเขาจะมานั่งคุยกับผมเป็นนานสองนาน เสียงทุ้มนุ่มหูของเขาทำไห้ผมหลงรักเขาจนโงหัวไม่ขึ้น ลุง ป้า น้า อา คงเริ่มคิดกันแล้วว่าผมเป็นลูกเนรคุณ กินบนเรือน ขี้บนหลังคา ใช่มั๊ยครับ ความรักมันเข้าใครออกใครซะที่ไหน ดูอย่างลุงอึ่งที่ยุ่งวุ่นวายกับขบวนรถไฟตั้งหลายขบวน ป้าติ๋มอีกล่ะครับ รักทิ้ง รักทิ้ง ป้าต่อก็ใช่ย่อย หนึ่งไม่พอต่อสอง สาม สี่ แถมป้าชาลาิีอีก แอบรักเขามาหลายปี ว่าจะตัดก็ตัดไม่ได้ซะที ตัวผมเองถ้าจะสืบสาวเอาเรื่องกันจริงๆ ผมก็สาธิต 7/2 เหมือนกัน ผมก็มีกิ๊กเหมือนคนอื่น ผิดกันแต่ว่า กิ๊กของผมเป็นแฟนของแม่แค่นั้นเอง
From: ผมเองครับ - 24 พฤษภาคม 2547 - 0:17:56

horizontal rule

ผมเป็นเกย์ ครับ ผมขอยอมรับอย่างไม่อายใคร แม่ผมเป็นหนึ่งในสาฺธิตรุ่น 7ครับ แม่รับผมมาเลี้ยงด้วยจุดประสงค์ว่าลูกสาวท่านจะได้มีเพื่อนเล่น น้องสาวผมเธอก็ดูน่ารักดี แต่ความไม่ค่อยประสีประสากับอะไรบวกกับความอยากรู้อยากเห็นของเธอ ทำให้ผมแอบนึกรำคาญเธออยู่ในใจ เวลาที่เธอมาชวนผมเล่น ผมมักจะหาทางบ่ายเบี่ยง แต่เด็กนะครับ รักแต่จะเล่น เธอจะเฝ้าตื้อผมอยู่น่ะแหละ ถ้าผมไล่เธอไห้ไปพ้นหูพ้นตา เธอจะส่งเสียงร้องไห้เสียงดังห้าบ้านแปดบ้าน ร้อนถึงแม่ต้องออกมาโอ๋เธอ ส่วนผมก็ถูกดุตามระเบียบ
From: ผมเองครับ - 24 พฤษภาคม 2547 - 0:01:05

horizontal rule

ผ่านมาเจอเลยขออนุญาติแนะนำสินค้าใหม่ ลองใช้แล้วดีเลยอยากมาแนะนำกันค่ะ เป็น ชุ ด หั ด ว่ า ย น้ำ สำ ห รั บ เ ด็ ก เ ล็ ก ...ไม่หลุดง่ายแบบห่วงยาง... ...ไม่เกะกะเหมือนห่วงแขน... ...ไม่ขึ้นมาค้ำคอเหมือนเสื้อชูชีพ... เป็นชุดหัดว่ายน้ำแนวคิดใหม่ เป็นการฝึกง่ายน้ำแบบธรรมชาติ ค่อยเป็นค่อยไปทำนองเดียวกับการหัดเดิน ใช้ได้ทั้งเด็กขายและเด็กหญิง สเปคนี้สำหรับเด็กอายุ 2-4 ปี หนัก 9-18 กก. บวกลบได้นิดหน่อย สนใจทราบรายละเอียดและต้องการดูรูปสินค้าและวิธีใช้ ติดต่อได้ที่ eziswim@yahoo.com
From: นี - 23 พฤษภาคม 2547 - 22:12:21

horizontal rule

ดีใจกับคุณจันทร์กระจ่างเกาะจริงๆที่สามารถติดตั้งคอมได้เอง แถมยังต่อnetได้อีกด้วย ร้ายจริงๆ ต่อไปนี้ก็เข้ามาเจาะแจ๊ะกันได้ทั้งวัน และทั้งคืนแล้วซิเนา๊ะ อุอุ...///...หนูปูก็พิมพ์ไทยเก่งขึ้นอย่างรวดเร็ว เล่าว่าไปเที่ยวโคโลญจ์ช่างง่ายดายราวกับไปจ่ายตลาดหน้าบ้านงั้นแหละ แล้วจะรอดูในweb2นะจ๊ะ บอกแล้วว่าก่อนเข้าweb2นี่ต้องตั้งจิตอธิษฐานดีๆก่อน ไม่งั้นไม่สำเร็จหรอก เคยมาหลายทีแล้ว...และต้องขอโทษด้วยที่เมื่อวานไม่ทันได้ส่งรายละเอียดคอนโดมาให้ แบบว่างานมันแน่นตั้งแต่เช้าจนถึงเที่ยงคืนเลยจ๊ะ(จริงๆไปแอ่วถึงเที่ยงคืนตั่งหาก)วันนี้จะส่งมาแน่นอนเจ้า ส่วนบ้านวังน้ำวนหรือว่าบ้านทรายทองนั้นยังไม่รู้เลยว่าถ้าเบื่อๆขึ้นมาวันไหนอาจจะขายซะก็ได้ แล้วก็ไปเริ่มโครงการเออลี่รีไทรน์ไง...///...คุณนายเจ้าขา เล่ามาซะทีซี จะเป็นเรื่องเพื่อนหรือเรื่องกาลาแมกาลามังอะไรก็ได้ทั้งนั้น อยากอ่านแล้ววว...///...
From: ถวัลย์ - 23 พฤษภาคม 2547 - 20:44:23

horizontal rule

ดีใจที่เห็นชมรมฯได้ประธานชมรมฯเป็นพี่หลี เก่งขอให้กำลังใจสำหรับการทำงานในอีกสองปีข้างหน้านี้ และเชื่อมั่นว่าพี่จะประสบความสำเร็จอย่างดีในทุกๆงานคะ
From: เก่ง - 23 พฤษภาคม 2547 - 14:59:54

horizontal rule

รางวัลแด่คนช่างฝัน จรัล มโนเพชร F /// I hope Look Pee don't mind , Nu Air , it's this song which Khun PAN made it in our เพลง .
From: poo - 23 พฤษภาคม 2547 - 14:02:21

horizontal rule

น้องเเอเจ้า เรื่องเพลง soulmate ไม่ชอบเลย เหมือนก้น เเต่ copy เขามา ก็เลย เเถมเพลง ให้ได้เรียนรู้ ถึงรสนิยมเด็กรุ่นนี้ ( บางกลุ่ม มั๊ง ) /// คนบางคน เกิดมา เพื่อเป็น เพื่อน ( เเท้ ) ในขณะที่ บางคนเป็น เจ้ากรรมนายเวร บางคนอาจเป็น เเบบ ผสม สัดส่วนมากน้อย เเล้วเเต่ บุญกรรม ที่เคยทำ กันมา ขอเน้นว่า กรรมปัจจุบัน ให้ผลมากที่สุด //// พ่อเเม่ เปรียบดังหนาม ลูก เป็น ใบตอง ( คำทวดสอน ) ใครถูกใครผิด doesn'matter ชนกันเมื่อไร ใบตองก็ เเหลก ( ผู้เดียว ) /// ใครเล่นบทพ่อเเม่ ก็ต้อง ระวังรักษา หนามของตน เเม้เเต่คิดไม่ดีก็มีผล ไม่ต้องไกล ถึง สาปเเช่ง ด่าว่า ทุบตี /// ไม่ง่ายเลย กับ การ เป็นลูก โดยเฉพาะ คนที่ตัดสิน เรื่องราวด้วยตาเนื้อ ไม่ใส่ใจ ตาใน /// ปู ไปไกล เกินไป รึเปล่า จ๊ะ /// ได้เวลาตรวจร้านเเล้ว // สวัสดีค่ะ
From: ปู - 23 พฤษภาคม 2547 - 13:56:11

horizontal rule

ิิอิ อิ ตกลงมีข้าเจ้าเป๋นว๊ออยู่คนเีดียว ลูกพี่เจ้า เพลงบรรเลงประกอบเวปบอร์ดของเฮา คือเพลงอะหยังเจ้า /// เช่าหนังมาดู เรื่อง Mona Lisa Smile กับ Passionada ถ้าไม่หลับคาหนัง จะเล่าสู่กั๋นฟังวันพรุ่งนี้นะจ๊ะ ฝันดี
From: จันทร์จิ้มลิ้ม - 23 พฤษภาคม 2547 - 13:06:51

horizontal rule

สงสัยว่าคืนนี้จะโดนปล่อยเกาะ น้องเบนจะไปงานวันเกิดเพื่อนอีกแล้ว โคดี้ก้ออยู่กับพ่อ เออ จะไปเที่ยวฟังเพลงเต้นระบำ บาร์เขาตรวจบัตรไม่ยอมให้เข้า อายุเกิน ไปดินเนอร์คนเดียวหรือก้อกลัวว่าจะมีคนมาขอจอยด้วย ครือคนมีซะเหน่ไงจ๊ะ ไปไหนต้องระวังตัวแบบนี้ จะไปดูหนังอีกรอบก้อกลัวจะไปนั่งหลับคาจอ จะโดดขึ้นรถไฟหรือล่องเรือแบบปูก้อไม่ได้ เห็นท่าว่าถ้าไม่มีคนคุยด้วยในเวป คงจะต้องเช่าหนังมาดู เอาแบบโรแมนติคสุดๆ จะได้หลับฝันดี งวดนี้คุณผู้ชายปล่อยให้อยู่คนเดียวนานเกินควร ชักใจไม่ค่อยอยู่ติดตัว ปั๊ดเว้อปั๊ดว้าจังหงะ
From: จันทร์เหงา - 23 พฤษภาคม 2547 - 10:20:45

horizontal rule

ิอะโหลจ๊ะ แหม สาวชาวร้อยเอ็ด พอรวมตัวกันกลายเป็นคนสงวนถ้อยคำ โผล่มาแค่สองวินาทีเท่านั้นเองเหรอจ๊ะ นู๋ไปดู Shrek พึ่งกลับมานี่หละ ซาหนุกมากค่ะ จะไปหาซื้อ DVD มาเก็บไว้ในคอลเลคชั่นหน่อย
From: จันทร์แจ่ม - 23 พฤษภาคม 2547 - 10:07:09

horizontal rule

Hello Ka !!
From: khun Chala & Jenny - 23 พฤษภาคม 2547 - 7:22:25

horizontal rule

อ้อยใจหวานจ๋อย รูปนู๋แอร์ไม่ถึงต้องใช้ช้างนะจ๊ะ รูปหมูแทนก้อได้ ไม่ว่ากัน หุ่นพอกันอยู่แล้น ยอมรับกันหน้าซื่อเงี๊ยะ /// ลูกพี่ เห็นหรือยังว่า พอนู๋แอร์อู้ได้ นู๋ก้ออู้ได้บ่อหยุด ขอยึดเวปกลับนะ คนเมืองไทยเปิ้นทู่ระเยอะเน๊าะ วันเสาร์ อาทิตย์ หรือว่าเมาค้าง /// อ้ายวิทยา เชิญยิ้มเปิ้นไปยิ้มตางใดแล้ว ตั้งแต่ไปเจอหนามใต้ทะเล เงียบไปแยะแฮะ /// ขบวนการซาร์ ก้อหายแซ่บ แม่นางแหว้นแก้วแววใจ นางพยามาร และ นู๋ติ๋มเจ้าค่ะ มาอู้กั๋นน่อย เวย เวย /// วันก่อน เข้าห้องกับลูกพี่ ม่วนขะลึก ขะลึก ( ห้องแชทย่ะ ) อู้กั๋นจ๊าดเมิน เหมือนนั่งอู้กั๋นตี้สุ่มไก่เมื่อ 30 ปีที่แล้วเลย ไปกิ๋นก๋วยเตี๋ยว ดูหนัง Shrek แล้วจะแว่บเข้ามาแหมกำเน่อ
From: จันทร์จ๋า - 23 พฤษภาคม 2547 - 5:48:06

horizontal rule

ดึงหญ้าเสร็จแล้ว เอามันกองรวมกันไว้ เผื่อคุณผู้ชายกลับมาจะได้อ้อนว่าทำงานหนักช่วงที่เขาไม่อยู่ เผื่อได้หน้าไง ดีไม่ดี เผื่อได้อย่างอื่นด้วย อุ อุ อาบน้ำแล้วด้วย ทาแป้งหอมฟุ้ง จาออกไปหม่ำก๋วยเตี๋ยวเวียดนามกับน้องเบน ต้องไปไล่จับเจ้าฟินช์ กับ สปีดดี้เข้ากรงซะก่อน เดี๋ยวตกลงไปในโถส้วมละแย่แน่เลย /// ปู ดีใจด้วยจินๆที่ปูคุยไทยได้แล้ว อ่านปะกิดมันก้อโอแค แต่มันไม่แซ่บเข้าในทรวงเหมือนภาษาเราเน๊าะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำเมือง ซ้ำเหน็ดกว่า /// คุณนายชาลาเห็นมีคนรออ่านเรื่องก้อเล่นตัวซะเลย ใช่มะ รู้ทันหรอกน่า เจนนี่มารับลูกไปดูหนังแล้วไง ก้อว่างแล้วเ๋ซ่ ส่งเรื่องซะดีๆ ม่ายง้านเลิกเป็นแฟนนะิเออ ขู่ /// อ้อมเจ้า ดีใจตวยที่จะได้ทำงาน หวังว่าคงจะสนุกกว่าอยู่บ้านเน่อเจ้า บอกแม่หลีว่าอย่าใช้งานอ้อมนัก เดียวบ่ามีเวลาเข้ามาจ๊อกแจ๊ก ///
From: จันทร์กระจ่างเกาะ - 23 พฤษภาคม 2547 - 5:39:33

horizontal rule

น้องเบนมานั่งทำหน้าเศร้ารออยู่ว่า เมื่อไรแม่จะหยุดพล่ามซะที เขารอคิวอยู่ คงจะต้องลาไปก่อน จะไปดึงหญ้่าที่สวนด้วย มันรกจัง /// ตอบคำถามปูค่ะ ที่ว่าไปลองชุดเจ้าสาวน่ะ แปลว่าอะไร แปลว่า นู่เจนนีปล่อยข่าวลือจ๊ะ นู๋ไปช๊อปปิ้ง กำล้งลองชุดอยู่ เจนนี่โทรเข้า นู๋กระซิบกระซาบไปว่า ขอโทรกลับได้มั๋ย กะลังลองชุดอยู่ เจนนี่ก้อทึกทักเอาว่า ลองชุดเจ้าสาว พอข่าวถึงนู๋แดง เลยกลายเป็นเรื่องนี่หละ ยังไม่มีโครงการจ๊ะ มีความสุขอยู่แล้ว ขอโฟกัสเรื่องบ้านกับงานก่อน แล้วไหนจะลูกอีก ไม่มีเวลาให้เรื่องอื่นแล้ว จบกัน คิวน้องเบน
From: จันทร์เจ้า - 23 พฤษภาคม 2547 - 2:49:50

horizontal rule

ที่เก่งยิ่งกว่าก้อคือ ไปค้นหาอีเมล์ที่คุณพังแป้นส่งมาเรื่องการติดตั้งภาษาไทยให้กับเครื่อง คราวที่แล้ว ขอไอที ที่ทำงานทำให้ เลยไม่ได้เรียนรู้อะไรด้วยตัวเอง ยังหวั่นอยู่ว่า ทำเองนี่จะสำเร็จมั๊ยน้อ ไม่ค่อยจะรู้ว่า ตัวเองน่ะแสนจะฉลาด ที่สำคัญยิ่งกว่าคงต้องยกเครดิตให้คุณพังแป้นที่ส่ง instructions มาแสนจะง่ายที่จะเข้าใจ กดนั่นกดนี่แล้วเห็นหรือเปล่าว่า พิมพ์ไทยได้แล้วนะจ๊ะ
From: จันทร์แจ่ม - 23 พฤษภาคม 2547 - 2:43:02

horizontal rule

ตกลงไม่ง้อ ISP ของคุณผู้ชายก้อได้ เอียงคอมองจอหนึ่งที สองที แล้วค้นพบว่าเวลาที่ซื้อ Dell เค้าแถม AOL มาให้ลองใช้ 6 เดือน หลังจาก 6 เดือนก้อจะโดนชาร์จกะตังค์ นู๋ก้อจดเอาไว้แล้ว เตือนตัวเองให้แคนเซิลก่อน 6 เดือน คิดว่า พอคุณผู้ชายกลับมาจัดการต่ออินเทอร์เนทกับ Verizon ก้อจะยกเลิก แต่ตอนนี้ขอใช้ของฟรีไปพลางๆก่อน
From: จันทร์เจ้า - 23 พฤษภาคม 2547 - 2:37:27

horizontal rule

สำเร็จแล้วจ๊ะ ติดตั้งพิวเตอร์ที่บ้านได้ด้วยตัวเองโดยที่ไม่ต้องงอนง้อใคร ได้ความรู้มาหนึ่งอย่างว่า ใครๆก้อสามารถติดตั้งได้หากตาไม่บอดสี อิ อิ รวมทั้ง instructions ก้อมีรูปกำกับ แผ่นใหญ่เบ้อเร่อเล้ย ดีใจ ดีใจ /// มีอุปสรรคนิดหน่อยตรงที่ต่ออินเทอร์เนทไม่ได้ คุณผู้ชายไม่ยอมใช้ Road Runner แต่ใช้ Dial Up แล้วข้าเจ้าก้อไม่เข้าใจว่าเขาใช้ ISP กับใคร เดาแบบฉลาดเอาว่าคงจะเป็นตัวเดียวกับบริษัทโทรศัพท์ที่บ้านซึ่งก้อคือ Verizon คุณกระตุ๊กกระติ๊กอ่านแล้วช่วยพิจารณาด้วยนะคะ ว่าถูกต้องหรือเปล่า เปิดดูเครื่องของเขา เวลา connect internet จอมันก้อบอกว่า Verizon แถมมีเบอร์โทรด้วย นู๋ก้อจดเอาไว้ พิมพ์เข้าไปไนเครื่องใหม่ของนู๋ จอมันถามหา User Name ก้อแต่งตั้งชื่อให้ซะสวยสด ถามต่อว่า Password อะไร ก้อใส่ลงไป พอคลิ๊กคอนเน๊ค จอขึ้นมาแบบที่ใส่ลงไป แต่ไอ้ password นี่ซิ ทำไมมันยาวเหยียดแบบนั้่น Password ของนู๋มีแค่ 7 ตัว แต่ปรากฏบนจอ 12 ตัว จากนั้นมันก้องอแงหาว่า invalid Username and password แก้ยังไงก้อไม่ยอม เลยหนีไปนอน ตื่นมาเช้านี้ ปลุกปล้ำกันอีกที ยอมแพ้อีกที หนีไปหม่ำข้าวต้ม แล้วกลับมาเนี่ยหละ
From: จันทร์จ้า - 23 พฤษภาคม 2547 - 2:32:14

horizontal rule

ไชโย
From: จันทร์แจ่มฟ้า - 23 พฤษภาคม 2547 - 2:18:00

horizontal rule

ข่าวฝากจากแต๋ม..ขอให้พวกเราทะยอยส่งรูปพร้อมครอบครัวมาให้ด้วย ใครส่งก่อนก็จะได้เป็นนางเอกก่อนนะจ๊ะ เพราะแต๋มต้องจัดเตรียมข้อมูลเพื่อลงในหนังสือรุ่นแจกตอนงาน 30 ปีไง...ถ้าใครไม่มีรูปคณะกรรมการตกลงกันว่าจะใช้รูปช้างแทน..คราวนี้ใครเรียกช้างห้ามโกรธเน่อ...
From: Aoy - 22 พฤษภาคม 2547 - 15:46:15

horizontal rule

วันนี้เหนื่อยจากงานมาเข้าเวป เป็นอันสดชื่นจริงๆ เลย จริงอะเปล่าจ๊ะปู...ที่อยากบอกรักเพื่อนทุกๆ วัน เพราะมันเป็นความจริง..โถ..เชื่อจ้ะ ขนาดอยู่ไกลถึงนู่นวันเกิดเพื่อนแต่ละคน ปูไม่มีลืม...อ่านไปๆมาๆ เดี๋ยวนี้เพื่อนเราจะกลายเป็นศิลปิน..เป็นนักเขียนกันหมดแล้ว..คารมคมคายไม่เบาเลย
From: Aoy - 22 พฤษภาคม 2547 - 15:42:10

horizontal rule

๒-๓ วันก่อน เป็นวันเเรกในรอบ ๙ ปี ที่ ไม่มี ลูกเเละหลาน Alex ไปนอนบ้านเพื่อน //// กระโจนขึ้นรถไฟ ไป Cologne เดินท่อม ๆ ทั่วเมือง ๒-๓ ชม /// ล่องเเม่น้ำไรน์ ๑ ชม /// ชม The Cathedral วิหารใหญ่ยักษ์ ตั้งตระหง่านตา เเถวหน้ารถไฟเเหละ /// เเละรถไฟ ก็ กองอยู่หน้า เเม่น้ำไรน์ รวมทั้ง ร้านรวง บ้านเรือน เป็น หมื่น ผู้คนเป็นเเสน โดย เฉพาะ วันที่ อากาศดี อย่างช่วงนี้ /// เเล้วก็กระโดด ขึ้น รถไฟ กลับบ้าน มีรูปเป็นร้อย เเละ เรื่องราว ๑ กระบุง เเต่ ม่ายมี ปัญญา ถ่ายทอด เเละ ไม่ อดทน ที่จะจิ้มจิ้ม /// สวัสดี
From: ปู - 22 พฤษภาคม 2547 - 14:08:42

horizontal rule

จิ๋ว ถ้าท่านอาจารย์ทอง ไปเเถว LA พา ชาลา ไปกราบ ท่าน เด้อ
From: ปู - 22 พฤษภาคม 2547 - 13:29:22

horizontal rule

น้องเเอ ปู ข้องใจ เรื่อง ชาลา เล่าว่า เธอไปลอง ชุดเจ้าสาว เเปลว่า อะไรคะ
From: poo - 22 พฤษภาคม 2547 - 13:21:18

horizontal rule

เช่าวีดีโอเรื่องอะไรจำไม่ได้ Meg Ryan แสดงเป็นครูสอนภาษาปะกิดแล้วไปเห็นการฆาตรกรรมที่บาร์ ดูมา 5 วันแล้วยังไม่จบ หลับไปซะก่อน เดี๋ยวคืนนี้ถ้าติดตั้งพิวเตอร์เสร็จจะดูไห้จบ แต่ที่ว่ามาเพราะอยากจะบอกว่า เห็น Meg Ryan โป๊ทั้งตัวเลย ไม่มีวับแวม ไม่มีเซ็นเซ่อร์ค่ะ บทรักบนเตียงก้อเหมือนกับดูหนังเรทเอ๊กซ์เลย ( แล้วเผลอหลับไปตอนไหน ไม่เข้าใจ ) เล่าให้ฟังเฉยๆ พอดีนู๋เป็นแฟนหนัง Meg Ryan น่ะ
From: นู๋แอร์ - 22 พฤษภาคม 2547 - 8:44:11

horizontal rule

เรื่องตอนจบของนู่น่ะ รีบๆเขียนส่งมา สนใจเรื่องอื่นมากกว่าเพื่อนได้ไง เดี๋ยวเล่นตัวไม่ไปชิพเพนเดลด้วยนะ จะนั่งกินนอนกินน้ำเงี้ยวรออยู่ในโรงรถไง นับนิ้วดูแล้วอีกไม่กี่วันเองนะ ที่เราจะได้เจ๊อะกัน /// เจนนี่โผล่มาได้ไง ไหนว่าเจ้านายไม่ซ่อมพิวเตอร์ไห้ไงหละ ไปอ้อนเค้าละซิ /// นู๋แอร์ก้อจะพาลูกไปดู SHREK นะคะ ท่าทางจะสนุกดี คราวที่พาลูกไปดู Nemo น่ะ แม่หัวเราะเสียงดังกว่าลูกนะจ๊ะ
From: จันทร์เจ้า - 22 พฤษภาคม 2547 - 8:33:33

horizontal rule

นู๋แด่งแดง กินอีกแล้วเหรอจ๊ะ นู๋แอร์ไปโรงยิม boxercise มาหลายเตื้อแล้วเน่อ ล่าสุดใส่อารมณ์มากไปหน่อย ก้นแพลงจ๊ะ ยกขาท่าเตะ กล้ามเนื้อที่ก้นพลิก เดินกระเผลกๆ แต่จะไปอีกนะวันเนี๊ย เอาไห้มันหายพลิกไปเลย ถ้าไม่หายก้อให้มันพลิกไปอีกข้าง จะได้สมดุลกันพอดี
From: นู๋แจ่มจันทร์ - 22 พฤษภาคม 2547 - 8:27:56

horizontal rule

เพิ่งกลับมาจากสัมมนานะจ้ะ....เปิดเวปป์ก่อนเผื่อมีมิตรรักแฟนเพลงถามหา.....ความจริงเรื่องเล่าเรื่องของเพื่อนน่ะเกือบจบแล้ว....แต่ยังไม่ได้พิมพ์ลงเวปป์น่ะค่ะ....คุณนายสนใจเรื่องอื่นในตอนนี้.....คือแบบว่าอยากแปล kamasutha แบบสำนวนน่ารักน้อยๆ แล้วก้อไม่โป๊น่ะ...แต่ด้วยว่า มีขีดจำกัดเรื่องภาษาและวัจนะ...แถมดูรูปแล้วใจไม่ค่อยดี เพราะหนังสือที่มีมันเป็นรูปถ่ายของจริงเจ้าค่ะ......เดี๋ยวกลับมาใหม่ ไปกินข้าวเย็นก่อนเน่อ
From: คุณนายนะคะ - 22 พฤษภาคม 2547 - 8:14:26

horizontal rule

Hello !!
From: khun chala - 22 พฤษภาคม 2547 - 8:02:48

horizontal rule

I'm here ka Nue Air, hope you will make it (computer). Good weekend ka, and Khun Nai Chalalala see you tomorrow sure we have to go the class because Khun Kae called me , make sure we will in her class ka.
From: JENNY - 22 พฤษภาคม 2547 - 7:16:55

horizontal rule

แต่ไม่แน่ ถ้ามีอารมณ์ คืนนี้จะลองปลุกปล้ำดู ดูซิว่าระหว่างนู๋กับได้พิวเตอร์ ใครจะแน่กว่าใคร แล้วนี่ไปไหนกันหมดจ๊ะ
From: นู๋แจ่มจันทร์ - 22 พฤษภาคม 2547 - 5:08:07

horizontal rule

เมื่อวานโคดี้บอยโทรมาบอกว่า FED EX เอาพิวเตอร์ใหม่มาจ่อมไว้หน้าบ้าน นู๋กลับถึงบ้านปราำกฏว่า ทุกอย่างที่สมควรอยู่ในกล่อง ออกมาอยู่นอกกล่องแล้วเรียบร้อยด้วยฝีมือลูกชายจอมซ่า มองดูชิ้นส่วนทีีเรียงรายอยู่บนพื้นเกิดอาการหน้ามืด ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหนดี จับเอา instructions มาอ่านดูก้อไม่เก๊ท ได้แต่ทำหน้าสี่จ๊อกห้าแจ่ง ปล่อยไห้มันเรี่ยราดอยู่ตรงนั้นแหละ กะว่าถ้าอ้อนวอนขอไอทีที่ทำงานมาช่วยติดตั้งให้ไม่ได้ คงจะต้องนั่งมองกันต่อไปจนกว่าคุึณผู้ชายจะกลับมา ก้อประมาณ 8 วันเอง หวังว่าถึงเวลานั้นชิ้นส่วนยังอยู่ครบ
From: นู๋แจ่มจันทร์ - 22 พฤษภาคม 2547 - 5:04:19

horizontal rule

Look Pee Jaaa , Thanks first , now I'm feel very dizzy cause try to copy all message about Cologne in Thai and resize , took my time all evening , till I post it in web 2 , just know which it's not work , & mess more with pictures , maybe it's not my day , better go to sleep , thanks again about condo , if it's my money , I would ask to share office & house with Look Pee ( if you say yes , too ). night night .
From: poo - 22 พฤษภาคม 2547 - 3:45:08

horizontal rule


From: - 21 พฤษภาคม 2547 - 23:57:16

horizontal rule

คุณอ้อมก้าหาเข้าwebได้ก็จะไปเจียงแสนแหมแล้ว สีจะม่วนต๊ะ แล้วตี้ว่าปี้แอหุ่นดีนั้นเห็นโตยอีก1เสียงเจ้า
From: ถวัลย์ - 21 พฤษภาคม 2547 - 22:44:10

horizontal rule

ปูเจ้า วันนี้ไปดูคอนโดมาอีก2ที่ เป็นโครงการของฮิลล์ไซด์ที่หน้าอาเขตกับที่ห้วยแก้ว กำลังสร้างทั้งสองที่แต่ราคาที่ห้วยแก้วแพงเป็น2เท่าของที่อื่น ถ้าจะเอา120ตารางเมตรสงสัยต้องซื้อ2ยูนิตแล้วทะลุห้องเอาแต่มันต้องเกินงบที่ตั้งไว้แน่ๆ แล้วจะส่งรายละเอียดให้ทางอีเมล์พรุ่งนี้นะ
From: ถวัลย์ - 21 พฤษภาคม 2547 - 22:39:10

horizontal rule

ถึงแหว๋วเจ้า .... หวังว่าบ้านคงเสร็จเรียบร้อยด้วยดี..และขอให้เจ้าชายน้อยว่านอนสอนง่ายนะจ๊ะ
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 21:43:05

horizontal rule

อ๊ายยย ....ข้าเจ้าลืมบอกเจ้า ...ว่าข้าเจ้าปะยุ่น(ปี้แอ) ข้าเจ้าชื่นชม องค์เอว สมส่วน น่าฮัก คนอะหยังมาหุ่นดีแต๊ว่า ..วันนี้เปิ้นใส่กระโปรงยีนกับเสื้อยืดลายขวางสีฟ้า.
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 21:38:57

horizontal rule

ต๋ายแล้วววว .....ข้าเจ้าพิมพ์กอดเป๋นดอก ...
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 21:33:52

horizontal rule

แต๋มเจ้า ...ถ้าดอกข้าเจ้ายามนี้จะเป็นจะใด ? ข้าเจ้าขอขอบคุณตี้แต๋มนึกถึงข้าเจ้าเสมอ ..
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 21:31:58

horizontal rule

หว่างนี้ .. เจียงใหม่ฝนตกเน่อเจ้า เพราะเป๋นช่วงอินทขิล ข้าเจ้าซอบอกซอบใจ๋ ขับรถขึ้นดอยก็เขียวววว ...งาม! สายฝนกระทบน้ำปิงเป๋นสีเงินยวง งามแต๊ๆ ต้นดอกหางหกยูงแผ่กิ่งก้านสาขาออกดอกสีส้มแป๋น ดูสดชื่นแต๊ๆ ...แถมบะปอมีลิ้นจี่สีแดงผลไม้โปรดของข้าเจ้า ฮื่อกิ๋นในราคาถูกแห๋มโตย.
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 21:29:32

horizontal rule

อนาคตหุ่นดี ... สำหรับข้าเจ้านั้นไก๋ลิบ ... ก็ข้าเจ้า ปาร์ตี้ ออล เดาะ ไทม์ หนักใจ๋แต๊ คืนก่อนก็ไปนั่งดินเนอร์ตี้ดาลาบาย ร้านตี้ถูกรสนิยมข้าเจ้า กับแพลงแสนโรแมนติก ... วันนี้ข้าเจ้าก็ไปนั่งโรงแรมราชมรรคา โรงแรมฝาแฝดกับแทมมารีน ข้าเจ้าไปปรับวิชชั่น ไปดูสถาปัตยกรรมเจ้า ... ดูของงามๆ เผื่อรสนิยมจะดีขึ้น(ก็ข้าเจ้าจะทำงานแล้วววว) ...
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 21:18:58

horizontal rule

วันก่อนข้าเจ้าใส่เสื้อ ... ต้องถอดขว้าง .. มันกั๊บเจ้า ใส่แห๋มตั๋ว ก็ปุดไปเลย ตี้หว่างอก ...ข้าเจ้าตกใจ๋สุดขีด .. ล่นขึ้นต๋าจั่ง ... น้ำหนักข้าเจ้าขึ้นแหม โลกึ่ง ..จะเป๋นลม!! ข้าเจ้าบอกแม่หลีบะต้องมาฮับข้าเจ้าออกบ้าน ...ข้าเจ้าบะสะบาย ... (ข้าเจ้ากั๋วต้องไปกิ๋น น่าก่าเจ้า...)
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 21:10:54

horizontal rule

ข้าเจ้าอยู่ดีมีสุข ตุ้ยปีดีงาม ... ก็ขอฮื่อเปื้อนๆกู้คนมีความสุขเหมือนข้าเจ้าเน่อเจ้า.
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 21:05:27

horizontal rule

แล้ววันพูก ข้าเจ้าก็จะอำลาไปอยู่ตี้ อนันตรา เจียงแสน 3 วัน สีท่าจะงาม จะไปม่วนเผื่อเน่อเจ้า... ข้าเจ้าก็แต่งอู้เอางามว่า ... ไปเรื่องธุรกิจของข้าเจ้า.
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 21:02:56

horizontal rule

ข้าเจ้ามีปัญหาเล็กน้อยกะการใช้อินเตอร์เน็ต ด้วยคุณหลาน(เป๋นเจ้า) บอกว่าหากจะใช้เครื่องให้บอกเขาก่อน ไวรัสอาละวาดเจ้า และข้าเจ้ากลับบ้านก็เมื่อเขาหลับแล้ว ... หว่างนี้ธุระข้าเจ้านักเจ้า ร่อนไปฮั่นไปนี่ประจ๋ำ ...
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 20:58:43

horizontal rule

เจนนี่กะคุณนายเจ้า ... แล้วในหนังสือบอกก่อเจ้าว่า ต้องฝึกสมาธิจนรู้ถึงพลังงานที่เดินอยู่ในกาย ... ข้าเจ้าอยากฮู้นักว่าหนังสือที่สองสาวซื้อนั้นลึกซึ้งขนาดไหน ? ...
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 20:53:42

horizontal rule

น้องแดงที่รัก แล้วได้ดูหนังกามาสุตราหรือเปล่า .... มีคนบอกว่าข้าเจ้าเหมือนอาจารย์กามาสุตรา ... (ดีใจสุดฤทธิ์) ... เธอทั้งแต่งตัวสวย สายตาเปี่ยมด้วยเมตตา กริยางาม มีเสนห์สุดซึ้ง ...แล้วข้าเจ้าจะเหมือนเธอคนนั้นได้กาเจ้า ... ? ?
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 20:48:41

horizontal rule

เย้ !!! ปูพิมพ์ภาษาไทยเป็น ดีใจด้วย .....
From: อ้อม - 21 พฤษภาคม 2547 - 20:44:32

horizontal rule

Dear Look Pee ; about condo ,Jay want 120 ตารางเมตร at least , he expect to make as his office in Thailand as Import & Export company , it's his first start , anyway , I talk a lot with Toy and hope you have chance to talk with her if my plan can come true , it will make us easy to fly all around all together , OOOOHHHHH !!!!!!!!
From: poo - 21 พฤษภาคม 2547 - 13:43:54

horizontal rule

น้องเเอจ๋า ชาลาเจ้า คุนนาย เค้าให้เป็น นางเอกเเหละ เรี่อง ลูกเป็ดขี้เหร่ไง เดี่ยวทุกคนก็ รู้ ว่าหนูเป็นหงษ์ /////// ท่านอาจารย์ ( หลวงปู่ ) ทอง เเละคณะ อบรม วิปัสสนากัมมัฐฐาน ทั่ว ยุโรป อาหารที่ต่อยนำมาจากเมืองไทย จายได้นำไปถวายท่านที่ Frankfurt ( GERMAN ) ..... จาก ยุโรป ท่านก็ไป อเมริกา เเละบ้านหนูเเอ อนุโมทนาสาธุ ล่วงหน้า นะคะ //// จัดระเบียบชีวิต ดูเเลรักษา กายเเละใจ ขอเอาใจช่วยโครงการนี้ของ อ้อยเเละทุกทุกคน นะคะ /// โรคใจ ( โลภ โกรธ หลง ) ของ ปู ลดลง ตามวัย ที่เพิ่มขึ้น ประกอบ กับ โรคกาย ที่เพิ่ม มาตามวัย โดยฉ เพาะ อาการ หายใจไม่ออก ให้ ธรรมเเท้ว่า การได้หายใจนั้น เป็นโชคที่สุดเเล้ว //// ไม่เบื่อเลยที่จะบอกรักทุกคน ในทุกว้น เพราะ นั่นคือ ความจริง
From: poo - 21 พฤษภาคม 2547 - 13:35:32

horizontal rule

ไม่ร้องแล้วล่ะค่ะเพลงลมหวลน่ะค่ะ....ช่างมันค่ะ....ต้องทำตัวแบบว่าทางใครก้อทางใคร...ง้อมากเดี๋ยวจะหาว่าคุณนายไม่มีน้ำยา....ตอนนี้ขอทำตัวให้ผอมก่อนนะ.....ขอวิ่งแก้ช้ำดีกว่า....เสียอย่างเดียววิ่งเสร็จ เป็นว่ามันหิวซะลมออกหู ไม่กินก้อกล้วจะไม่งาม เลยกินดีกว่าเพื่อราศรี
From: คุณนายค่ะ - 21 พฤษภาคม 2547 - 10:57:41

horizontal rule

วันนี้ดิฉันไปวิ่งมานะคะ....รอบบล๊อคหลังบ้าน....พอกลับถึงบ้านปรากฏหิวตาลายอย่างแรง....กระเพราะครากค่ะ.....นี่ดิฉันจะมีโอกาสผอมไหมเนี้ย....
From: คุณชาลาค่ะ - 21 พฤษภาคม 2547 - 10:51:11

horizontal rule

อโลฮา โน สวัสดีตอนเช้าตรู่ของวัีนที่ฟ้าเป็นสีฟ้า ตะวานี้ฝนตกทั้งวัน หัวใจข้าเจ้าก่อพลอยซึมกระทือไปตามบรรยากาศ /// คุณนายแอลเอจ๊ะ ข้าเจ้าก่อแฟนคลับของคุณนายเน่อ ติดตามตลอดทั้งตอนที่ถูกลืม ตอนที่ได้เป็นตัวประกอบ รวมทั้งตอนนี้ได้โพรโมขึ้นมาเป็นตัวเอกที่ไม่ใช่นางเอก เพราะวิถีชีวิตข้าเจ้าได้ขีดเส้นทางไว้แค่นี้ นางเอกเป็นไม่ได้ ไม่นิยมน้ำส้มค่ะ /// เขียนอีก เขียนอีก เขียนเรื่องสนุกให้เพื่อนอ่านหายเครียดดีกว่าตีอกชกหัวคร่ำครวญลมที่พัดผ่านให้หวลกลับนะคะ ///
From: นู๋เองหงะ - 21 พฤษภาคม 2547 - 2:36:30

horizontal rule


From: - 21 พฤษภาคม 2547 - 0:29:08

horizontal rule

Dear Khun Jenny.....confirm you na ka regarding taking the chilfren to see "Shrek" ... and tomorrow I'm not at home, have some trainning Ka.....enjoy your day ka......love u !!
From: khun chala - 20 พฤษภาคม 2547 - 22:36:46

horizontal rule

Poo เจ้า ได้รับ message แล้วนะ เพิ่งได้เข้าเวปเพราะกลับบ้านเย็นเกือบทุกวัน พาเด็ก ๆ ไป Legoland แล้วก็ไปเล่นหิมะที่ยอดเขาที่สูงที่สุดในเยอรมัน ไปเที่ยวมิวนิค ไปเดินป่า ตอนเย็นบางวันก็จะมีปาร์ตี้กับคนไทยที่นี่ คนไทยที่นี่ดีมากพอรู้ว่ามีคนไทยมาเที่ยวก็จะขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าว จนตอนนี้น้ำหนักขึ้นมาหลายโล กลับเมืองไทยก็ต้องทำการลดเป็นการใหญ่ อากาศตอนนี้ดีมาก ช่วงกลางวันจะประมาณยี่สิบกว่า ใส่เสื้อแขนสั้นได้สบาย ๆ
From: Toy - 20 พฤษภาคม 2547 - 14:10:11

horizontal rule


From: - 20 พฤษภาคม 2547 - 13:36:11

horizontal rule

คุณนายคนงามเจ้า ลองแปลมาให้อ่านดูซักตอนก่อนซิแล้วจะได้รู้ว่าจะเอายังไงต่อไป ก็เพราะชะตาชีวิตแบบนี้แหละถึงได้สร้างนักประพันธ์สำนวนดีเพิ่มขึ้นมาอีก1คน วันนี้หวังไว้ว่าจะได้อ่านนิยายตอนต่อมานะครับคุณนายคนงามม
From: ถวัลย์ - 20 พฤษภาคม 2547 - 12:46:44

horizontal rule

Pretty Chala ; I'm your fan too , specially when you wrote about our friends & your sons , I've read it more than 1 time , if you want sbd vote , 100 votes from me for story about , friends , family and trip ( make tour around your town ) , please.
From: poo - 20 พฤษภาคม 2547 - 12:34:56

horizontal rule

เมือไรประชาชีจะลงมติโหวตคะ เกี่ยวกับเรื่องที่ว่าจะให้คุณนายแปลตำรารักวันละนิดจิตแจ่มใส ให้ได้เอาไปปรุงเป็นผงชูรสให้กะชีวิตน่ะค่ะ.....หนังสือน่ะแพงนะคะ แถมแปลเป็นไทยให้ด้วยนี่ซิ ไม่มีใครสนใจจริงๆหรือเนี้ย !!!
From: คุณนายอีกทีน่า - 20 พฤษภาคม 2547 - 12:00:45

horizontal rule

คุณอภิชาตน่ารักที่สุดค่ะ....เห็นไหมขออะไรเป็นได้หมด ไม่เห็นต้องเล่นตัวเหมือนคุณสาที่บ้านเลย (ลูกพี่ก้อดีที่หนื่งนะเดี๋ยวน้อยใจ)........//......สำหรับนักเขียนที่ไม่มีรอยบิ่นในวลีนั้น คุณนายขอนับถือค่ะ....เกิดมาก้อไม่เคยเล้ยที่จะขีดจะเขียนอะไร แต่ด้วยความที่มันมีเวลามากเกินชาวบ้านเขา ก้อเลยได้ใช้เวลาอันว่างนั้นเขียนแก้ง่อม....แล้วก้อออกมาแบบบิ่นไม่พอแถมบ้างอีกตะหาก....(แต่ยังดีมีแฟนคลับขาประจำ อาทิ คุณเจนนีเอย...แม่นางแหว้นแก้ว...อีกทั้งนักอ่านมืออาชีพ คือลูกพี่เรา (เพราะลูกพี่เราอ่านเรียบซะทุกอย่าง)....อีกทั้งชะตาชีวิตติดตลก ทำอะไรเป็นรอดมือ(ซวด) ไปซะหมด....เลยต้องเป็นแบบก้าวถอยหลัง จุดพลังชีวิตใหม่ หนำซ้ำต้องมามีอันอกชำรุด เพราะไปแอบหลงรักคนเขาไปกว่าครึ่งใจ....กลายให้เป็นเรื่องบันทึกรักเศร้าเคล้าน้ำตาไหลพรากๆ....นี่ก้อจะเขียนต่อไปนะคะ เขียนมันจนกว่ามีคนขอให้เลิกเขียนน่ะค่ะ
From: คุณนายเจ้าเดิม - 20 พฤษภาคม 2547 - 11:56:51

horizontal rule

เมื่อเช้า (กลางคืนเมืองไทย) ส่งลูกแต่เช้า...แล้วรีบเข้าเวปป์ ปรากฏว่าไม่มีใครเข้ามาซักกะคน....
From: Khun Chala - 20 พฤษภาคม 2547 - 11:39:51

horizontal rule

ตอบคุณนาย มีเหมือนกันครับ ซอฟแวร์ตัวนี้กันได้สารพัด SpamFighter, Pop-Up Killer, Banner Blocker, Privacy Protector, History Cleaner, Worm Hunter, Cookie Eraser, Messenger Spam Blocker, and Garbage Cleaner.มีชื่อว่า All-in-One Secretmaker 3.8.5 ไปดาวน์โลดกันได้ที่ http://download.com.com/3000-7786-10284293.html?tag=lst-2-11 วิธีเล่นก็ดูHelpเอาก็สะดวกดี หวังว่าคงจะไม่ผิดหวัง
From: Apichart - 20 พฤษภาคม 2547 - 9:39:34

horizontal rule

A bit more na ka ...."ความสุขที่ได้ระหว่างการเขียนเรื่องนี้มากล้น และความสุขเพิ่มขึ้นเมื่อผลงานปรากฏมาเป็นหนังสือ หวังหมดใจว่าจะสร้างความบันเทิงให้กับผู้อ่านได้ แม้ในช่วงเวลาไม่เกินหนึ่งชั่วโมง (ก็หนังสือเล่มเล็กนิดเดียว) ถ้าถูกใจก็สัญญาว่าจะมีงานเขียนอื่นตามมา ถ้าไม่ถูกใจก็จะกลับไปก้มหน้าแปลหนังสือต่อไปโดยดี (ที่จริงแล้วเขียนบ้างแปลบ้างพร้อมกันก็ทำได้ไม่ยากเกินกำลัง) จะบอกคุณงามพรรณว่าที่หวังหมดใจนั้น ได้ใจผมไปทั้งหมดเลยครับ อยากอ่านนิยายเรื่องที่สอง อวยพรตัวเองว่าขอให้ได้อ่าน///// more detail in web2 , love you all from the bottom of my heart , night night.
From: poo - 20 พฤษภาคม 2547 - 5:29:02

horizontal rule

Hallo from Amsterdam , just back from Cologne , so tried but still want to read our web before jump to bed , feel like , sbd suppose to do sth more here . I choose to send a story from วาณิช จรุงกิจอนันต์ , this is a sample ./////ในนิยายเรื่องนี้มีเรื่องที่เด็กหญิงกะทิใส่บาตร "กะทิคดข้าวใส่ขัน สีขาวๆ ของข้าวสวยเข้ากันดีกับอากาศสดชื่นยามเช้าแบบนี้ ไออุ่นจากขันข้าวในอ้อมแขนแผ่ซ่านทั่วทั้งอกและใจที่รัวจังหวะกระชั้นเมื่อกะทิวิ่งออกไปท่าน้ำ" ตอนผมอายุเท่าเด็กหญิงกะทิ แปดเก้าขวบ ผมใส่บาตรทุกวัน เป็นหน้าที่ซึ่งทำแทนแม่ หน้าแล้งพระจะเดินเป็นแถวจากวัดมาวนรอบตลาด ถึงหน้าบ้านที่จะตักบาตรพระก็จะหยุดยืนเรียงแถว ก็จะตักข้าวจาก "ขันบาตร" ใส่บาตรพระ ขันบาตรของบ้านผมเป็นขันเงินเก่าแก่ ทุกวันนี้ยังอยู่กับผม รวมทั้งทัพพีเงินโค้งงอนสวยงามด้วย....................................................... งามพรรณ เวชชาชีวะ เป็นคนเขียนหนังสือที่ภาษาดีมาก สำนวนดีมาก ลีลาในการเขียนดีอย่างวิเศษ เขียนหนังสือด้วยภาษาสำนวนดีแบบที่ไม่มีรอยบิ่น อาจจะไม่ยากนะครับสำหรับนักเขียนทั่วไปที่จะเขียนภาษาสำนวนที่ไม่มีรอยบิ่น แต่ไม่มีรอยบิ่นแบบที่ได้เนื้อหาสาระ โดยกลมกลืนและเกลี้ยงเกลาไปกับเรื่องที่เป็นนิยายนั้น ไม่ง่าย ยืนยันครับว่าไม่ง่าย นี่เป็นสิ่งที่ผู้เขียน "ความสุขของกะทิ" ทำได้ดีมาก
From: poo - 20 พฤษภาคม 2547 - 5:25:45

horizontal rule

Test Ka
From: Test - 20 พฤษภาคม 2547 - 2:51:18

horizontal rule


From: - 19 พฤษภาคม 2547 - 23:38:53

horizontal rule

ไม่มีใครเลย...หายไปไหนกันหมดนะเนี้ย....งั้นดิฉันก้อขอจรลีดีกว่า...เศร้าจัง !!
From: Khun Chala - 19 พฤษภาคม 2547 - 22:56:03

horizontal rule

Knock....knock....anybody there ?
From: Khun Chala - 19 พฤษภาคม 2547 - 22:53:50

horizontal rule

อ้อยใจหวานจ๋อย....หากจะหาพวกนา....ดิฉันน่ะดีที่สุด...คุณนางมารต่อที่สอง....ความรักแบบกุ๊กกิ๊กมันก้อม่วนไปอีกแบบ....เวลาอกหักก้อเจ็บไปอีกอย่าง.....อู้ลำบาก เพราะอย่างที่บอก รักรอบนี้ มันต้องมีตอนจบแน่นอนค่ะ....นี่ก้อยังนั่งแป๋ง นอนแป๋ง ห้วใจตั๋วเก่าอยู่เนี้ย....แต่ก้อตื่นเต้นดีเจ้าแถมปนเศร้าเล็กๆ
From: คุณนายเจ้า - 19 พฤษภาคม 2547 - 13:30:44

horizontal rule

ถึงหนูจันทร์แจ่มเกาะ....ด้วยเป็นแบบว่ารู้จักวัยของตัวเองเป็นอย่างดี...สึ่ยิบยังเจ๋งน่า....งั้นมันก็ไม่มีคนมาตบมือด้วยอีกข้างน่ะซิ.....ถึงจะแบบว่าไม่อมตะอภิมนิรันดรก้อตามทีเถอะ....แต่ไงก็ช่วยให้สายตาได้วาว หัวใจเต้นระทึกก้อแล้วกันน่า .....งวดนี้ก้อกะว่าจะตั้งตัวเป็นปรมาจารย์เสียเองหลังจากเรียนรู้กระบวนท่า....แล้วเรื่องว่าคุณนายคนงามจะเป็นเหน็บก้อบ่ต้องกลัว เพราะตอนนี้ก้อพยายามวิ่งรอบบ้านอยู่ทุกวันจ้ะ.....จะแปล kamasutha ลงเว็ปเป็น _ex วันละตอนไม่รู้ว่าตำรวจจะจับหรือเปล่านี่ซิ....แล้วไม่รู้ว่าท่านประธานเว็ปป์ ท่านจะอณุญาตหรือเปล่า....งานนี้ต้องมีการโหวดประชามติเสียแล้วซิคะเนี้ย !!!!
From: คุณนายค่ะ - 19 พฤษภาคม 2547 - 13:24:49

horizontal rule

19 พฤษภาคม 2547.........ถึงแม่หญิงนะ..............ก็ขอเล่าเรื่องต่อของเมื่อครั้งที่แล้วก็แล้วกันนะ......หลังจากนั้นนานเท่าไรฉันเองก็จำได้ไม่แน่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ...อาจจะเป็นจุดผันผวนหรือเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ครั้งแรกของเธอคนนี้ก็ว่าได้ พ่อของเธอตัดสินใจปิดกิจการโรงบ่มใบยา แล้วทำการย้ายไปอยู่ยังต่างอำเภอ....แล้วเธอก็ได้กลายมาเป็น"นักเรียนหอ" แล้วมาเป็นสามสาวบ้านน้อยหลังมอกับแม่หญิงและหนูจื๋ว ซึ่งฉันก็ได้เป็นแบบมาร่วมชะตากรรมเป็นครั้งคราวเท่าที่โอกาสจะอำนวย และมีเหตุเพียงพอที่จะทำการยกแม่น้ำทั้งห้าเพื่อมาค้างกับพวกแม่หญิง เพื่อแอบไปเต้นระบำตอนกลางคืน....ซึ่งช่วงเวลานั้นแม่หญิงก็คงจะรู้รายละเอียดมากกว่าฉันเป็นแน่ว่าทั้งสามสาวได้สร้างวีรกรรมร่วมอะไรไว้บ้าง....และสำหรับเธอก็จะดูเหมือนว่าได้มีโอกาสที่จะมีอิสระที่ไร้ขอบเขตเป็นครั้งแรก และเป็นสนุกที่สุดก็คงจะว่าได้ ............//................ช่วงวัยตอนมัธยมปลาย ฉันเองก็คงไม่ต้องรื้อฟื้นไปให้มากเรื่องละนะ อีกทั้งฉันเองก้เริ่มจะห่างๆไปจากเธอ เพราะเลือกสายวิชาที่ต่างกัน....ก็คงจะเป็นแบบนี้จนกระทั่งจบปีการศึกษา ฉันถึงได้เริ่มมาสนิทกับเธออีกครั้ง หลังจากที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยภาคโควต้าไม่ติด...แล้วเธอกับฉันก็เลยเดินทางเข้ากอทอมอ เพื่อทำการติวเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยส่วนกลาง....ทีนี้ก็เลยเป็นแบบว่ากินนอนด้วยกันเป็นปาท่องโก๋ตลอดระยะเวลาที่ปิดภาค ซึ่งฉันก็คิดว่าเป็นเวลาฟื้นฟูมิตรภาพที่ขาดหายไปช่วงหนึ่งระหว่างฉันกับเธอ ............ // .....แล้วผลจากการสอบ ปรากฏว่าเธอกับฉันสอบติดมอ.ชอ. เธอสอบติดคณะรัฐศาสตร์ ส่วนฉันติดศึกษาศาสตร์ อันเป็นคณะที่ฉันเลือกโหล่โป๊ะกันเหนียว......แล้วพวกเราเด็กสาวชาวสาธิต ก็เลยได้รวมกลุ่ม รวมตัวเป็นแกงค์(อีกแล้ว)ในชื่อแบบเก๋ไปเลยว่า "Rainbow Gangster".......สำหรับช่วงเวลาในมหาวิทยาลัย ฉันจะคล้ายๆเป็นผู้ดูความเคลื่อนไหวของเธอ แบบวงนอกเสียมากกว่า เพราะต่างคนก็ต่างยุ่ง ต่างก็ต้องเรียนรู้และพบกับสิ่งใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ และอะไรใหม่ๆอีกหลายอย่าง ซึ่งต่างก็ต้องปรับตัวปรับใจเพื่อให้เข้ากับโลกใหม่ที่เรียกว่า "นักศึกษา" ไม่ใช่ "นักเรียน" อีกต่อไป โดยเฉพาะอิสระและเสรีภาพ ที่มีมากขื้นตามคำนิยามใหม่ด้วยเช่นกัน ............//............และเธอของเราก็เช่นกัน....การดำเนินชีวิตของเธอนับแต่ได้รู้จัก ฉันอยากเรียกเป็นแบบว่าสารบัญชีวิต หรือชีวิตแบบเป็นตอนๆ ที่ฝรั่งเขาเรียกว่าแต่ละ Chapter นั่นแหละ ก็คงจะไม่ผิดกระมังนะ....ชีวิตในช่วงมหาวิทยาลัยนี้ อาจจะเป็นแบบว่าเธอสุดแสนที่จะมีอิสระแบบไร้ขอบเขตเลยก็ว่าได้ จากน้องน้อยที่เคยมีพ่อ มีแม่ มีพี่ชายอยู่รอบข้าง กลับต้องเปลึ่ยนสภาพที่อยู่ด้วยตัวเอง ต้องคิดเอง ทำเองตัดสินใจเองเกือบจะทุกเรื่อง ซึ่งฉันก็คิดเอาเองอีกละว่า มันอาจจะเป็นช่วงเวลาที่ค่อนข้างจะหนักหนาของเธอ บางทีฉันอยากเปรียบเธอเป็นเหมือนนกน้อยๆที่เพิ่งจะบินได้ แล้วได้มีโอกาสบินไปในโลกกว้างอย่างเสรี แล้วหลงบินติดลมท่องไปในท้องฟ้าที่สูงและแสนไกล อาจจะสูงและไกลมากไปสำหรับสาวน้อยเช่นเธอ...มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เธอได้พบได้เจอ หลายสิ่งที่เธอได้คิดและได้ทำ ซึ่งอาจจะถูกบ้าง ผิดบ้างก็แล้วแต่คนจะมอง ฉันเองก็ไม่ขอพูดถึง เพราะอยากให้ถือว่า เป็นช่วงชีวิตที่เธอเท่านั้นที่เป็นผู้รู้จริง และอาจจะต้องการเก็บไว้เป็นการส่วนตัว.....แต่สำหรับฉันคิดว่ามันน่าจะเป็นช่วงชีวิตที่มีค่าของเธอ ที่สะสมเป็นประสพการณ์ ช่วยสร้างให้เธอได้เข้มแข็ง ให้ได้ใช้เป็นบทเรียนอันมีค่าในวันข้างหน้า ทั้งของเธอและคนรอบข้าง .............// ............ฉันจบจดหมายฉบับนี้ไว้ก่อนละกัน....แล้วถ้าว่างก็จะเขียนมาอีก เพราะยังมีอีกหลายๆเรื่อง ที่แม่หญิงอาจจะยังไม่รู้ โดยเฉพาะตอนที่ฉันกับเธอ ต้องมาใช้ชีวิตที่ต้องใกล้ชิดกันอีกครั้ง หลังจากจบการศึกษามหาวิทยาลัย กลับกลายมาเป็นเพื่อนเกลออีกครั้งในต่างถิ่น ต่างบ้าน ต่างเมืองอันแสนไกลกว่าค่อนโลก ....................(มีตอนต่อค่ะ)
From: คุณนายค่ะ - 19 พฤษภาคม 2547 - 12:27:54

horizontal rule

เบื่อจริงๆเจ้าค่ะ ตั้งแต่ไปเปิดเอาเมลล์ของคนที่ชอบทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อน...ตอนนี้พอเปิดอีเมลล์แต่ละครั้ง มีโฆษนาขึ้นมาต้องนั่งลบไม่ต่ำกว่าสิบถึงสิบห้ารายการ....คุณสาก้อเล่นตัวซะเหลือหลาย....คุณอภิชาติเจ้าขา....มีอะไรแนะนำบ้างคะ (อีกแล้ว).....
From: คุณนายค่ะ - 19 พฤษภาคม 2547 - 11:28:54

horizontal rule

โผล่แล้วจ้า วัยรุ่นจิงๆนิ
From: ถวัลย์ - 19 พฤษภาคม 2547 - 11:15:37

horizontal rule

ไปรออยู่แล้ว ไม่เห็นมีใครโผล่ไปที่แชทรูมเลย
From: จันทร์เจ้าขา - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:16:45

horizontal rule

เอ๋ คุณรอดนี่เปิ้นไปล็อคเครื่องไว้ก่อหา ระวังเครื่องที่สามก็จะโดนล๊อคไปโตยเน่อ น้องแอ เฮาไปเข้าห้องแชทดีกว่าบ๋อ webboardมันช้าเกิน วัยรุ่น(เมื่อซาวปี๋ก่อน)ทนม่ายด้ายย
From: ถวัลย์ - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:13:50

horizontal rule

ถ้าบ่อยากนั่งเครื่องมา ก่อลอยน้ำมาก่อได้ เอิ๊ก ซักสอง สามปี๋ คงจะมาติดต๋าฝั่งต๋ามหมู่นี้
From: จันทร์แจ่มฟ้า นภาประดับดาว - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:13:42

horizontal rule

อ๊าย เป๋นจันทร์แจ่มอู้แล้วบ่อคืนคำ รางวัลน่ะเตรียมไว้แล้วไง ความจริงมันเป๋นคอลเลกชั่นน่ะ เป๋นจานที่เอาไว้ตั้งโชว์แล้วมีรูปสาวงามฮาวายหุ่นเตะใจชายอยู่ตรงกลาง แต่ข้าเจ้าจะส่งมาทีละจาน กั๋วมันจะแตก ลูกพี่มาเอาด้วยตั๋วเก่าเลยดีบ๋อ
From: จันทร์แจ่ม - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:12:42

horizontal rule

แม่นแล้ว เอามาผ่อนวังน้ำวนน่าก่ะ ได้มามอกปอฮ้ายปอดี วันนี้ฝนตกปรอยๆเลยขี้ค้านยะก๋าน อู๋เสียเลย...ของรางวัลบอกว่าถ่ายฮูปส่งมาก็ปอแล้ว ที่เหลือใช้จินตนาการต่อได้เจ้า
From: ถวัลย์ - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:09:03

horizontal rule

ข้าเจ้าก่อคันยิกๆ อยากจะเกิดเหมือนเปิ้นเขา แต่ขอเลียนแบบอ้อยไปพลางๆก่อน จัดระเบียบชีวิตไง มันบ่ะใค่ลงตั๋วตึงงานราษ งานหลวง
From: จันทร์แจ่ม - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:07:26

horizontal rule

ข้าเจ้าก่อยั๊วะพิวเตอร์ที่บ้าน มีอยู่ 2 เครื่อง ปรากฎว่าเข้าเนทบ่ะได้ตึงสองเครื่อง เลยสั่งมาแหมเครื่องนึง จะบอกมอกมัน ประมาณสิ้นเดือนนี้จะได้พิมพ์ไทยที่บ้านได้แล้วเน่อ เตรียมตัวหูต๋าลายได้เลย
From: จันทร์แจ่ม - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:05:49

horizontal rule

คนอื่นเปิ้นเขียนเรื่องราวกันม่วนขะหนาด แล้วเมื่อไหร่น้องแอจะส่งมาร่วมขบวนการมั่งล่ะ รออ่านอยู่นะเนี่ย
From: ถวัลย์ - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:04:13

horizontal rule

แล้วไปเมืองกอกเซาะหาซะตังค์ผ่อนวังน้ำวนกาเจ้า ท่าจะได้มานักเน๊าะ ถึงได้มีเวลาเข้ามาอู้กั๋นเนี่ย ข้าเจ้ายังแปะรางวัลไว้ก่อนเน่อ ตั้งหลักไปไปรษณีย์บ่ะได้ซักเตื้อนิ
From: จันทร์แจ่ม - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:02:41

horizontal rule

เนี่ย ขอแอบนินทาคุณแป้นหน่อย ตั้งแต่เอาเพลงมาใส่ในwebboardนี่ loadช้าลงไปเยอะเลย คุณแป้นครับ เปลี่ยนขั้นตอนให้มันขึ้นข้อความแล้วค่อยloadเพลงได้ไหมเอ่ย?
From: ถวัลย์ - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:00:59

horizontal rule

งานไม่ยุ่งน้อยลงหรอกค่ะ วันนี้ทั้งวัีนพึ่งได้เข้ามาออฟฟิสเนี่ย เดี๋ยวก่อจะได้ออกไปแหมแล้ว คุณรอดนีตัดช่องน้อยหนีไปหลุยส์เซียน่า 2 อาทิตย์ เลยเกิดอาการเหว่ว้า
From: จันทร์แจ่ม - 19 พฤษภาคม 2547 - 10:00:07

horizontal rule

คุยกับเจนนีี่เมื่อหลายวันก่อน เห็นว่าจะเทรนคุณนายท่านเรื่องท่าหลากหลายของ kamasutra ก่อขอให้ดูสังขารด้วย ทำอะไรแปลกๆระวังขาเป็นเหน็บเน่อ
From: จันทร์แจ่มเกาะ - 19 พฤษภาคม 2547 - 9:58:15

horizontal rule

ไปกรุงเทพมาเจ้า ไปเซาะว่าหาตังค์ ที่ฮาวายเวลานี้คงกำลังจะเลิกงานใช่ไหมจ๊ะ งานเป็นไงบ้าง ยุ่งน้อยลงหรือยัง?
From: ถวัลย์ - 19 พฤษภาคม 2547 - 9:56:49

horizontal rule

หมอดูคู่หมอเดาเน่อสูเขาเหย ดูเอาม่วนก่อดีเหมือนกัน แบบว่าดีกว่าอยู่เป่าๆน่ะ ถ้าไปเครียดกับมันมาก จะปวดหมองนะจ๊ะ อ้อยจัดระบบชีวิตแล้วดีใจแทน ได้ข่าวว่าหัวปวดบ่อยๆ ชักเป็นห่วง ไปตรวจเลือดวัดความดันพ่องเน่อ อันไหนละได้ ละ อันไหนวางได้ วาง ใจ๋อาจเต๋มร้อยแต่สังขารนี่ก่ะ
From: จันทร์แจ่ม - 19 พฤษภาคม 2547 - 9:55:15

horizontal rule

ิเฮ้ เฮ้ ลูกพี่ ลูกพี่ ไปไหนมา สามวาสองศอก
From: จันทร์แจ่มฟ้า - 19 พฤษภาคม 2547 - 9:51:54

horizontal rule

หากมีใครโทรหาแอ๊ว ช่้วยฝากบอกว่า น้องแอร์กับปูกึ๊ดเติงหาทองหยอดอี่แม่ขนาดเลย
From: จันทร์แจ่ม - 19 พฤษภาคม 2547 - 9:50:09

horizontal rule

เย้! หนูปูยอมพิมพ์ไทยแล้ว ดีใจจัง แต่ไม่เข้าใจอยู่หน่อยว่าต๋อยไปเกี่ยวอะไรกับพม่าจ๊ะ..///..แล้วก็ขอตอบคำถามชิงรางวัลด้วยคนว่าใครคือเธอ เธอก็คือน้องหนูจันทร์กระจ่างเกาะไง เป็นอื่นไปไม่ได้อยู่แล้ว ชัวร์มาก...///..อ้อยใจ ยังมีเวลาอีกตั้งหลายวันกว่าจะหมดเดือนพ.ค. กิ๊กอาจจะโผล่มาในวันสองวันนี้ก็ได้นะ แต่ที่แน่ๆที่หมอทิวาทายของข้าพเจ้าน่ะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยจ๊ะ โล่งอก...
From: ถวัลย์ - 19 พฤษภาคม 2547 - 9:49:48

horizontal rule

คิดอยู่เหมือนกันว่าสงสัยจะเป็นข้าเจ้าจันทร์แจ่มเองหงะ แต่พออ่านถึงตอนที่ว่า +++ส่วนเธอก็เป็นเด็กหญิงที่ดูแล้วแสนจะธรรมดา ตัวเล็กๆ ผิวคล้ำ ผอมกระหร่องหน่อยๆ ดูแล้วก็ไม่มีอะไรให้เป็นที่สะดุดตา +++ แล้วต้องเปลี่ยนใจ เพราะว่านั่นบ่ใจ้ข้าเจ้าซักหน่อย ด้วยข้าเจ้ารู้ตัวเองดีว่าข้าเจ้าบ่ใจ้เด็กหญิงที่แสนจะธรรมดาเน่อ บอกก่อน เขียนผิดเขียนใหม่ได้นะจ๊ะ
From: จันทร์แจ่มฟ้า นภาประดับดาว - 19 พฤษภาคม 2547 - 9:48:16

horizontal rule

น้องแดงจ๋า สงสัยหมอดูนี่ไม่แม่นซะแล้ว ไม่กิ๊ก! เลย แถมไอ้ที่เคยกิ๊กก็จะหลุดเอาซะอีกแน่ะ หรือว่าหมอดูน่ะแม่นเรื่องราว แต่ไม่แม่นเวลา...อาจคลาดเคลื่อนได้อีกหน่อย (ขอมีความหวังต่อซัก 2 เดือนได้มั้ยเนี่ย!)...คุณแหว้นช่วยเคลียร์หมอทิวาให่หน่อยเด่...
From: อ้อย - 19 พฤษภาคม 2547 - 9:21:31

horizontal rule


From: อ้อย - 19 พฤษภาคม 2547 - 9:17:09

horizontal rule

ดีใจได้อ่านเรื่องเจ็ดดอกจิกอีกแล้ว เสียดายที่เปิดคอมพ์ช้ากว่าคุณปู ไม่งั้นได้รางวัลของคุณนายแน่ๆ...วันก่อนได้เจอแอ๊ว (หนึ่งในตำนานรักวัยซนของแต๋ม...เจ้าของหัวใจที่ปิ๊งหนุ่มยามก้มเก็บยางลบวันสอบเข้านั่นแหละ!!) ด้วยความที่เพื่อนบอกไม่มีเวลาเปิดเวปเลย เราก็เลยต้องเล่าให้ฟังว่าเพื่อนได้เป็นนางเอกเรื่องสั้นของเราแล้วนะ....แอ๊วฟังด้วยตามันวาวรำลึกถึงความหลังครั้งกระนั้น..แก้มแดงเรื่อ...แต่บอกว่า เหรอ...แอ๊วจำไม่ได้ ใครวะ เอ๊ย ใครนะ (แอ๊วมันพูดเพราะมาก..ไม่เหมือนเรา) ช่างมีเวลาเขียนถึง...และแอ๊วก็สัญญาว่าจะหาเวลาเปิดอ่าน ตอนนี้พี่ท่านทำธุรกิจส่งออกขมิ้นไปญี่ปุ่น...กะแฟน...แฮ่ม!! แอ๊วมีแฟนเน้อเป็นคนระนอง ตอนนี้เพื่อนเราก็เลยต้องขึ้นล่อง ส่วนมากจะอยู่แถวสุราษฎร์-เกาะสมุย...เป๋นดีข๋อย เพราะอยากไปสมุยมาก..กะย้อนนึกถึงความหลังซะหน่อย....เบอร์แอ๊วนะจ๊ะ ถ้าเพื่อนๆ อยากคุยด้วย 09-953-3472
From: สาวโพธิ์แดง - 19 พฤษภาคม 2547 - 9:16:20

horizontal rule

เศร้าใจกะเจนนีค่ะ....ไวรัสลงคอมพ์ เจ้านายเล่นตัวไม่ยอมซ่อมให้ (ซ่อมให้หลายทีแล้ว) อดอ่านอีเมลล์ น่าสงสารจังเล้ย
From: คุณชาลา - 19 พฤษภาคม 2547 - 5:08:15

horizontal rule

Yeh !! finally Khun Poo is about to type Thai...congratulation ka !! ...ยังมีให้ลุ้นนะคะ เพราะว่าจะถูกหรือผิดยังไม่เฉลย....แล้วยังมีต่อนะคะ หลังจากที่คุณนายเธอพิมพ์จบเรื่องแล้ว ก็จะมีให้ตั้งชื่อเรื่องนะคะ....ลุ้นต่อนะคะ ลุ้นต่อไป
From: คุณชาลา - 18 พฤษภาคม 2547 - 23:40:27

horizontal rule

สวัสดีตอนเช้าสำหรับภาคอินเตอร์ ภาคกลางคืนของเมืองไทยค่ะ
From: คุณชาลา - 18 พฤษภาคม 2547 - 23:35:48

horizontal rule

ขอรางวันก่อน นะคะ //// เธอคือหนู เเอ //// ขอบคุณเป็นอย่างมาก ถึง มาก ที่สุด สำหรับ ข้อความที่กล่าวถึง /// My first dream is to be a nun , second dream is has a lovely family , third dream is we 're all together at our satit 7 's village . /// I do success in my second dream , wait & see about other dream , on the way to that dream , I wish & prayer for all my friends healthy , have fun and success , special this time is you , pretty CHALA .
From: ปู - 18 พฤษภาคม 2547 - 13:49:28

horizontal rule

>บังเอิญที่ไทยอ่อนข้อพม่าเรื่องการปะทะที่ชายแดน แล้วบังเอิญปลด ผบ ทบ คนที่พม่าไม่ชอบ แล้ว >บังเอิญพม่าก็ตกลงเช่าช่องสัญญาณดาวเทียมของบริษัทหนึ่ง > This message for ตํอย จ๊ะ
From: poo - 18 พฤษภาคม 2547 - 13:25:58

horizontal rule

งานนี้มีให้ลุ้นรางวัลนะคะว่า......"เธอคือใคร และ ใครคือเธอ" นะคะ....ส่งก่อน ได้รับรางวัลก่อนนะคะ 3 รางวัลเชียวนะคะ แต่เป็นอะไร....รอซักพักจะจัดส่งให้นะคะ.....ลุ้นค่ะลุ้น !!
From: คุณนายค่ะ - 18 พฤษภาคม 2547 - 13:22:19

horizontal rule

"จดหมายถึงเพื่อน"....ตอนที่ 1.......................... 17 พฤษภาคม 2004....... แม่หญิงที่รัก...... ดีใจที่ได้รับการติดต่อจากแม่หญิง....นี่มันก็คงเป็นเวลามากกว่ายี่สิบปีได้กระมังนะที่ไม่ได้มีการติดต่อหรือส่งข่าวคราวสำหรับเราสองคน.... แต่ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับแม่หญิงเสียก่อน ที่ได้พาฝันของตัวเองมาถึงจุดหนึ่ง ถึงแม้มันจะไม่ใช่ฝันที่แม่หญิงเคยฝันไว้....แต่อย่างน้อยความฝันอันนี้มันก็เป็นฝันอันหนึ่ง ที่ผู้หญิงหลายๆคนอย่างเราเคยฝันไว้ ฉันคิดว่าฝันนี้คงเป็นสิ่งที่ดีและมีค่าที่สุดของแม่หญิงในขณะนี้ ฝันที่ต้องการจะเป็นแม่ที่ดีของเด็กชายซักคนหนึ่ง....ที่ให้ได้รัก ที่ให้ได้เสียสละ และให้สิ่งที่ดีๆกับเขามากที่สุดเท่าที่จะพึงกระทำได้...... //...ยังไงก็ตาม สำหรับจดหมายในครั้งนี้ ฉันยังอยากจะเขียนเล่าอะไรๆเล็กๆน้อยๆ ให้แม่หญิงได้รู้ ในเศษเสี้ยวบางส่วน ของเพื่อนรักของเราอีกคนหนึ่ง ซึ่งอาจจะเป็นแบบว่า เป็นตอนที่ขาดไปจากบันทึกของแม่หญิงเกี่ยวกับเพื่อนรักของเราคนนี้....... //...นี่แม่หญิงเคยคิดถึงคำพูดที่คนเก่าๆเขาชอบพูดว่า...คนเราเมื่ออายุมากขึ้น เรามักจะชอบที่จะทบทวนเรื่องเก่าๆ และเวลาที่ผ่านมา รวมทั้งสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตของพวกเรา....ซึ่งในเวลานี้มันก็เกิดขึ้นกับตัวฉันดังคำที่เขาว่ากันจริงๆ....(ฉันออกนอกเรื่องอีกตามเคย)...... //...แม่หญิงยังจำได้ใช่ไหมว่า เมื่อเกือบจะสามสิบปีที่แล้ว ตอนที่พวกเราได้มีโอกาส มาศึกษาในสถานศึกษาเดียวกันในตอนนั้น ฉันกับเพื่อนรักเราคนนี้ ก็คงเป็นแบบคนที่ถูกจัดกลุ่มอยู่ในกลุ่มคนตัวเล็ก ประเภทหางแถว แล้วก็ยังได้นั่งแถวหน้าๆต้นๆกับเธอคนนี้ เพราะเป็นประเภทตัวสั้นกว่าชาวบ้านเขาทำนองนั้นแหละ.....ฉันจำได้ว่าทุกๆเช้าพ่อของเธอจะขับรถปิ๊กอัพสีฟ้าแก่ๆกลางเก่ากลางใหม่ มาส่งเธอที่โรงเรียนทุกเช้าเป็นประจำ....เธอเป็นลูกสาวต้องนุชสุดท้องของครอบครัว และเป็นน้องเล็กของพี่ชายอีกสามคน....พ่อเธอเลยหวงเธอราวกะไข่ในหินเลยก็ว่าได้ แถมดุและเจ้าระเบียบอีกต่างหาก...ส่วนเธอก็เป็นเด็กหญิงที่ดูแล้วแสนจะธรรมดา ตัวเล็กๆ ผิวคล้ำ ผอมกระหร่องหน่อยๆ ดูแล้วก็ไม่มีอะไรให้เป็นที่สะดุดตา....ฉันกับเธอก็คงเป็นคู่ตัวเล็กหางแถวมาตลอด จนกระทั่งมัธยมปีที่สามกระมัง ที่เธอสูงพรวดๆจนฉันตามไม่ทัน (แล้วก็คงเป็นช่วงที่เราตัวกันเป็นทีมสาวเจ็ดดอกจิกไงล่ะ จำได้ไหม)....แต่ถึงยังไงก็ตาม ฉันคิดว่าเธอมาเป็นที่สนใจ และให้เพื่อนๆร่วมชั้นได้พูดถึง(รวมทั้งแอบพูดถึง) ก็คงเป็นตอนที่เธอเป็นข่าวดังด้วยการที่หนุ่มน้อยเพื่อนร่วมชั้นที่เป็นนักกีฬ่า และเจ้าของตาสีน้ำตาลจางๆคนนั้น คนที่ค่อนข้างจะป๊อบปูล่า ขวัญใจของสาวๆในตอนนั้น โดยที่มีทั้งแบบเปิดเผย และเก็บไว้ในใจไม่กล้าเปิดเผย และอีกหลายราย(ฉันก็เป็นไปกับเขาด้วยเหมือนกันในตอนท้ายๆ) เขาเลือกเธอคนนี้มาเป็น "แฟนฉัน" ในตอนนั้น แล้วก็เกิดกลายเป็นนิยายรักวัยหวาน ให้มีการเกิดบท พระเอก/ นางเอก/ นางรอง/ นางอิจฉา รวมทั้งกองเชียร์ที่เห็นด้วย และกองลุ้นที่คอยถ้ารอเวลาจะได้เลิก....เป็นไปตามแบบนวนิยายวัยเริ่มแตกสาว และวัยหนุ่มเสียงเริ่มจะห้าว ในตอนนั้น.............(ติดตามตอนต่อไปนะคะ)
From: คุณนายค่ะ - 18 พฤษภาคม 2547 - 13:19:23

horizontal rule

อ้อยใจหวานจ๋อยที่รักเสมอ....พักผ่อนพ่องเน่อที่รัก....สุขภาพเป็นสิ่งสำคัญเหมือนกันเน่อ....ดูเพื่อนเป็นตัวอย่างซิ....อวบเอา...อวบเอา...กินได้นอนหลับฝันหากิ๊ก...ถึงหัวใจช้ำแต่บ่ยอมให้ร่างกายช้ำเป็นเด็ด.....ตอนนี้ก้อมีคุณเจนนีมาร่วมฝัน...โครงการมีเพียบตอนนี้(แต่บ่ฮู้จะเริ่มตี้ใดX....กะว่าเราจะรีไทร์ตอนอายุที่ห้าสิบ....และงานที่ต้องการจะทำในตอนนี้...ต้องแบบว่าได้ตัง...ทำแล้วต้องมีความสุข...แล้วทึ่สำคัญต้องแบบว่าได้กระชุ่มกระชวยสายตาและหัวใจไปพร้อมกันตวย.....ถ้าจะได้ปะซักเตื้อก่า....แล้วความรักของเดือนพฤษภาคม ว่าจะได....หรือถ้าจะบ่แม่นเหียแล้ว !!
From: คุณชาลา - 18 พฤษภาคม 2547 - 12:08:50

horizontal rule

I have little problem with my computer lately....
From: Test Ka - 18 พฤษภาคม 2547 - 11:59:17

horizontal rule

ช่วงนี้ต้องขอสุมาเพื่อนๆ ด้วยที่บางทีต้องเบี้ยวนัดเพราะกำลังจัดระเบียบสังคมที่บ้าน และจัดระบบสุขภาพตัวเองอยู่..ตั้งแต่รู้ตัวว่าแก่ ไม่ค่อยจะทนทาน งานหนักก็ฟุบ ก็เลยต้องจัดชีวิตซะใหม่...ลูกขึ้น ป.1 ต้องรับส่งตรงเวลาเบี้ยวเหมือนอนุบาลไม้ได้ ก็เลยต้องออกบ้านตั้งแต่ 7 โมงเช้า...เดี๋ยวนี้ถึง office ก่อน 8 โมง ลูกน้องมาถึงได้ขนหัวลุกหมด...นี่ถ้าจะต้องหาที่ลง Drink coffee ยามเช้าที่ไหนละมั้งเนี่ย....
From: Aoy - 18 พฤษภาคม 2547 - 9:49:07

horizontal rule

เป๋นดีอิจฉาคุณนายแต๊..ติดตามผลงานแล้วเชื่อว่ามีเวลามากจริงๆ CD ส่งให้แล้ว update สุดๆ แล้วช่วยหาทางทำตลาดให้ด้วยนะจ๊ะ เอาแบบไม่ให้มีเวลาว่างเหลือเลยเน้อ แต่เอ...จะขัดใจแฟนคลับคุณนายรึเปล่าเนี่ย...
From: Aoy - 18 พฤษภาคม 2547 - 9:39:33

horizontal rule

สวัสดีค่ะ....คุณแหว้นที่รักเจ้า....ขอบคุณเจ้าที่ถามหา....ตอนนี้ก้อเป้นแบบว่าพักหัวใจซักระยะน่ะเจ้า....เดียวคืนนี้จะพิมพ์เรื่องใหม่เน่อเจ้า....ต้องเว้นช่วงน่อย เพราะมันแบบว่ามันคนละสไตล์ ฮื้อคนที่เปิ้นหมั่นใส้คุณนายเปิ้นทำใจหน่อย เดียวเปิ้นจะบ่อินกะเรื่องใหม่น่ะ
From: คุณนายเจ้า - 18 พฤษภาคม 2547 - 6:08:59

horizontal rule

Dear Khun Jenny.....Life always hard....just hang in there !!
From: Khun Chala - 18 พฤษภาคม 2547 - 6:04:49

horizontal rule

ไอ่ต่อเฮ้ย วันที่ 9 มิถุนายนนี้ก่อมีวงคาราบาวมาเชียงใหม่เน่อ .....งานนี้สงสัยฮาถ้าจะได้แอ๋วกับผู้คุมเสียแล้ว เพราะพี่ท่านก่อชอบจ๊ะ //บ่าดีสงสัยคิดว่าฮาไปแอ๋วมาเน่อ วันนี้ตื่นเช้าต่างหากนะคะ.........เอางานกลับมาทำที่บ้านและวางไว้ว่าต๋อนเช้านี้แหละ workสุดแล้วยะ
From: แหว้น - 18 พฤษภาคม 2547 - 4:36:36

horizontal rule

วันนี้คุณนายหายไปไหนจ๊ะ ส่งข่าวหน่อย
From: แฟนคลับคนเดิม - 18 พฤษภาคม 2547 - 4:23:13

horizontal rule

สวัสดีครับ
From: ผมเอง - 17 พฤษภาคม 2547 - 21:53:40

horizontal rule


From: - 17 พฤษภาคม 2547 - 19:14:30

horizontal rule

เย็นนี้นัดเจอโป้งที่ร้านtropicanaเวลา18.30 ใครว่างก็ไปเจอกันได้ ถ้าไปไม่ถูกก็โทรถามเอาเน่อ
From: ถวัลย์ - 17 พฤษภาคม 2547 - 17:40:02

horizontal rule


From: - 17 พฤษภาคม 2547 - 14:03:55

horizontal rule

Hello Nu OOM.....Looking fo Kwam-Lap naka....still working at the same place since much more beautyful than the owner ka...
From: Jenny Ka - 17 พฤษภาคม 2547 - 8:22:31

horizontal rule

รับทราบค่ะ///น้องอ้อม...พอดีกำลัง งอม จากการพาเด็กๆไปลุยเกาะเสม็ดมาค่ะ ส่วนน้องต๋อยไปพัทยา เลยไม่ได้ทำ web page Chala talk ต่อ แถมเรื่องโครงการกอดน้องอ้อม ก็ยังอยู่ในอ้อมใจ รออีกนี๊ดนะจ๊ะ/// ไปเสม็ดปีนี้ เลือกไปพักที่อ่าววงเดือนค่ะ จำได้ไหมจ๊ะ อ้อย ,น้อย, Pat,น้องแดง. Benze ปีที่เราต้องเป็นรอลงเรือข้ามไปเกาะจนเย็นย่ำ แถมพอถึงเกาะเขาก็ให้พวกเราลงไปลอยเท้งเต้งอยู่บนแพโฟม ปล่อยให้คลื่นซัดเราเข้าหาดตามยถากรรม ปีนั้นน้ำทะเลใสแหนว น้องแดงมั้งที่กล้าหาญชาญชัยกระโดดลงทะเลไปจูงแพเข้าฝั่งก่อนใคร เพราะยายคนเฝ้าเกาะ ตะโกนร้องบอกพวกเราว่า น้ำทะเลกำลังจะซัดพวกเราออกไปแล้ว อารมณ์เดียวกันเด๊ะเลย แถมไอ้ที่พักที่เราเคยไปนอนกันก็เจ้าเดิมนั่นแหละ เสม็ดเปลี่ยนไป๋ แต่ถึงยังไง ฉันก็ยังเลือกไปเสม็ดเสมอ แล้วปีนี้ด้วยเรือแคนู ด้วยสองเท้า พวกเราสมมุติตนเป็น Survior Thailand ฮ่ะ ลุยมันจนสุดเกาะเลย เลย งอม อยู่เนี่ยล่ะ นึกว่าอายุน้อยๆนิ แถมกลับมาอ่าน WB ทริปเกาะช้างของ ป๋าวิทยาอีก เลยสำนึกได้ ว่าลืมทำอะไรไปอย่างหนึ่ง///ไว้ทริปหน้าดีกว่าจะลองทำดู ไปล่ะจ้า เห็นรุปน้องแดงหน้าจอแล้ว ฝากหอมแก้มทีนึง
From: tam - 17 พฤษภาคม 2547 - 8:06:33

horizontal rule


From: - 17 พฤษภาคม 2547 - 7:56:50

horizontal rule


From: - 17 พฤษภาคม 2547 - 6:50:46

horizontal rule


From: - 17 พฤษภาคม 2547 - 2:13:17

horizontal rule


From: - 16 พฤษภาคม 2547 - 23:58:55

horizontal rule

ถึงนู๋ติ๋ม ทำการบ้านให้เรียบร้อยแล้วนะ เมื่อวาน ไปสัมนาที่เชียงรายได้เบอร์โทรศัพท์ของแขกจากน้องติ๊ก ได้โทรคุยกับเธอด้วย ความว่าอ้วนท้วนสมบูรณ์ดี ตอนนี้อยู่กทม. และจะย้ายตามสามีมาเชียงใหม่อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ฝากปรับทุกข์ว่ามาเชียงใหม่เมื่อช่วงเมษาที่ผ่านมา ติดต่อเพื่อนๆไม่ได้เลย น่าเสียดาย เบอร์โทรแชกคือ 09-0646562 ทราบแล้วเปลี่ยน
From: โรเมโอ - 16 พฤษภาคม 2547 - 22:10:23

horizontal rule

ถึง พี่เบิ้ม(ถวัลย์) ...........กลับมาก็ดีแล้วเน่อ บ่อฮู้ว่า ได้รับโทรฯจากนายโป้ง หรือเปล่า..! คืนนี้อยู่ จังหวัดเชียงราย พรุงนี้ก่อน ถึงจะมาเชียงใหม่ต๋อนบ่ายๆ ขอนัดกิ๋น.........แลง โตยกั๋นเน่อ! ส่วนอิฉันจะตามไปรอบดึกจ๊ะ //
From: แหว้นเจ้าค่ะ - 16 พฤษภาคม 2547 - 21:02:59

horizontal rule

คุณนายคนงามเจ้า..บ่อได้หายไปไหนจ๊ะ หลบหนีเพื่อนฝูงเพื่อด้วยเหตุผลเดียวคือไค่ลดความอ้วน บ่ากิ๋น บ่าแอ๋ว แล้วก่อได้ผลแต้ๆเน่อ //ส่วนหนูติ๋ม ก็ยังมีคิวไปละลายความเหงา กับคุณนาย ทส.ตามปกติ ส่วนอิฉันต้องอดทนเข้าใว้เพราะวันนี้ มีคนมาคุมแหมแล้ว ...........อะหยั่งมาเกิดฮักเฮาเป๋นแต้เป๋นว่า// ......นิยายรัก ทุกเรื่องทุกตอน ข้าเจ้ายังเป๋นแฟนคลับตัวจริงอยู่อย่างสม่ำเสมอนะจ๊ะ
From: แหว้น - 16 พฤษภาคม 2547 - 20:55:19

horizontal rule

น้องแดงที่รัก เพลงที่อ้อมส่งให้ ชื่อ ความลับ (ใครร้องไม่รู้) วันนี้ไปแอ่วกับเจนนี่ม่วนก่อเจ้า ? อ้อมได้อ่าน จิกอ้อมแล้ว ขอบคุณเจ้าสำหรับความทรงจำวันเก่าๆ F นั้น เคมี แม่นก่อเจ้า ? จำได้ว่าตอนไปสอบซ่อมนั้น งอนอาจารย์มากๆ แถมบอกอาจารย์ว่าหากไม่บอกไบ้ข้อสอบซ่อม จะตกอีกรอบแล้วมาเรียนให้เบื่อหน้าเลยด้วย แล้ว อ.ภ้ทรจันทร์ ต้องเปลี่ยนชื่อเป็นคนสวยใจดำ อีกต่างหาก!!
From: อ้อม - 16 พฤษภาคม 2547 - 20:07:56

horizontal rule

คุณแดง และแต๋ม วันเสาร์มีประชุมนะคะ แล้วจะส่งรายละเอียดอีกที จำได้คร่าวๆว่า 10 โมงเช้าที่โรงแรมเชียงใหม่ภูคำ เมื่อวานตอนเย็นโทรถึงแต๋มแล้วไม่รับสาย.
From: อ้อม - 16 พฤษภาคม 2547 - 20:00:38

horizontal rule

ตู่เจ้า ... ขอบคุณสำหรับรูปที่ส่งมาให้ดูในเวบสอง น้องแดงอุตส่าห์ชมข้ามทวีปมาว่า อ้อมสวยดูดี ขอบคุณเจ้า ...(สมกับเป็นเพื่อนกันจริงๆ)
From: อ้อม - 16 พฤษภาคม 2547 - 19:57:50

horizontal rule

คุณโรเมโอฝากบอกอุ๋มเก็บสกุลไทยสองฉบับล่าสุดนี้ไว้ให้อ้อมอ่านด้วยจ๊ะ เหตุเพราะร่อนไปมาก็เลยพลาด ..
From: อ้อม - 16 พฤษภาคม 2547 - 19:48:33

horizontal rule

ผลพวงจากเรื่องแปรงฟันของเชิญยิ้ม...เช้าวันหนึ่งเด็กชายวิทยายกมือถามคุณครูมยุรีอย่างกวนๆว่า " คุณครูคับ คนเราเนี่ย จะผิวปากเวลาแปรงฟันได้รึป่าวคับ" ครูมยุรีถอนหายใจเบาๆแล้วตอบไอ้เด็กจอมกวนว่า " นายวิทยา เธอลองใช้สะดือตรองเสียบ้างซิจ๊ะ จะมีใครที่ไหนผิวปากตอนแปรงฟันได้บ้างล่ะ " เด็กชายวิทยาอมยิ้มแล้วตอบครูยุรีว่า " ได้สิคับ ถ้าฟันนั้นเป็นฟันปลอม " 555 จบแล้วโว้ย
From: โรเมโอ - 16 พฤษภาคม 2547 - 19:37:11

horizontal rule

"วันก่อน ไปซื้อไวอะกร้า คนขายถามว่าจะเอาไวอะกร้าอเมริกา หรือไวอะกร้าอินเดีย" สมชายเล่าด้วยท่าทีจริงจัง "มันต่างกันยังไง" อมรถาม "ก็ถามคนขายแบบนี้เหมือนกัน เขาบอกว่าถ้าเป็นของไอ้กัน มันจะอัพ-อัพ แอนด์ สแตนด์" สมชายบอกยิ้มๆ........................... "แต่ของอินเดีย จะอัพ-อัพ แอนด์ เชค" นึกถึงแขกอินเดียเป่าปี่เรียกงูเห่า มันจะชูคอแล้วส่ายไปมา หนุ่มมรหัวเราะ ก่อนเตือน "สมชาย" ด้วยหวังดี "2 รุ่นนี้รุ่นไหนก็ได้ แต่ไวอะกร้ารุ่นแอโรบิก พี่อย่าซื้อเป็นอันขาดนะ" "ทำไมล่ะ" เขาทำหน้างง................................... หนุ่มมรยิ้มเจ้าเล่ห์ "เพราะรุ่นแอโรบิก มันจะ อัพ-อัพ แอนด์ ดาวน์" .............For WIT'YA ka.
From: poo - 16 พฤษภาคม 2547 - 18:56:29

horizontal rule

ตอนท้ายของปาฐกถา Reich ย้อนกลับไปสู่เรื่องการตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน เขาบอกว่าเขาพยายามหาความสมดุลระหว่างงานที่เขารัก งานที่อยากทำ กับการมีเวลาอยู่กับครอบครัวที่เขารัก แต่มันไม่เคยเพียงพอ ในแต่ละวัน แต่ละเดือน แต่ละปี "ผมมีเวลาไม่เพียงพอจะทุ่มเทให้กับ 2 สิ่งได้พร้อมๆ กัน".................................. ในที่สุด เขาเลือกที่จะลาออกจากงานเพื่อมาใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวในช่วงสุดท้ายก่อนที่ลูกชายของเขาจะออกไปเผชิญโลกกว้าง "เด็กผู้ชายก็เหมือนกับหอย ที่แข็งแกร่งตรงเปลือกนอก แต่เมื่อเปิดดูแล้วคุณจะพบความอ่อนโยนและคุณค่าภายใน แต่คุณไม่รู้หรอกว่าเปลือกหอยจะเปิดให้คุณชมความงามเหล่านั้นเมื่อไร บางทีอาจจะหลายๆ วันสักครั้งหนึ่ง อาจเป็นเพียงเสี้ยววินาทีตอนตีหนึ่งหรือตีสอง และถ้าคุณไม่อยู่ตรงนั้น คุณก็จะมองเขาเป็นเพียงแค่เปลือกหอย ผมดีใจที่อยู่ตรงนั้น"................................................ Robert B. Reich ไม่ได้ต้องการให้ทุกคนต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่างครอบครัวกับการทำงาน เพราะบางคนอาจทำได้ 2 อย่างพร้อมกัน บางคนอาจต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งคุณจะรู้สิ่งนี้เองเมื่อถึงเวลา "นี่แหละ คือ สิ่งที่ผมคิดว่าเป็นความแตกต่างระหว่างปัญญากับความรู้ ผมอาจไม่ใช่คนที่ฉลาดนัก แต่สำหรับเรื่องนี้แล้ว ผมคิดว่าผมตัดสินใจได้อย่างชาญฉลาด
From: poo - 16 พฤษภาคม 2547 - 18:30:44

horizontal rule

ที่เขาพูดถึง "ปัญญา" กับ "ความรู้" "ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว "ความรู้" เป็นสิ่งสำคัญ แต่แน่นอน...ความรู้เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว และบางอย่างก็จะล้าสมัย การเรียนสายศิลปศาสตร์ช่วยพวกคุณให้มีพื้นฐานสามารถรับรู้ความรู้ใหม่ได้ ซึ่งส่วนใหญ่พวกคุณจะได้จากประสบการณ์ทำงาน...................... "ปัญญา" คือสิ่งสำคัญที่สุดที่คุณต้องมี "ความรู้" ช่วยให้คุณรู้ว่าจะทำสิ่งต่างๆ ให้สำเร็จได้อย่างไร แต่ปัญญาที่มีความหมายรวมถึงสามัญสำนึกจะทำให้คุณสามารถตัดสินใจว่าจะทำอะไรและทำไมต้องทำสิ่งนั้น มีแต่ปัญญาเท่านั้นยังไม่เพียงพอ คุณต้องรู้จักตัวเองเสียด้วย คุณต้องรู้ว่าคุณคือใคร คุณชอบอะไร และคุณต้องการเป็นอะไร........................ การที่จะรู้จักตัวเองมากขึ้นนั้น บางครั้งเรียนรู้ได้จากข้อผิดพลาดและความล้มเหลวที่คุณประสบ สิ่งเหล่านั้นเป็นเหมือนกำแพงที่ขวางคุณ และคุณต้องพยายามทลายกำแพงนั้น หรือไม่ก็ปีนข้ามมันให้ได้ เมื่อคุณทำได้แล้วคุณจะพบตัวตนที่แท้จริงของคุณ" Robert B. Reich สรุปว่าการตัดสินใจเลือกเส้นทางชีวิตในโลกแห่งการทำงาน โลกของครอบครัว โลกที่ต้องใช้ชีวิตร่วมกับคนในสังคมมากมาย สิ่งเหล่านี้ไม่มีที่ไหนสอน ปริญญาที่ได้มาไม่มีความหมายอะไรกับสิ่งเหล่านี้เลย "ปัญญา" เท่านั้นที่จะช่วยคุณได้
From: poo - 16 พฤษภาคม 2547 - 18:27:33

horizontal rule

FROM HERE TO ETERNITY ; _ความรักเเละเอาใจใส่ ที่เรามีให้กันเเละกันทุกวันนี้ คือสิ่งที่ดีที่สุด ( I think ) .... Try to send more pics , The web said " no more " , it took me 20 minutes to type but that's what love are for ( I think - again ).
From: poo - 16 พฤษภาคม 2547 - 16:46:45

horizontal rule

กลับจากกทม.มาถึงบ้านเมื่อเช้านี้ ว่างปุ๊ปก็เข้าwebปั๊ปตามเคย...///...นิยายรักคุณนายม่วนปนเศร้าดีแต้ๆ ส่วนเรื่องพิมพ์แจกตอนงาน30ปีนั้นติดอยู่นิดเดียวว่าถ้าตัวจริงมาอ่านเจอจะเป็นอะไรหรือเปล่า ถ้าไม่เป็นไรก็จะได้เดินหน้าต่อไปด้วยความยินดีอย่างยิ่งเลยเชียว...แล้วก็ยิ่งดีใจที่รู้ว่าจะมีเรื่องอื่นมาให้อ่านต่ออีก คุณนายเยี่ยมมากกกก...///...ต๋อยอยู่เยอรมันแต่ก็ยังสามารถพิมพ์ไทยให้เพื่อนๆอ่านได้ หยังมาเก่งแต้ว่า....///...คราวนี้หนูปูเดือดร้อนแล้ว ต้องมานั่งหัดจิ้มดีดภาษาไทยให้เพื่อนๆอ่าน แต่เชื่อว่าด้วยความปราดเปรื่องระดับหนูปูแล้ว เรื่องนี้ก็ไม่ยากหรอก เอางี้แล้วกัน ตอนแรกก็พิมพ์ไทยปนอังกฤษไปก่อน แต่ห้ามพิมพ์ทับศัพท์นะเพราะอ่านแล้วต้องใช้เวลาสะกดนานมาก บางทีก็สะกดไม่ออก หรือบางทีสะกดออกแต่ออกแบบผิดๆ ฉนั้นพิมพ์ไทยดีที่สุดจ้า
From: ถวัลย์ - 16 พฤษภาคม 2547 - 13:34:

 
 

horizontal rule

 
 

<< Previous Messages

Back to Top

Next Messages >>

 
 

horizontal rule

• Home • Webboard 1 • Webboard 2 • Webboard 3 • Chat Room • ทำเนียบรุ่น • อัลบั้มรูปถ่าย • ข่าวประชาสัมพันธ์ • บัญชีการเงิน • คณะกรรมการ • เพลง • Webmaster •